#ChallengingAlex: Η πρώτη αίτηση για το Πανεπιστήμιο

Αν έχω μια συμβουλή να σου δώσω είναι πως ότι και αν πουν για εσένα και τους κόπους σου, μην χάσεις το κουράγιο σου.

Αλεξάνδρα Κωστοπούλου
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017
Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

Από μικρή ταξίδευα αρκετά στην Αμερική, μέχρι που κάποια στιγμή άρχισα να τη νιώθω σαν το σπίτι μου και να φαντάζομαι το μέλλον μου εκεί. Μόλις πήγα Γυμνάσιο πήρα την απόφαση ότι θέλω να σπουδάσω εκεί, όσο μακριά και αν ήταν από το σπίτι μου και όσο και αν με τρόμαζε αυτή η σκέψη. Έτσι λοιπόν έψαξα όλα όσα χρειαζόταν να κάνω για να πετύχω το στόχο μου, καθώς οι καλές επιδόσεις και οι πολλαπλές εμπειρίες για αυτά τα Πανεπιστήμια ξεκινούν από μικρή ηλικία.

Το πρώτο μου βήμα λοιπόν ήταν να πάω μόνη μου σε ένα summer school στην 3η Γυμνασίου στην Αμερική ώστε να πάρω μια πρώτη γεύση, να σιγουρευτώ για να την απόφασή μου, αλλά και για να δείξω στα Πανεπιστήμια πως είμαι διατεθειμένη να πετύχω το στόχο μου. Στο πρόγραμμα αυτό ξεκίνησα τα SAT που είναι ένα standardized test που πρέπει να δώσεις για να εισαχθείς στα Αμερικάνικα Πανεπιστήμια. Συνήθως, το διάβασμα για αυτά ξεκινά στο τέλος της 1ης Λυκείου...ωστόσο, επειδή είχα άγχος, αποφάσισα να ξεκινήσω μετά την επιστροφή μου από την Αμερική εκείνο το καλοκαίρι.



Αποφάσισα να τερματίσω τις διακοπές μου νωρίτερα ώστε να μπορέσω να μπω σε πρόγραμμα και να πετύχω όσο πιο ψηλό score μπορούσα.
 

Ύστερα από έναν χρόνο, αποφάσισα να δώσω το test, αν και όλοι μου έλεγαν πως ήταν αρκετά νωρίς, για να το δώσω το καλοκαίρι της 1ης Λυκείου. Και τελικά είχαν δίκιο, καθώς τα πήγα απαίσια και μου έπεσε ΟΛΟ το self-esteem. Από εκείνη την ημέρα σκεφτόμουν ότι το τεστ αυτό δεν είναι για εμένα, πως δεν θα μπορέσω να τα καταφέρω, πως είχα πρόβλημα με τον περιορισμένο χρόνο και πως χρειαζόμουν παραπάνω ώρα και άλλα διάφορα... με τόσα άγχη λοιπόν δεν πήγαινα καλά σε όλα τα δοκιμαστικά test που έκανα στο σπίτι και στο φροντιστήριο, μέχρι που έφτασα σε σημείο να διαβάζω για ένα άλλο test, το ACT, το αντίστοιχο με άλλη μορφή. Και προφανώς ούτε εκεί πήγαινα καλά, αφού το πρόβλημα ήταν το στρες μου και όχι τα test. Λίγους μήνες αργότερα ξαναγύρισα στο SAT, ως που έμαθα πως η μορφή του άλλαζε. Ενώ άλλαξε για το καλύτερο, άρχισα να ξανά αγχώνομαι και να νομίζω πως δεν θα προλάβω να προσαρμοστώ με το νέο test μέχρι τη μέρα της εξέτασής μου. Παρ ‘όλα αυτά, τα κατάφερα και τα πήγα πολύ καλύτερα. Δεν πέτυχα πάρα πολύ ψηλό βαθμό, αλλά ήταν αρκετά καλός.

Αυτό είναι το καλό με την Αμερική και γι ‘αυτό θέλω να σπουδάσω εκεί. Σου δίνονται πολλές ευκαιρίες και τα Πανεπιστήμια παίρνουν into consideration πολλούς παράγοντες. Το application έχει πολλά περιεχόμενα. Μετράνε οι δραστηριότητες που κάνεις, τα βραβεία που έχεις κερδίσει, τα φιλανθρωπικά έργα στα οποία έχεις συμβάλλει, οι βαθμοί του σχολείου σου και κάτι συμπληρωματικά SATs εκτός του main τεστ. Στο σχολείο ήμουν στο πρόγραμμα International Baccalaureate ώστε να προσαρμοστώ νωρίτερα στα πλαίσια ενός ξένου εκπαιδευτικού συστήματος.  

Ευτυχώς είχα πολύ καλούς βαθμούς στο σχολείο, κάτι που ήταν challenging να πετύχω καθώς έπρεπε να ισορροπήσω το σχολείο, τα SATs, τα αθλήματα που έκανα, όπως και τις φιλανθρωπικές δραστηριότητες τις οποίες οργάνωνα ή στις οποίες συμμετείχα. Θέλει θέληση, προσήλωσή, ισορροπία και time management. Σε όλο το ταξίδι έπαιξε ρόλο και η αδερφή μου  καθώς είχε μπει σε ένα πάρα πολύ καλό Πανεπιστήμιο και ήθελα να τη φτάσω γιατί την θαύμαζα.

Και κάποια στιγμή ήρθε η ώρα να κάνω apply. Το Πανεπιστήμιο στο οποία είχα πάει για 40 μέρες το 2014 με είχε μαγέψει και ήταν πάντα το πρώτο στη λίστα μου ακόμη και αφού επισκέφτηκα και άλλα πολλά Πανεπιστήμια για tour. Αποφάσισα λοιπόν να κάνω early application, κάτι το οποίο μπορείς να κάνεις μόνο σε ένα Πανεπιστήμιο, το οποίο είναι το Dream School σου και λαμβάνεις απάντηση το Δεκέμβριο. Για να σας πω την αλήθεια, ήμουν σίγουρη πως δεν θα μπω. Δεν μπορούσα να σκεφτώ ένα λόγο που θα διάλεγαν εμένα και για δύο μήνες έβλεπα όνειρα πως έφαγα rejection. Είχα κάνει όλα όσα μπορούσα και δεν ήταν τίποτα πλέον στο χέρι μου. Τελικά μπήκα, και δεν έχω νιώσει ΠΟΤΕ στην ζωή μου πιο όμορφα. Η μέρα που έλαβα την απάντηση θα μου μείνει αξέχαστη. Σκεφτείτε πως η απάντηση θα ερχόταν κατά τη 1 το βράδυ και επειδή ήμουν τόσο σίγουρη πως δεν θα μπω που αποφάσισα να κοιμηθώ για να μην κλαίω βραδιάτικα. Τελικά ξύπνησα στις 6 από το άγχος μου και είδα την απάντηση στο κινητό μου και ... πέταξα.

Όταν βάζεις ένα ψηλό στόχο υπάρχει πολύ ζήλια και όταν τον πετύχεις τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα. Θα ακούσεις φήμες και ψέμματα και ο κόσμος γύρω σου δεν θα θέλει να πιστέψει πως πέτυχες κάτι φανταστικό ολομόναχος. Αλλά αν έχω μια συμβουλή να σου δώσω είναι πως ότι και αν πουν για εσένα και τους κόπους σου, μην χάσεις το κουράγιο σου. Παντού υπάρχει ανταγωνισμός και κακία αλλά πάντα να κοιτάς τη δουλειά σου και τα όνειρά σου και τότε αυτά θα γίνουν πραγματικότητα. Και όταν γίνουν, άφησέ τους να σκαρώνουν ιστορίες ;)

Tags: ΣΠΟΥΔΕΣ| ΑΓΩΝΙΑ| ΑΜΕΡΙΚΗ| ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ| ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ| CHALLENGING ALEX| ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ




MORE FOR YOU