#ChallengingAlex: Η πρώτη φορά που πήγα στη Νέα Υόρκη μόνο με τους φίλους μου

Η ζωή στο Πανεπιστήμιο ξεκίνησε καλά!

Αλεξάνδρα Κωστοπούλου
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017
Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Από την ώρα που έχω έρθει στο Πανεπιστήμιο έχω αποφασίσει να μην αφήσω ούτε στιγμή να χαθεί. Θέλω να κάνω ταξίδια στα αγαπημένα μου μέρη, να ανακαλύψω νέες γωνιές, να γνωρίσω ξένο κόσμο, να γίνω μέλος σε ομάδες του Πανεπιστημίου αλλά και εκτός, να πάρω ενδιαφέροντα μαθήματα και να εξερευνήσω όσο περισσότερο μπορώ.

 

Ακόμη, βέβαια, δεν έχω προσαρμοστεί εντελώς, οπότε δεν είμαι ακόμα έτοιμη να κάνω τρελά πράγματα. Παρ’ όλα αυτά, κατάφερα να κάνω ένα μικρό ταξίδι στην αγαπημένη μου πόλη, τη Νέα Υόρκη. Όταν ήμουν μικρή, πήγαινα αρκετά συχνά στη ΝΥ με τους γονείς μου.  Αυτή η φορά όμως, ήταν η πρώτη φορά που πήγα με φίλους. Μάλιστα, ήταν το πρώτο μου ταξίδι με τους φίλους μου από το Πανεπιστήμιο και είμαι σίγουρη πως θα μου μείνει αξέχαστο.

Ως φοιτήτρια, είναι απαραίτητο να κάνω οικονομία. Γι’ αυτό λοιπόν, αντί να πάρω το αεροπλάνο ή το τρένο, αποφάσισα να πάρω το λεωφορείο. Οι φίλοι μου εδώ είναι πολύ της τελευταίας στιγμής, οπότε αποφασίσαμε να κλείσουμε τα εισιτήρια 3 μέρες πριν φύγουμε! Όταν τα κλείσαμε, έλεγε ότι το λεωφορείο κάνει 4 ώρες και 15 λεπτά να φτάσει, κάτι που δεν απέχει πολύ από τις 3.5 ώρες του τρένου. Όταν φτάσαμε στο Union Station, ψάχναμε 10 λεπτά τη στάση των λεωφορείων και παραλίγο να το χάσουμε, αλλά we made it! Είχε κίνηση όμως, και κάναμε γύρω στις 5 ώρες για να φτάσουμε. Αλλά όταν φτάσαμε ήταν μαγικά όπως πάντα, με τα ψηλά κτήρια και τα άπλετα φώτα. Μια από τις φίλες μου είναι από τη ΝΥ οπότε μείναμε στο σπίτι της.

Μόλις φτάσαμε πήγαμε και φάγαμε στο αγαπημένα μου εστιατόριο, ένα Μεξικάνικο στο Soho. Μετά βγήκαμε σε 2-3 μαγαζιά και κατά τις 3 το πρωί, καταλήξαμε σε ένα μαγαζί με κρέπες.  Πήγαμε εκεί με το σκεπτικό ότι θα είναι άδειο και θα μπορέσουμε να φάμε μια κρέπα. Παρ’ όλα αυτά, μόλις μπήκαμε μέσα είχε πάρα πολύ δυνατή μουσική, όλοι χόρευαν πάνω στα τραπέζια όσο περίμεναν ή έτρωγαν τις κρέπες τους. Στην αρχή ήμασταν λίγο χαμένοι και δεν καταλαβαίναμε τι γινόταν. Μετά, μια φίλη μου μας είπε πως υπάρχει ένα παρόμοιο μέρος στη Washington που κατά τις 2 ξεκινά να παίζει μουσική και γίνεται ένα κρεπερί-κλαμπ μέρος που πάνε όλοι μετά από τα κανονικά κλαμπ. Αλήθεια, δεν έχω χορέψει ποτέ ξανά τόσο πολύ. Ό,τι κρέπα έφαγα σίγουρα την έκαψα επί πέντε. Μετά από καμιά ώρα, γυρίσαμε σπίτι ύπνο!

Την επόμενη μέρα θέλαμε να κάνουμε κάτι που δεν είχαμε ξανακάνει, οπότε αποφασίσαμε να πάμε super market ώστε να κάνουμε ψώνια για οργανώσουμε ένα picnic στο Central Park. Αποφασίσαμε όμως να μην πάρουμε τηλέφωνα μαζί μας, γιατί θέλαμε να περάσουμε χρόνο μαζί. Γενικά στην Αμερική έχω παρατηρήσει αρκετές φορές ότι στα γεύματα ο κόσμος μοιάζει με μια στοίβα με τηλέφωνά στο χέρι - καμία επικοινωνία μεταξύ τους...ίσως μόνο μέσω instagram. Ο καιρός ήταν τέλειος (όπως και το φαγητό), το πάρκο μαγευτικό, όπως πάντα, και η παρέα μοναδική. Τελικά, το να μην έχεις το κινητό σου όταν είσαι με καλή παρέα είναι ιδανικό. Αφού περάσαμε 2 ώρες στο πάρκο, πήγαμε σε ένα κτήριο με μοναδική θέα (εκεί είχα το κινητό μου οπότε μπορώ να σας την δείξω!). Κάθε φορά που πάω στη ΝΥ σκέφτομαι ότι θα μπορούσα να κάθομαι για μήνες σε ένα παράθυρο και απλά να κοιτάω τα κτήρια. Είναι μαγευτικά.

Την επόμενη μέρα το πρωί κατάφερα και είδα μια φίλη μου που σπουδάζει στην ΝΥ. Πήγαμε για brunch και της σύστησα στους φίλους μου από το Georgetown. Μετά από λίγο έπρεπε να μαζέψουμε τα πράγματά μας και να πάμε στη στάση του λεωφορείου για να γυρίσουμε πίσω! Ήταν ένα γρήγορο και ευχάριστο ταξίδι και δεν μπορώ να περιμένω να το ξανακάνω! Ακόμα και με λεωφορείο! 

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα

Tags: ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ| CHALLENGING ALEX| ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ| H ΖΩΗ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ




MORE FOR YOU