#ChallengingAlex: Εγώ και 17 κορίτσια σε έναν όροφο

Η ζωή μου στην εστία του Πανεπιστημίου.

Αλεξάνδρα Κωστοπούλου
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017
Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Έχει περάσει λίγο παραπάνω από ένας μήνας από τότε που μετακόμισα στην εστία του πανεπιστημίου και νομίζω ότι τώρα έφτασε η ώρα να μοιραστώ μαζί σας τις εμπειρίες μου. Να μιλήσω επιτέλους και να πω πώς μου φαίνεται που έχω συγκάτοικο, που μένω σε έναν όροφο με άλλα 53 άτομα και που μοιράζομαι το μπάνιο. Όπως σε όλες τις καταστάσεις, υπάρχουν τα θετικά, αλλά υπάρχουν και τα αρνητικά - έτσι για να μη βαριόμαστε. 

 

Θα ξεκινήσω από το βασικότερο. Το να μοιράζεσαι ένα δωμάτιο με έναν ξένο - ψέμματα δε λέμε - δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα,, τουλάχιστον όχι για εμένα. Όπως σας έχω ξαναπεί, ενώ είμαι πολύ κοινωνική και ανοιχτή όσον αφορά στις φιλίες, ωστόσο έχω τρελό θέμα με τον προσωπικό μου χώρο και χρόνο. (Κανείς δεν είναι τέλειος). Αν μια μέρα δεν περάσω τουλάχιστον 2 ώρες ολομόναχη στο δωμάτιο μου με χαλαρωτική μουσική, έχω πολλά νεύρα και με πιάνει πανικός. Δεν ξέρω γιατί, μη με ρωτήσετε. Αυτό που ξέρω, είναι το ότι αν δεν ακολουθήσω αυτή τη ρουτίνα τα πράγματα...δυσκολεύουν. Και ναι, η συγκατοίκηση με έχει ελαφρώς βγάλει από το comfort zone μου.

Ενώ η συγκάτοικός μου η είναι ήσυχη και γλυκιά, όποτε ξεκλειδώνω την πόρτα του δωματίου μου, ελπίζω με κάποιο μαγικό τρόπο να λείπει για να έχω την ησυχία μου. Δεν με ενοχλεί, απλά αισθάνομαι πιο άνετα όταν είμαι μόνη μου. Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως στην προηγούμενή μου ζωή να ήμουν από αυτές τις γάτες που κάθονται μόνες τους πάνω από το πιο ψηλό ράφι της κουζίνας. Άλλες αρνητικές πλευρές της συγκατοίκησης - ευτυχώς προς το παρόν όχι της δικής μου - είναι η καθαριότητα. Επειδή το δωμάτιο είναι πολύ μικρό, η σκόνη του άλλου είναι και δικιά σου, μία κοινοκτημοσύνη που θα μπορούσα άνετα να απαρνηθώ.  Για να μην αναφέρω όταν θες να κοιμηθείς νωρίς και ο άλλος πρέπει να διαβάσει μέχρι αργά με τα φώτα αναμμένα, ή όταν έρχονται οι φίλοι του, ενώ εσύ θέλεις να ξεκουραστείς, ή όταν γυρνάει αργά από ένα πάρτι και σε ξυπνάει ενώ έχεις πρωινό μάθημα κλπ. Αυτά, βέβαια, πάνε και από τις δύο πλευρές. Τη μια φορά θα τα κάνει εκείνος, την άλλη φορά θα τα κάνεις εσύ. Δούναι και λαβείν. 

Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, το να μένεις με κάποιον έχει και μερικά καλά. Όπως, για παράδειγμα, ότι έχεις να πεις μια κουβέντα με κάποιον πριν κοιμηθείς, να πεις πώς ήταν η μέρα σου, να μοιραστείς τα άγχη σου για τα μαθήματα, να ζητήσεις μια συμβουλή για ένα πρόβλημα ή να καθαρίσεις το δωμάτιο με λίγη παρέα…

Όσον αφορά στο μπάνιο, δεν μπορώ να σας πω υπάρχουν θετικά και αρνητικά. Είναι όλα μόνο αρνητικά. Δεν θεωρώ πως υπάρχει τίποτε καλό στο να μοιράζεσαι 3 τουαλέτες, 3 νιπτήρες και 3 ντουζ με 18 κορίτσια. Το να περιμένω με τη πετσέτα μου, τις παντόφλες μου και τα σαμπουάν στο χέρι για να μπω σε ένα βρώμικο ντουζ δεν είναι ό,τι καλύτερο. Και σίγουρα δεν είναι τόσο αστείο όσο μπορεί να σας φαίνεται. Παρ’ όλα αυτά, είμαι ευγνώμων που έχω την δυνατότητα να κάνω μπάνιο, οπότε δεν θα παραπονεθώ άλλο.  Επίσης, μέσα από αυτό έμαθα να εκτιμώ ορισμένα πράγματα που έχω στο σπίτι μου, τα οποία έπαιρνα δεδομένα, όπως για παράδειγμα το ότι έχω το δικό μου καθαρό μπάνιο.

Βέβαια, το να είσαι με τόσα άτομα μαζί, σε εστία, μπορεί να σου αφαιρεί τη χαρά του bath time, αλλά από την άλλη δεν προλαβαίνεις να νιώσεις μοναξιά. Έχω πάντα κάποιον στον όροφο, είτε είναι για διάβασμα, είτε για να δω μια ταινία, είτε αν είμαι στενοχωρημένη και θέλω κάποιον να μιλήσω. Έχω τόσο κόσμο που μπορεί να με βοηθήσει. Βγαίνω από το δωμάτιό μου και χτυπάω μια πόρτα δύο μέτρα δίπλα. Ακόμα, κάθε εβδομάδα οργανώνουμε floor meetings για να γνωριστούμε καλύτερα και μοιραζόμαστε αστείες/πρωτότυπες ιστορίες που μας συνέβησαν πριν έρθουμε στο Πανεπιστήμιο. Μοιραζόμαστε τις χαρές μας και τα άγχη μας για τη αυτή τη νέα αρχή και στηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό να έχω φίλους από όλες τις γωνιές του κόσμου, γιατί είμαι πολύ ανοιχτή στη διαφορετικότητα. Το ότι μένω σε εστία σίγουρα με έχει βοηθήσει να κάνω φίλους από όλο τον κόσμο και να ακούσω ιστορίες ανθρώπων τις οποίες δεν θα φανταζόμουν ποτέ! Γενικότερα, προσπαθώ να βρίσκω το θετικό ακόμη και στα πιο αρνητικά συμβάντα, ώστε να είμαι λίγο πιο χαρούμενη και πάνω απ’ όλα προσπαθώ να κάνω το δωμάτιο μου όσο πιο όμορφο γίνεται, για να νιώθω όσο το δυνατό περισσότερο homey.  Λίγη διακόσμηση δεν έβλαψε ποτέ κανέναν! 

Tags: CHALLENGING ALEX| ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ| Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ| ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΗΣΗ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ| ΕΣΤΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ




MORE FOR YOU