#ChallengingAlex: Πώς είναι να χτυπάς κάρτα στη βιβλιοθήκη

8 ώρες χωμένη μέσα σε βιβλία και σημειώσεις είναι πολλές; Θα ζήσω;

Αλεξάνδρα Κωστοπούλου
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017
Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Κάθε νέα αρχή και δύσκολη σου λένε, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν μπορείς να το καταλάβεις, αν δεν το βιώσεις στην καθημερινότητά σου. Έτσι, αφού τελείωσε η περίοδος προσαρμογής μου, άρχισαν οι λεγόμενοι χοροί. Και όπου “χορός”, παρακαλώ να μπει δίπλα ως συνώνυμο η λέξη “διαγώνισμα”. 

 

Στο άκουσμα και μόνο της λέξης αγχώνομαι, γιατί πολύ απλά όσο σημαντικοί είναι οι καλοί βαθμοί για μένα, άλλο τόσο είναι και ο ύπνος, αλλά και να βλέπω τους φίλους μου και την παρέα μου. Αυτές είναι οι τρεις πλευρές του τριγώνου. Γι’ αυτό και όλο αυτό το διάστημα έπρεπε «να έχω πρόγραμμα». Ακούγεται εύκολο αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν είναι.  Γίνεται όμως. Όλα γίνονται. (τα λέω φωναχτά για να τα ακούω). 

Όταν ήμουν μικρή, είχα μια δασκάλα που με συμβούλευε να διαβάζω όλα τα μαθήματα μου μετά το μεσημεριανό μου. ώστε να έχω όλη την υπόλοιπη μέρα μπροστά μου ελεύθερη και όταν μεγαλώσω να μην ξενυχτώ διαβάζοντας. Και ευτυχώς την άκουσα και το έκανα χόμπι, από το δημοτικό έως και σήμερα. 

Τις πρώτες μέρες στο Πανεπιστήμιο, ήμουν σε ένα πανικό και δεν είχα ιδέα πως θα τα προλάβαινα όλα μέσα σε 24 ώρες. Σιγά σιγά όμως μπήκαν όλα στη σειρά. Κάθε μέρα, μετά το τελευταίο μου μάθημα, πάω για μεσημεριανό με τις φίλες μου κάπου κοντά στο Πανεπιστήμιο (και έτσι συμπληρώνω τη μια πλευρά του τριγώνου). Μόλις γυρίσω όμως, κάθομαι αμέσως στο γραφείο μου. Δύσκολο να κάτσω και πάλι σε μία καρεκλα, αλλά πρέπει, γιατί μόνο όταν τελειώσω το διάβασμα μπορώ να χαλαρώσω μετά. Με αυτόν τον τρόπο, τελειώνω τα πάντα στις 9 το βράδυ, και έχω χρόνο να βγω για λίγο με τις φίλες μου και να κοιμηθώ νωρίς - τα νυχτοπούλια δεν είναι για μένα - ώστε να είμαι ξεκούραστη και συγκεντρωμένη την επόμενη μέρα. 

Προφανώς τις εβδομάδες που έχω midterms (διαγωνίσματα δηλαδή) αυτό δεν είναι εύκολο. Για παράδειγμα, την προηγούμενη εβδομάδα τελείωσα τα πρώτα μου midterms και πραγματικά ήμουν για 1 εβδομάδα κάθε μέρα, χωρίς υπερβολή, για τουλάχιστον 8 ώρες στη βιβλιοθήκη.

Χτυπούσα κάρτα, σα να λέμε, μου έβαζα και ένσημα.

Τουλάχιστον, για να μην τα βλέπουμε και όλα μαύρα, το καλό είναι πως στο Πανεπιστήμιο παίρνεις τα μαθήματα που σου αρέσουν και έτσι αυτό το διάβασμα δεν είναι τόσο βάρβαρο. Διάβαζα και με φίλους μου που έχουν τα ίδια μαθήματα, κάναμε  lunch breaks και ήταν όλα «εντάξει». 

Όταν όλα τελειώσαν, ένιωσα πιο ανάλαφρη και από πούπουλο - το άγχος τελικά παχαίνει - και πήρα το πρώτο εισιτήριο για Νέα Υόρκη. 

 

city lights ????

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Alexandra Kostopoulou (@akostopoulou) στις

Κατά τα άλλα, όταν έρχονται τα «κανονικά» σαββατοκύριακα, που δεν έχω δηλαδή midterms (γιατί τότε δεν πάω ούτε μέχρι το περίπτερο, μόνο μέχρι τη βιβλιοθήκη), φοβάμαι πως αν ξενυχτίσω δεν θα ξυπνάω για να διαβάσω. Γι’ αυτό, προσπαθώ να τελειώνω τα περισσότερα μου μαθήματα τις Παρασκευές, ώστε τις δύο day off μέρες μου να κάνω γυμναστική, να πηγαίνω βόλτες στην Washington, να βλέπω την παρέα μου λίγο περισσότερο και το βράδυ να βγαίνω. Εννοείται πως τις Κυριακές δίνω ρεπό στο ξυπνητήρι, αν και όσο το βράδυ πλησιάζει, τα βιβλία ανοίγουν και πάλι προκειμένου να διαβάσω για κάποιο τεστ και να ισορροπήσω το τρίγωνο που λέγαμε πιο πάνω. 

Ένα άλλο καλό tip που μου είχε δώσει αυτή η αξιολάτρευτη δασκάλα είναι να σημειώνω σε ένα μεγάλο ημερολόγιο, το οποίο κρεμάω στον τοίχο μου, όλα όσα έχω να κάνω κάθε μέρα που περνάει για να μην ξεχνάω τίποτα. Προσπαθώ να το ακολουθώ όσο πιο πιστά μπορώ, και μετά να βάζω ένα check σε ό,τι έκανα (αυξάνει το motivation). Αυτά λοιπόν με έχουν βοηθήσει να επιζήσω έως σήμερα στο Georgetown και ελπίζω να επιζήσω όλα τα τέσσερα χρόνια! Το μεγαλύτερο ίσως challenge της μέχρι τώρα ζωής μου. 

Tags: ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ| ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ| ΦΟΙΤΗΤΕΣ| ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ| CHALLENGING ALEX| ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ




MORE FOR YOU