#ChallengingAlex: Μια μέρα χωρίς το τηλέφωνό μου

Θα τις θυμάμαι για καιρό αυτές τις 24 ώρες.

Αλεξάνδρα Κωστοπούλου
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017
Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο αποφάσισα να επισκεφτώ τη Νέα Υόρκη και την ώρα που ταξίδευα, έβαλα στόχο ότι θέλω να είναι ένα από τα πιο αξέχαστα ταξίδια που έχω κάνει. Όσο σκεφτόμουν πώς μπορώ να το πετύχω, σκέφτηκα ότι μια καλή ιδέα θα ήταν να μην χρησιμοποιήσω το κινητό μου για όλες τις 5 μέρες που θα βρισκόμουν εκεί. Λόγω όμως του ότι είμαι μακριά από την οικογένειά μου και πρέπει να βλέπω τα email από το Πανεπιστήμιο, αυτό ήταν αδύνατο. Αποφάσισα όμως να το κάνω για μία μέρα.

 

Από την ώρα που θα ξυπνούσα μέχρι πριν κοιμηθώ, δεν έπρεπε να ακουμπήσω το κινητό μου. Πριν κοιμηθώ, θα μπορούσα απλά να δω αν με ήθελε κάποιος για κάτι σοβαρό. Βέβαια, καθώς ήμουν με φίλους, εάν γινόταν κάτι, μπορούσαν να με βρουν στα δικά τους τηλέφωνα. 

Δυστυχώς, το τηλέφωνο μου είναι το πρώτο πράγμα που κοιτάω όταν ξυπνάω και το τελευταίο πριν κοιμηθώ. Το χρησιμοποιώ για δουλειά, παιχνίδια, social media, μουσική και επικοινωνία με φίλους και οικογένεια. Είναι μια εξάρτηση που έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι της γενιάς μας και δυστυχώς είναι μια πολύ κακή συνήθεια. Προσπαθώ τουλάχιστον όταν είμαι με τους φίλους μου ή όταν χαλαρώνω να μην το χρησιμοποιώ τόσο. Βέβαια, τώρα που είμαι μακριά, ενώ το χρησιμοποιώ λιγότερο εξαιτίας δουλειάς, νιώθω πως το χρειάζομαι πολύ παραπάνω καθώς επικοινωνώ με τους φίλους μου που είναι σε όλες τις χώρες.

Όταν ξύπνησα λοιπόν, έψαχνα το κινητό μου και τρόμαξα επειδή δεν το έβρισκα πουθενά (το είχα αφήσει σε άλλο δωμάτιο). Όταν σηκώθηκα, έφαγα πρωινό και συμμάζεψα τα πράγματά μου. Η παρέα μου ακόμη κοιμόταν, οπότε αφού δεν είχα τι να κάνω μιας και δεν είχα τηλέφωνο και είχα τελειώσει το διάβασμα, αποφάσισα να κάνω ένα long beauty time. Όταν τελείωσα ετοιμάστηκα και όταν ξύπνησε η παρέα μου πήγαμε βόλτα. Κάθε φορά που με ρωτούσαν να γυρίσουμε πίσω έλεγα όχι γιατί ήθελα να περάσω όσο περισσότερη ώρα γινόταν έξω επειδή ήξερα ότι αν γυρίσω θα ήθελα να ανοίξω το κινητό μου. Αυτό, βέβαια, εξελίχθηκε σε θετικό γιατί έκανα μια από τις ομορφότερες μου βόλτες στη ΝΥ. 

Το κακό είναι ότι αισθανόμουν συνεχώς πως κάτι μου λείπει. Πως κάτι έχω χάσει. Αισθανόμουν την ανάγκη να κάνω refresh το instagram, να στείλω ανούσια snapchats ή να τραβήξω φωτογραφίες αντί να ευχαριστηθώ την πόλη με τα μάτια μου.

Πιο πολύ απ’ όλα με ενόχλησε που δεν είχα μουσική, αλλά αυτό δεν έχει τόσο να κάνει με την εξάρτηση του κινητού. Όσο περνούσε η ώρα όμως ένιωθα όλο και πιο ανάλαφρα. Πως δεν έχω κάποια υποχρέωση να ανεβάσω φωτογραφίες, να ανταλλάξω μηνύματα κλπ. Ένιωθα απλά την υποχρέωση να επικοινωνήσω με τους γύρω μου αλλά πάνω απ’ όλα με τον εαυτό μου... και τελικά βρήκα την ηρεμία μου χωρίς αυτήν τη συσκευή.

Δυστυχώς ή  ευτυχώς, συνειδητοποίησα πόσο βασίζομαι στην επικοινωνία μου με άλλους. Ενώ αυτό δεν είναι απόλυτα αρνητικό, κατάλαβα πόση ώρα πετάω κυριολεκτικά στα σκουπίδια με το να κάνω ανούσια πράγματα στο τηλέφωνό μου. Είδα πόσο πολύτιμο χρόνο χάνω από τη μέρα μου και πόσο διαφορετικά και δημιουργικά θα μπορούσα να περνάω –και θα περνάω από εδώ και πέρα- τις ώρες μου. 

Όταν τελικά γύρισα στο σπίτι, δεν ήθελα να το ανοίξω. Μου άρεσε να μην έχω καμία υποχρέωση προς τον κόσμο που δεν βρισκόταν εκεί εκείνη τη στιγμή. Δεν ήθελα να το ξανανοίξω γιατί απλά σκεφτόμουν ότι δεν μου προσφέρει κάτι. Παρ’ όλα αυτά, δυστυχώς αυτό είναι αδύνατο στις μέρες μας. Θα προσπαθώ όμως να το χρησιμοποιώ όσο λιγότερο γίνεται, και ελπίζω να κάνετε και εσείς το ίδιο και να μου στείλετε νεότερα!

Υ.Γ. Το ειρωνικό είναι πως 5 μέρες μετά από αυτή την αποτοξίνωση έχασα το κινητό μου σε ένα ταξί και μου πήρε μια μέρα να το βρω! Τουλάχιστον, είχα κάνει λίγη «προπόνηση» πριν το χάσω και δεν πανικοβλήθηκα τόσο! 

Tags: ΚΙΝΗΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ| CHALLENGING ALEX| ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ| ΧΩΡΙΣ ΚΙΝΗΤΟ




MORE FOR YOU