#ChallengingAlex: H πρώτη φορά που έφαγα buredo

Μία εμπειρία που δεν πήγε όπως τη φανταζόμουν.

Αλεξάνδρα Κωστοπούλου
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου 2017
Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου 2017

Όλοι οι φίλοι μου, που σπούδαζαν ή ζούσαν ήδη στη Washington, μου μιλούσαν συνεχώς για ένα απίστευτο φαγητό που έτρωγαν (και τρώνε ακόμα) συνέχεια, το οποίο λέγεται. Το buredo είναι ένα sushi burrito. Είναι μια κανονική tortilla δηλαδή, που αντί να έχει μέσα κρέας με ρύζι, λαχανικά, τυρί, guacamole κλπ, έχει sushi.  Εγώ, αφού είμαι λάτρης του φαγητού, καταβροχθίζω και sushi και burritos. Για να είμαι ειλικρινής, τα τελευταία χρόνια το sushi έχει γίνει το αγαπημένο μου φαγητό. Μου έστελναν, λοιπόν, οι φίλοι μου συνέχεια φωτογραφίες και βίντεο που έτρωγαν αυτό το φαγητό και εγώ το λιγουρευόμουν. Δυστυχώς όμως, δεν υπήρχε πουθενά στην Ελλάδα, οπότε έπρεπε να περιμένω να φτάσω ως εδώ για να το απολαύσω. 

 

Από τις πρώτες κιόλας εβδομάδες, που ήμουν στην Αμερική, είχε μπει στη to-do list μου το να δοκιμάσω buredo. Έτσι, καθώς συζητούσα γι αυτό με δύο φίλες μου Αμερικάνες που ήθελαν και αυτές να το δοκιμάσουν –παραξενεύτηκα είναι η αλήθεια που δεν το είχαν ήδη δοκιμάσει, επειδή μου ακούγεται μαγικό- αποφασίσαμε να πάμε σε εστιατόριο που το σερβίρει. Ή για να είμαι πιο σωστή, δεν ήταν ακριβώς εστιατόριο, αλλά πιο πολύ σαν take away.
 
Στο δρόμο προς το buredo είχα ήδη σκεφτεί τι ήθελα να φάω. Ένα buredo με ρύζι, σολωμό και spicy mayo. Τίποτα άλλο, επειδή αυτό είναι το αγαπημένο μου sushi roll και το ήθελα σε μεγάλη ποσότητα. Όταν φτάσαμε, ο σερβιτόρος προσπαθούσε να με πείσει να πάρω κάτι απ ‘το μενού γιατί έλεγε πως οι σπεσιαλιτέ τους είναι οι πιο νόστιμες. Αφού του έλεγα όχι για σχεδόν 5 λεπτά, τον έπεισα να μου φτιάξει αυτό που ήθελα. Όσο εκείνος το ετοίμαζε, εγώ το κοιτούσα και μου έτρεχαν τα σάλια.
 
Όταν το πήρα και κάθισα στο τραπέζι, είχα ενθουσιαστεί τόσο πολύ που ήμουν έτοιμη να φάω την καλύτερη μπουκιά της ζωής μου. Δυστυχώς, όπως καταλαβαίνετε, δεν πρόλαβα καν να το βγάλω φωτογραφία, αλλά βρήκα online μια ίδια με το πώς έμοιαζε αυτό το αριστούργημα.
 
 
Όταν το δάγκωσα, επειδή είχα δημιουργήσει μια απίστευτη εικόνα στο μυαλό μου, μου φάνηκε νόστιμο. Όταν όμως άρχισα να τρώω κι’ άλλο, άρχισε να μου αρέσει όλο και λιγότερο. Ήταν πάρα πολύ βαρύ, είχε πάρα πολύ ωμό σωλομό μαζεμένο και το στομάχι μου δεν το άντεχε από την πρώτη κι’ όλας μπουκιά. Ενώ ήθελα να το φάω όλο, δεν άντεξα και κατέληξα να πετάξω παραπάνω από το μισό. Οι φίλες μου, στις οποίες άρεσε, γελούσαν και με κορόιδευαν επειδή τις είχα πρήξει να πάμε μαζί να το δοκιμάσουμε. Η φίλη μου που μένει στη DC δεν μπορούσε να πιστέψει ότι δεν μου άρεσε, επειδή αυτό είναι το αγαπημένο της φαγητό και με είχε τρελάνει να το δοκιμάσω. 
 
Για να είμαι ειλικρινής, στενοχωρήθηκα λίγο επειδή ήθελα πάρα πολύ να μπορώ να τρώω ένα μεγάλο «sushi roll» μια στο τόσο. Ίσως όμως να φταίει ότι δεν έβαλα τα κατάλληλα υλικά μέσα, όπως μου είπε και ο άνθρωπος που δουλεύει εκεί. Κάποια στιγμή θα πάω να το ξαναδοκιμάσω και θα τον ακούσω, βάζοντας τα συστατικά που θα μου προτείνει εκείνος. Ελπίζω τότε να ξετρελαθώ και να μπορώ να το τρώω συχνά. 
 
Γενικά, από τότε που ήρθα εδώ οι διατροφικές μου συνήθειες έχουν αλλάξει αρκετά. Τις περισσότερες μέρες τρώω στο dining hall, και αν δεν πάω σε κάποιο εστιατόριο, θα πάρω μια σαλάτα ή ένα σάντουιτς από κάποιο take away. Μου λείπει πολύ το υγιεινό σπιτικό φαγητό, και περιμένω πώς και πώς να γυρίσω στην Ελλάδα για να το φάω! Παρ’ όλα αυτά, προσπαθώ να προσέχω τι τρώω και όταν βλέπω ότι πάω να χάσω τον ελέγχο, κάνω γυμναστική και λίγη διατροφή, ελπίζοντας να είμαι ίδια όταν γυρίσω.

Tags: BURRITO| ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ| BUREDO| SUSHI BURRITO| ALEXANDRA KOSTOPOULOU| ΦΑΓΗΤΟ ΣΤΗ WASHINGTON




MORE FOR YOU