Η στιγμή που αναπολώ...η στιγμή που έχω

Πόση τρυφερότητα μπορεί να κρύβει μία στιγμή της καθημερινότητας μας..

Τζένη Μπαλατσινού
ΤΖΕΝΗ ΜΠΑΛΑΤΣΙΝΟΥ Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017
Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017
Ιφιγένεια Φιλοπούλου

Μερικές φορές όταν μου λείπουν οι κόρες μου, η μία γιατί σπουδάζει και η άλλη γιατί δεν έχει ελεύθερο χρόνο να μου διαθέσει από το πολύ διάβασμα, αναπολώ τις στιγμές που είχα μαζί τους όταν ήταν μικρές. Εκείνες, που ξύπναγαν και έκαναν βουτιά ξανά κάτω από τα δικά μου σκεπάσματα για μία ακόμα αγκαλιά πριν ετοιμαστούν και φύγουν για το σχολείο και τότε που η κυριακάτικη οικογενειακή βόλτα ήταν κάτι σαν έθιμο.

 

Περισσότερο απ' όλες μας όμως τις κοινές μας στιγμές θέλω να φέρω πίσω εκείνες που τους χτένιζα τα μαλλιά. Μία κίνηση, που κρύβει μέσα της τόσο μεγάλη τρυφερότητα και αγάπη. Τα ίδια ακριβώς συναισθήματα που εισέπραττα κι εγώ από τη δική μου μητέρα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που αν δεις έργα τέχνης που απεικονίζουν αυτό το ενσταντανέ, σου βγάζουν μία ηρεμία και μία γλυκύτητα. 

Όταν στα χέρια μου βρέθηκαν οι βούρτσες ξεμπερδέματος  Michel Mercier, η αλήθεια είναι πως το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν οι μικρές μου. Καθισμένες στα γόνατά μου, να τους ξεμπερδεύω τα μακριά μαλλιά τους μετά από το μπάνιο τους. Γιατί όπως έμαθα οι συγκεκριμένες βούρτσες είναι ιδανικές ακόμα και για βρεγμένα μαλλιά. Μπορείς, μάλιστα, να τη χρησιμοποιήσεις σε αυτά από τη ρίζα μέχρι κάτω και με μία μόνο κίνηση να τα ξεμπερδέψεις χωρίς καν τη χρήση κάποιας μαλακτικής για να βοηθήσεις στο ξεμπέρδεμα.

Εννοείται πως τη δοκίμασα στα δικά μου για να σιγουρευτώ. Διάλεξα τα σωστό χρώμα για μένα  (γιατί ανάλογα με τον τύπο της τρίχας - κανονική, λεπτή, χοντρή - βγαίνουν σε διαφορετικό χρώμα) και ξεκίνησα να χτενίζω τα μαλλιά μου. Αρχικά διστακτικά, γιατί έχουν μία τάση τα μαλλιά μου να μπερδεύονται, αλλά μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα κατάλαβα ότι δεν χρειάζεται να φοβάμαι. Τα μαλλιά μου γινόντουσαν αμέσως λεία και οι τυχόν κόμποι λυνόντουσαν ως δια μαγείας. Διαπίστωσα επίσης ότι τα μαλλιά μου δεν έσπαγαν και οι τρίχες πάνω στην βούρτσα ήταν μηδαμινές.

Ενθουσιάστηκα. Και κάπως έτσι μου ήρθε στο μυαλό ένα ποίημα του Καβάφη που μιλούσε για την έμπνευση που του δίνει η αγαπημένη του .

"Κι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω —
αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια·
όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στην ψυχή μου,
ο ήχος της φωνής σου που κρατώ μες στο μυαλό μου,
οι μέρες του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου,
τες λέξεις και τες φράσεις μου πλάττουν και χρωματίζουν
εις όποιο θέμα κι αν περνώ, όποιαν ιδέα κι αν λέγω".  

Tags: ΤΖΕΝΗ ΜΠΑΛΑΤΣΙΝΟΥ| TODAY I LOVE

MORE FOR YOU


Best of internet