Μαθήτρια και μητέρα δέκα παιδιών

Τζουλιάννα Καρνέζη
ΤΖΟΥΛΙΑΝΝΑ ΚΑΡΝΕΖΗ Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011
Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

Η σύζυγος του παπά Δημήτριου στο Αργος, όταν βάζει τα δέκα της παιδιά για ύπνο, διαβάζει τα μαθήματα της δευτέρας Λυκείου και συζητάει με τον επί 17 χρόνια σύζυγό της το ενδεχόμενο να αποκτήσουν ένα παιδάκι ακόμα.

Συνέντευξη στην Φωτεινή Λασπά Φωτ.: Γεράσιμος Φρόνιμος, Σάββας Βασιλειάδης Οικογένεια Μαρινάκη Κόρη πολύτεκνης οικογένειας, με τρεις αδερφούς και δύο αδερφές στο σπίτι, η 19χρονη Γρηγορία Μαρινάκη βρίσκει ηρεμία τις ώρες της εργασίας της στο Σύλλογο Πολυτέκνων της Αθήνας. Το χαμόγελό της, η προθυμία για τις δουλειές και η κίνησή της στο χώρο τραβούν την προσοχή του 26χρονου φοιτητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Δημήτρη, ο οποίος επισκεπτόταν το σύλλογο για να πάρει βιβλία. Ο φοιτητής επιστρατεύει το θάρρος του και παρακαλεί τον καλόγερο - προϊστάμενό της να μεσολαβήσει για να γνωριστούν. «Δεν ήθελα να παντρευτώ τόσο μικρή, ούτε ήταν όνειρό μου να κάνω πολλά παιδιά. Ο γάμος απλά προέκυψε, ύστερα από το συνοικέσιο», λέει γελώντας η 36χρονη σήμερα Γρηγορία Μαρινάκη, καθώς προσπαθεί να ταΐσειτο μικρότερο από τα δέκα παιδιά που απέκτησαν με τον παπά Δημήτριο (πλέον). Βιάζεται μάλιστα να βάλει κι αυτό το μωρό για ύπνο, προκειμένου να προλάβει να διαβάσει τα μαθήματά της για το σχολείο, αφού εκτός από μια χαρούμενη πολύτεκνη μητέρα η Γρηγορία έχει βαλθεί να γίνει σύντομα και απόφοιτος λυκείου. «Από μικρή ήθελα να σπουδάσω, αλλά οι καταστάσεις στο οικογενειακό μου περιβάλλον δεν μου το επέτρεψαν, γι’ αυτό και αναγκάστηκα να σταματήσω το σχολείο μετά την Τρίτη Γυμνασίου. Ποτέ δεν είναι αργά όμως…τώρα που το αποφάσισα θα το κάνω», λέει η Γρηγορία που ζει πλέον με την οικογένειά της στο Αργος. Γρηγορία Μαρινάκη Τον πρώτο της γιο τον έφερε στον κόσμο σε ηλικία 20 ετών και 18 μήνες αργότερα ήρθε και ο δεύτερος. «Ήμουν μικρή σε ηλικία και έπαιζα μαζί τους», θυμάται η Γρηγορία και δηλώνει περήφανη που κατάφερε να φτιάξει μια χαρούμενη οικογένεια με 10 παιδιά: τον Κωνσταντίνο 16 ετών, τον Ηλία 15 ετών, τον 10χρονο Ερμή και την 9χρονη Ιφιγένεια, τη Σωτηρία 7 ετών, την Γεωργία 6 ετών, το Διομήδη 5 ετών, τη Μερόπη 4 ετών, έναν μπέμπη 18 μηνών και ένα κοριτσάκι 2 μηνών. «Σε κάθε μου γέννα οι στιγμές ήταν πάντα συγκινητικές κάθε φορά που έπαιρνα για πρώτη φορά αγκαλιά το μωρό», λέει και αναστενάζει, καθώς θυμάται πως η προτελευταία γέννα της ήταν πολύ δύσκολη, επειδή το μωρό είχε κολλήσει και έπρεπε να το τραβήξουν με βεντούζα. «Έπαθα αιμορραγία και κόντεψα να πεθάνω…πήγα στον άλλο κόσμο και ξαναγύρισα», λέει και αλλάζει γρήγορα θέμα. Προτιμά να μιλήσει για το σχολείο. Όχι των παιδιών της. Της ίδιας. Ήταν έγκυος στο ένατο παιδί όταν ο σύζυγός της την προέτρεψε να πάει σε νυχτερινό σχολείο. Αφού ετοίμασαν όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά και έγινε δεκτή, ξεκίνησε να σπουδάζει στο νυχτερινό Λύκειο του Ναυπλίου –πριν από περίπου ενάμιση χρόνο- και κατάφερε να τελειώσει την πρώτη Λυκείου με βαθμό 18.3 και έπαινο. «Είμαι τελειομανής και πολύ αγχωτική και δεν θέλω απλά να τελειώσω το Λύκειο. Θέλω να το τελειώσω με καλό βαθμό και να καταφέρω να ξεκινήσω να εργάζομαι σε κάποια τράπεζα ή σε κάποια άλλη υπηρεσία όταν μεγαλώσουν τα μωρά…αν βέβαια μέχρι τότε δεν έχει έρθει ακόμα ένα παιδί στη ζωή μας», βιάζεται να συμπληρώσει. Αυτή την χρονιά την ‘’έχασε’’ όπως εξηγεί, γιατί αναγκάστηκε να διακόψει το σχολείο. «Αν η μπέμπα δεν ήταν τόσο ζωηρή και δεν γκρίνιαζε όλη την ημέρα, θα συνέχιζα κανονικά τις σπουδές μου. Το Σεπτέμβριο θα ξαναξεκινήσω», δηλώνει και παραδέχεται ότι της λείπει το σχολείο όπως και το να δουλεύει. «Είναι διαφορετικά…όταν πήγαινα στο σχολείο ξεχνούσα τα πάντα. Αλλά αμέσως μόλις έβγαινα από την τάξη η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά και σκεφτόμουν τα παιδιά μου». Η καθημερινότητά της είναι πολύ δύσκολη. Ξυπνάει ό,τι ώρα ξυπνήσει η μπέμπα –πολλές φορές και στις 3 τα ξημερώματα- για να τη θηλάσει και στη συνέχεια γύρω στις 06.30 την προσέχει ο πατέρας Δημήτριος για να ετοιμάσει το γάλα και το φαγητό στα υπόλοιπα παιδιά πριν φύγουν για το ολοήμερο σχολείο. «Όλη την υπόλοιπη ημέρα έχοντας αγκαλιά την μπέμπα, ασχολούμαι με τον μικρό που κάνει σκανταλιές αλλά και την 4χρονη Μερόπη που συνεχώς κάτι μου ζητάει. Κάνω τις δουλειές του σπιτιού, μαγειρεύω και προσπαθώ να είναι όλα έτοιμα μέχρι τις 15.30 που θα επιστρέψουν τα παιδιά από το σχολείο για να τα ταΐσω, να τα διαβάσω και να τα κάνω μπάνιο. Ζωή να έχουν, είμαι ένα ρομπότ πρωί και βράδυ! », λέει χαρακτηριστικά η Γρηγορία Μαρινάκη. Ο πατέρας Δημήτριος την βοηθάει στο μεγάλωμά τους – όταν δεν καταπιάνεται με τις δικές του ασχολίες – όπως και τα μεγαλύτερα παιδιά όταν δεν έχουν διάβασμα. «Ο πάτερ είναι πιο αυστηρός από εμένα», παραδέχεται η Γρηγορία και εξηγεί ότι δεν έχει άλλη βοήθεια, καθώς οι γονείς της μένουν στην Αθήνα και η πεθερά της είναι μεγάλη σε ηλικία. Όσο για το πώς αντεπεξέρχονται στα έξοδα που απαιτεί η ζωή μιας πολυμελούς οικογένειας; «Ήταν επιλογή μας να κάνουμε τόσα παιδιά. Αφού τα θέλαμε θα τα βγάλουμε πέρα όπως μπορούμε», δηλώνει κατηγορηματικά η Γρηγορία Μαρινάκη. Ονειρεύεται για τα παιδιά της «ό,τι ονειρεύονται τα ίδια», και θέλει να είναι καλοί μαθητές αλλά πάνω απ’ όλα καλά παιδιά, όπως λέει. «Ο μεγάλος μου γιος με έχει περάσει στο ύψος…είναι ολόκληρο παλικάρι και συγκινήθηκα πολύ όταν τον είδα σημαιοφόρο. Θέλει να γίνει αξιωματικός της αστυνομίας ή καθηγητής. Συγκινούμαι επίσης κάθε φορά που βλέπω κάποιο από τα παιδιά μου να απαγγέλλει ποίημα. Το να είσαι μητέρα 10 παιδιών έχει και τις χαρές αλλά και τις δυσκολίες του- όπως εξηγεί. «Από τη στιγμή που θα γίνεις μητέρα έχεις μεγάλη ευθύνη και άγχος να τα καταφέρεις. Δεν είσαι ξένοιαστη όπως πριν. Τώρα έχουν περάσει τα χρόνια μου», λέει και βιάζεται να το διορθώσει «επειδή έχω κάνει τόσα παιδιά, νομίζω ότι είμαι μεγάλη». Ελεύθερος χρόνος για να ασχοληθεί με τον εαυτό της και για διασκέδαση δεν υπάρχει καθόλου, γιατί τα παιδιά είναι «κολλημένα» όλη την ημέρα επάνω της, όπως λέει. Όμως και πριν παντρευτεί δεν της άρεσε να βγαίνει έξω. «Ήμουν θεοσεβούμενη», λέει χαρακτηριστικά, όμως παραδέχεται ότι είναι δύσκολο να παντρεύεσαι σε μικρή ηλικία, γιατί δεν έχεις προλάβει να χαρείς τίποτα. «Δεν το πιστεύω ότι έχω 10 παιδιά. Όταν βγαίνουμε βόλτα όλοι μαζί έξω ο πάτερ τα μετράει…1, 2, 3, 4…….10. Είναι όλα εδώ!»





MORE FOR YOU