Διαταραχή ελλειματικής προσοχής-υπερκινητικότητα

Μάθετε για την διαταραχή αυτή καθώς τα ποσοστά του συνδρόμου αυξάνονται.

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2013 Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2013

Αν και τα ποσοστά του συνδρόμου αυξάνονται όλο και περισσότερο (5-7% των παιδιών παγκοσμίως) επικρατεί ακόμα άγνοια γύρω από τη διαταραχή.

Πρόκειται για μια από τις συχνότερες νευροαναπτυξιακές διαταραχές και εμφανίζεται ως δυσκολία εστιασμένης προσοχής ή υπερκινητική-παρορμητική συμπεριφορά σε βαθμό ασύμβατο με το αναπτυξιακό στάδιο του παιδιού. Είναι μια εκ γενετής διαταραχή η οποία διαρκεί εφ όρου ζωής. Κάποια από τα συμπτώματά της εμφανίζονται πριν από την ηλικία των 7 ετών και εκδηλώνονται οπωσδήποτε σε δύο περιβάλλοντα .Η διαταραχή ελλειματικής προσοχής ή υπερκινητικότητα μπορεί να παρουσιαστεί σε τρείς τύπους:

  • Συνδυασμένος τύπος,όπου το παιδί παρουσιάζει συμπτώματα απροσεξίας,υπερκινητικότητας και παρορμητικότητας.
  • Απρόσεκτος τύπος,όπου παρουσιάζονται κυρίως συμπτώματα απροσεξίας.
  • Υπερκινητικός τύπος,με κύρια τα συμπτώματα της υπερκινητικότητας-παρορμητικότητας.

Για να οδηγηθούμε στο συμπέρασμα ότι ένα άτομο πάσχει από τη διαταραχή, θα πρέπει να παρουσιάζονται έξι ή περισσότερα συμπτώματα απροσεξίας ή και υπερκινητικότητας για τουλάχιστον έξι μήνες σε βαθμό που είναι δυσπροσαρμοστικός και ασύμφωνος με το αναπτυξιακό του επίπεδο(σύμφωνα με DSM-IV). Ποιες είναι οι αιτίες που την προκαλούν; Η αιτιολογία της διαταραχής βασικά είναι άγνωστη. Είναι όμως γνωστό ότι είναι πιο γνωστή στους βιολογικούς συγγενείς πρώτου βαθμού με τη διαταραχή. Ακόμα διάφορες έρευνες αναφέρουν την ύπαρξη σε μερικά από τα άτομα με αυτή τη διαταραχή ιστορικού κακοποίησης, λοιμόξεων (π.χ. εγκεφαλίτιδας) δηλητηρίασης από το μόλυβο, προγεννετικών (π.χ. χρήση ουσιών) ή περιγεννετικών (π.χ. Χαμηλό βάρος γέννησης) προβλημάτων. Πως γίνεται η διάγνωση και η αξιολόγηση; Καθώς η διαταραχή αυτή συχνά συγχέεται με άλλες αναπτυξιακές διαταραχές (πρωτοπαθείς υπερεκτίμηση της “φυσιολογικής” υπερκινητικότητας, μαθησιακές δυσκολίες, γνωστικές διαταραχές ή και δευτεροπαθείς όπως νευρολογικές-οργανικές-αισθητηριακές-ενδοκρινικές και άλλες διαταραχές, άγχος, κατάθλιψή, σιδηροπενία, υποθρεψία, αντιδραστικότητα, αυτισμός) είναι απαραίτητη η έγκαιρη αξιολόγηση του ατόμου από ειδήμονες ψυχολόγους , αναπτυξιολόγους  και ψυχιάτρους. Καθώς δεν υπάρχει ίαση για την διαταραχή οι θεράποντες κουράρουν τα άτομα βοηθώντας τα να διαχειριστούν τα συμπτώματα με αποτελεσματικό τρόπο ώστε να είναι λειτουργικά. Χρειάζεται εξατομικευμένο μοντέλο θεραπείας για τον καθένα ξεχωριστά ανάλογα με την συμπτωματολογία και την ένταση των συμπτωμάτων αυτών. Φαρμακευτική αγωγή,ατομική αλλά και οικογενειακή(ρουτίνα στο σπίτι,βοήθεια στη σχολική προετοιμασία,ρεαλιστικές προσδοκίες..)συμβουλευτική καθώς και καταρτισμένοι ειδικοί παιδαγωγοί. Υπό αυτές τις συνθήκες το παιδί θα μπορέσει σε ικανοποιητικό βαθμό να παρακολουθήσει το κλασσικό σχολείο,να κοινωνικοποιηθεί και αργότερα να εργαστεί.

Ευχαριστούμε την Ψυχολόγο Φίλιου Παναγιώτα, Συμβουλευτική παιδιού και ενήλικα Οικογενειακή θεραπειά Αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών και ειδικής αγωγής, 25ης Μαρτίου 19, Καρέας-Βύρωνας, 6944845609.



Tags: ΠΑΙΔΙ| ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ| ΓΟΝΕΙΣ| ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ




MORE FOR YOU