#WonderWoman: Ένα τηλεφώνημα με έκανε να δω τη ζωή μου αλλιώς

Γιατί δεύτερη ζωή δεν έχεις...

Αφροδίτη Γραμμέλη
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΡΑΜΜΕΛΗ Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017
Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Πριν από λίγο έμαθα ότι ένας αγαπημένος φίλος μου έχει καρκίνο. Στο συκώτι. Το μυαλό μου βρίσκεται σε αυτή την περίεργη κατάσταση που όλα έχουν ακυρωθεί. Σα να μηδένισε, σαν να άδειασε από όλα. Και τα καλά και τα κακά. Σαν κάτι να μπήκε μέσα στο κεφάλι μου και να διέλυσε τα πάντα. Σχεδόν άκουσα θόρυβο. Αυτό τον θόρυβο που ακούς όταν κάτι γκρεμίζεται μπροστά σου και σου θολώνει την ματιά. Μέχρι να το μάθω κολυμπούσα στο άγχος για διάφορους λόγους. Γιατί πρέπει να χάσω οκτώ κιλά, γιατί πρέπει να γράψω ένα πολύ δύσκολο κείμενο για την εφημερίδα, γιατί ο γιος μου έχει ωτίτιδα και γιατί καθυστέρησα να στείλω την λαμπάδα στο δεύτερο βαφτιστήρι μου. Για όλα όσα αγχωνόμουν μέχρι πριν από πέντε λεπτά τώρα πλέον ντρέπομαι. Ντρέπομαι πολύ. Γιατί ο φίλος μου έχει καρκίνο κι εγώ μέχρι χθες νόμιζα πως στην ζωή είναι σημαντικό να κάνεις δίαιτα και να πρέπει να ξέρεις το επόμενο πρωινό ποιος αποχώρησε το βράδυ από το Survivor. Γιατί έχω χάσει τον ύπνο μου επειδή δεν πληρώθηκα από καμία από τις τέσσερις δουλειές μου

 

Νιώθω σχεδόν ηλίθια γιατί στα 45 μου δεν μπόρεσα ακόμη να μάθω να αξιολογώ τα γεγονότα της ζωής. Να νικώ τους φόβους των ασήμαντων για να μάθω να διαχειρίζομαι τα σοβαρά. Και ναι. Δεν μου φταίνε οι άλλοι. Δεν μου φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ και οι προηγούμενοι, δεν μου φταίει το σχολείο και η οικογένειά μου,. Δεν μου φταίει η άδικη κοινωνία. Φταίω εγώ. Γιατί κάθε φορά που κάτι σοβαρό συμβαίνει δίνω υπόσχεση στον εαυτό μου ότι δεν θα ασχοληθώ ξανά με ασήμαντα και ότι θα μπορέσω επιτέλους να ξεσκαρτάρω τα σοβαρά από τα γελοία. Κι όμως λίγες μέρες μετά ξανά προς τη δόξα τραβώ.

Ο φίλος μου έχει καρκίνο. Η γυναίκα του προσπαθεί να φανταστεί πως θα κυλήσει από δω και πέρα η ζωή τους. Αν θα είναι μαζί ή όχι. Τι θα πει στα παιδιά και στο μωρό εγγόνι της. Πώς θα μπορέσει να σταθεί δίπλα στον λατρεμένο σύντροφό της στην πορεία αυτή που δείχνει σχεδόν αδιάβατη. Την κοιτάζουμε αμήχανοι, ανήμποροι, σοκαρισμένοι και με τα μάτια μας πλημμυρισμένα από δάκρυα ενοχής και απελπισίας. 

Δεν ξέρω τι σημαίνει το Πάσχα για τον κάθε ένα και την κάθε μία από εμάς. Ισως όμως όλο αυτό που συμβαίνει αυτές τις μέρες ακόμη κι αν δεν πιστεύεις αλλά απλά αφήνεσαι να παρασυρθείς ελάχιστα από την δίνη της παράδοσης, είναι μια καλή ευκαιρία για να δεις καθαρά τη ζωή. Για να κοιτάξεις στα μάτια τους ανθρώπους σου, για να μην επιτρέψεις ξανά να γίνει το μίσος αυτό που θα σε ενώσει με το πλήθος, για να σταματήσεις να πιστεύεις ότι εσύ είσαι το κέντρο του κόσμου, για να δεις καθαρά. Τον εαυτό σου, το σημαντικό, το ασήμαντο και το σήμερα. Και να θυμάσαι πως “δεύτερη ζωή δεν έχει”. Μπορεί να το έγραψε ο Οδυσσέας Ελύτης αλλά δεν παύει εκτός από στίχος να είναι και μια μεγάλη αλήθεια.

Καλή Ανάσταση. 

Tags: ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ| ΖΩΗ| ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΡΑΜΜΕΛΗ| ΚΑΡΚΙΝΟΣ| ΦΙΛΙΚΗ ΣΧΕΣΗ| #WONDERWOMAN




MORE FOR YOU