#WonderWoman: Γιατί πάντα θα έχουμε τις φίλες μας

Για να τρέξουν με την πυτζάμα και να με αγκαλιάσουν όταν νιώσουν ότι είμαι έτοιμη να καταρρεύσω.

Αφροδίτη Γραμμέλη
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΡΑΜΜΕΛΗ Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017
Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Σχεδόν καμιά τους δεν είναι ευτυχισμένη αυτή την περίοδο. Οι περισσότερες είναι στριμωγμένες οικονομικά, κάποιες άλλες έχουν χάσει τη δουλειά τους και κάποιες το έτερον ήμισυ λόγω αστοχίας. Δύσκολη η συνθήκη.

 

Είναι όμως φίλες μου. Και ποτέ δεν χρειάστηκαν πολλά ευρώ για να είμαστε μαζί, μάλλον το αντίθετο. Ενα πορτοφόλι, μία σκέψη, μία αγκαλιά, όλα ένα. Κι εμείς ένα μπουκέτο κοριτσιών που τσακώνονται, μισιούνται, λατρεύονται, κλείνει το τηλέφωνο η μία στην άλλη, μιλάμε με τις ώρες στο messenger, κάνουμε καλή κάλυψη όταν πρέπει, μπαίνουμε σε ρόλο θύματος και ψυχαναλυτή. Ολα τα κάνουμε. 

Κάποτε προσπαθούσαμε πολύ για να το πετύχουμε. Τώρα όλα γίνονται σχεδόν αυτόματα. Στην είδηση “χώρισα” υπάρχουν αυτές που θα πουν “ναι, καλάαα” και αυτές που θα απαντήσουν “Χρειάζεσαι κάτι;” Και οι δύο κατηγορίες με ξέρουν καλά, πολύ καλά. Και οι δύο κατηγορίες ανήκουν στην εξής μία: στο κομμάτι της ζωής μου που θα είναι πάντα εκεί. Με αυτό δεν χωρίζω, δεν ερωτεύομαι, δεν νταντεύω, δεν διεκδικώ. Είναι εκεί. Και τις νύχτες μου που παθαίνω κρίση πανικού για να μου θυμήσουν τις βλακείες που κάναμε μικρές και ευτυχώς τη γλυτώσαμε και να ξεκαρδιστούμε στη συνέχεια. Για να τρέξουν με την πυτζάμα και να με αγκαλιάσουν όταν νιώσουν ότι είμαι έτοιμη να καταρρεύσω. Για να μου ανοίξουν τα μάτια όταν δεν βλέπω και δεν ξέρω τι μου γίνεται. Για να με μαλώσουν όταν ξεφεύγω. Για να μου θυμίσουν απαράδεκτους γκόμενους και να το ευχαριστηθούν. 

Τις αγαπώ πολύ. Και κάθε φορά που κάνω μαύρες σκέψεις αυτές φέρνω στο μυαλό μου. Την Σοφία, την Κλειώ, τη Λίνα, την Ολγα, την Τζένη... Τα κορίτσια μου. Κάποιες παλαίμαχες και κάποιες πιο φρέσκες. Ολες όμως πολύτιμες.

Παρηγορούν την μοναξιά μου, την αγωνία μου, με κοιτάζουν στα μάτια και μπαίνουν μέσα μου, κάνουν διαδρομές στα σωθικά μου και τα καταλαβαίνουν όλα. Με ταϊζουν κι ας κάνω διατροφή, με συγχωρούν κι ας κάνω λάθη.

Κι όταν πονάνε πονάω, όταν τις απατούν θέλω να τους πνίξω, όταν τις αγκαλιάζουν τα παιδιά τους θέλω να κλάψω, όταν παχαίνουν κάνω ότι δεν βλέπω, όταν κλαίνε καταρρέω. Οι φίλες μου. Το λουλούδι που ανθίζει πάντα μπροστά στα μάτια μου και μοσχοβολάει. 

Θέλει κόπο για να τις κατακτήσεις. Αλλά άμα πιάσεις κορυφή έμεινες εκεί για πάντα.

Αγκαλιά κιόλας. 

Tags: ΦΙΛΕΣ| ΧΩΡΙΣΜΟΣ| ΦΙΛΙΑ| ΕΡΩΤΑΣ| ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΡΑΜΜΕΛΗ| ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΦΙΛΙΑ| ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ| WONDER WOMAN| ΣΧΕΣΗ ΖΩΗΣ




MORE FOR YOU