#CityBlogging: 48 ώρες στη Θεσσαλονίκη

.Ατελείωτες βόλτες και λουκούλεια γεύματα στην πιο όμορφη πόλη.

Αμαλία Κυπαρίσση
ΑΜΑΛΙΑ ΚΥΠΑΡΙΣΣΗ Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017
Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Η Θεσσαλονίκη έχει υπάρξει καταφύγιο πολλών εθνικών κοινοτήτων (Εβραίοι, Αρμένιοι, Πόντιοι), σταυροδρόμι λαών, γεύσεων και αρωμάτων.  Γι’ αυτό και τα δικά μου 48ωρα στη Θεσσαλονίκη ξεκινούν με ατέλειωτες βόλτες και καταλήγουν σε λουκούλλεια γεύματα.

Οι αγορές της Θεσσαλονίκης είναι πάντα μια ενδιαφέρουσα βόλτα. Εκεί σμίγουν όλα τα διαφορετικά στοιχεία που φτιάχνουν το μωσαϊκό αυτής της πόλης. Η αγορά Μοδιάνο, το Καπάνι και Βλάβη εδώ να κάνετε στάση στο Ραγιάν. Τανωμένος σουρβάς, ταν, ωτία και πολλά άλλα ποντιακά εδέσματα περιμένουν να τα ανακαλύψεις.

Στη Θεσσαλονίκη έχω ανακαλύψει δύο μαγαζιά με τις ωραιότερες πίτες που έχω φάει πέρα από αυτές που έφτιαχνε η ηπειρώτισσα γιαγιά μου. Στη Βλάστη, στην Τούμπα (Παπάφη 221) το παραδοσιακό φύλλο Μακεδονίας θα σου “κλεψει” την καρδιά ειδικά όταν συνδυάζεται με κατσικίσιο τυρί (βλαστιώτικη τυρόπιττα). Η μαμά Τούλα, “δια χειρός Ρεσινιώτου” (Καστριτσίου 12) ανοίγει φύλλο μόνη της και η τυρόπιττα της με 20 φύλλα απλά λειώνει στο στόμα! Εδώ μπορείς να φέρεις το ταψί σου και να κάνεις την παραγγελία σου για custom made πίτα.

Εάν θέλετε να γνωρίσετε τη γαστρονομική πλευρά της πόλης σε συνδυασμό με ανέκδοτες ιστορίες και ιστορικά κτίρια το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να επικοινωνήσετε με την ομάδα Thessaloniki Walking Tours για τις προσεχείς πρωτότυπες «ξεναγήσεις» τους βόλτες στην πόλη για να ανακαλύψεις άγνωστες πτυχές της.

Για ψάρι η δική μου επιλογή είναι λίγο μακρινή. Στην Καλαμαριά (Νικολάου Πλαστήρα 3) θα βρεις τη Μαύρη Θάλασσα. Εξαιρετικό αχνιστό ψάρι, θαλασσινά, σούπα και από τις ωραιότερες ταραμοσαλάτες που έχω φάει. Το Duck Private Cheffing στα Πατριαρχικά Πυλαίας είναι ένα από τα must visit μαγαζιά. Εδώ εγώ προτιμώ το κρέας αλλά εξίσου ωραίο είναι και το ψάρι!

Μια καινούργια ανακάλυψη είναι ένα γουστόζικο μικρό καφέ με ωραία μουσική και ωραίες φάτσες. Το Piece of Cake. (Χρυσοστόμου Σμύρνης 19) Εδώ μαζί με τον καφέ ή τη ζεστή σοκολάτα θα φας carrot cake και cupcakes.

Για ποτό πάλι, και κάτι ελαφρύ να φώς, ανάμεσα στις βόλτες όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Βογατσικού 3. Αυτό είναι και το αγαπημένο μου bar στη Θεσσαλονικη. To παλιό, ιστορικό Bel Air μπορεί να άλλαξε όνομα αλλά εξακολουθεί να είναι μοναδικό. Εάν βρεθείτε εδώ να πιείτε ένα Tahona στην υγειά μου (τζίντζερ, δυόσμο, σιρόπι πικραμύγδαλου, ανανά και lime). Σαλάτες, σάντουιτς, pasta και γευστικά brunches μπορείς να απολαύσεις σε αυτή τη γωνιά της πόλης.

Nargis

Το Ινδικό είναι από τις αγαπημένες μου κουζίνες και στη Σβώλου, σε ένα μικρό στενό (Καπ. Πατρίκη 18), βρίσκεται το Nargis (παλιά ινδή ηθοποιός). Παπανταμ, κάρυ, μασάλα, ταντούρι όλα απλά και γευστικά. Ωραίος cult χώρος και για το τέλος κρατάνε το καλύτερο.. φρέσκο χυμό με τζίντζερ. Ενδιαφέρουσα επιλογή για φαγητό είναι και το Erebuni, στην πολυπρόσωπη πλατεία Ναυαρίνου για αρμένικη κουζίνα.

Κιμπάρης είναι ο γενναιόδωρος. Κιμπάρικη κουζίνα είναι αυτή που σου προσφέρει τη νοστιμιά αβίαστα. Αυτή είναι η Θεσσαλονίκη και η πιο ωραία ώρα σε αυτήν την πόλη είναι η ώρα του δειλινού όταν τα πορφυρά χρώματα του ουρανού αγκαλιάζουν το μπλε του Θερμαϊκού.

ΥΓ για επιδόρπιο: Ξέρω τι σκέφτεσαι που είναι τα γλυκά; Αυτά, όμως, είναι γνωστά! Ελενίδης για τρίγωνα Πανοράματος, τρούφες από τον Αβέρωφ, ροξάκια από το Μίλτο, σιροπιαστά από το Χατζή, πουράκια από τον Χατζηφωτίου, προφιτερόλ από τον Τάσο στο Πανόραμα.

Tags: ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ| #CITYBLOGGING




MORE FOR YOU