Ο Δεκαπενταύγουστος της πόλης

O Κώστας Γιαννακίδης γράφει για την ημέρα που τα κτίρια αφήνουν, επιτέλους, εκείνη την ανάσα που κρατούν όλο το χρόνο.

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017 Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Στην προβολή των 23.00 η ένταση του ήχου κατεβαίνει, για να μην ενοχλήσει τους γείτονες. Ομως κοιτάζω τις γύρω πολυκατοικίες και δεν βλέπω φως μήτε από παράθυρο, μήτε από καύτρα. Η Ισπανίδα στο πανί παίζει για λίγους. Ακόμα και αν μετρήσεις τις θέσεις που καταλαμβάνουν τα πόδια, ούτε το ένα τρίτο δεν έχει γεμίσει. Υστερα τα φώτα ανάβουν δειλά και οι θεατές αποχωρούμε σιωπηροί.

Εμείς που μένουμε τον Δεκαπενταύγουστο στην Αθήνα μιλάμε χαμηλόφωνα. Είναι που κανένας θόρυβος δεν μπορεί να βγει πάνω από την ησυχία της πόλης όταν έρχεται και πέφτει βαριά, μαζί με τη ζέστη. Αφήνουμε την πόλη να ησυχάσει. Μόνο τότε μπορεί να το κάνει. Οχι δεν λέω για τους ανθρώπους, ποιος μίλησε για τους ανθρώπους; Σας λέω για την ευκαιρία της πόλης, για το θαύμα που της χάρισε η Παναγιά. Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

 

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα

Tags: ΗΣΥΧΙΑ| ΗΡΕΜΙΑ| ΑΘΗΝΑ| ΑΝΘΡΩΠΟΙ| ΠΟΛΗ| ΚΤΙΡΙΑ| ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ| ΑΔΕΙΑ| ΘΟΡΥΒΟΣ




MORE FOR YOU