Οι ταινίες που μυρίζουν τα καλοκαίρια της ζωής μας

Πώς θα ήταν τα καλοκαίρια μας δίχως τις ταινίες που αναφέρονται σε αυτή ακριβώς την εποχή; Μάλλον δίχως νόημα.

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017 Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Τα σώματα, αξεδιάλυτα ενωμένα σαν ένα, σαν μια οντότητα, στο ασπρόμαυρο κάδρο, περισσότερο υποδηλώνονται από το ρυθμικό πήγαινε-έλα των κυμάτων, παρά από την κρουστή ευρωστία της γύμνιας τους. Ο Μπαρτ Λάνκαστερ, μισοξαπλωμένος υποδέχεται τον λιγνό κορμό της Ντέμπορα Κερ, μα, πάνω από όλα αυτό που τους ενώνει είναι τα χείλια τους, η αλμυρή αίσθηση του ενός στόματος μέσα στο άλλο. Κάτι παραπάνω από ένωση δύο αντίθετων ρευμάτων ανάσας, αλλά μια ωοτοκία που λέει και ο Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας στο βιβλίο του «Η σκούπα και το σύστημα» (εκδ. Κριτική).

 

Κάπως έτσι ξεκινάει το καλοκαίρι. Κάπως έτσι πρέπει να ξεκινάει και να καταλήγει ένα καλοκαίρι. Με την ταινία «Οσο υπάρχουν άνθρωποι» (απαντάται και με τον σαγηνευτικό τίτλο «Από εδώ έως την αιωνιότητα»). Στο ενδιάμεσο σφηνώνονται σεκάνς από άλλες ταινίες. Ρήγματα εικόνων από φιλμ που έχουν να κάνουν με το καλοκαίρι, όχι με την εποχική μανία των διακοπών ή της νησιωτικής απόδρασης, αλλά με την άπλα μιας εποχής ολότελα ξεχωριστής από όλες τις άλλες. Η κάψα του αμερικανικού νότου στο «Μακρύ καυτό καλοκαίρι» του Μάρτιν Ριτ με τους ήχους από τη γραφομηχανή του Ουίλιαμ Φώκνερ να αντηχούν στο βάθος του πλάνου, στην ανάσα του Πολ Νιούμαν που υποδύεται τον γοητευτικό απατεώνα Μπεν Κουίκ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ

Tags: ΣΙΝΕΜΑ| ΤΑΙΝΙΕΣ| ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ| ΤΑΙΝΙΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ




MORE FOR YOU