Ορέστης Τζιόβας: «Πάντα άλλαζαν τα θέλω μου»

Υπάρχουν πολλοί λόγοι να αγαπήσεις τον Ορέστη. Ας αρχίσουμε με το ότι ζει τη στιγμή.

Αφροδίτη Γραμμέλη
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΡΑΜΜΕΛΗ Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016
Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016
Ιφιγένεια Φιλοπούλου

Υπήρξε μια περίοδος που κυκλοφόρησαν πολλές φωτογραφίες του και έγιναν πολλές συνεντεύξεις. Τότε νόμιζε κάποιος πως ο Ορέστης Τζιόβας ίσως ήταν ένας ακόμη ζεν πρεμιέ νέας κοπής που θα τροφοδοτούσε απλόχερα τα εξώφυλλα των περιοδικών. Κι όμως δεν συνέβη. Με έναν περίεργο και διακριτικό τρόπο, όλο αυτό άρχισε να χάνεται και ο ίδιος απλά αφοσιώθηκε στο θέατρο και περιόρισε σημαντικά την προσωπική του σπατάλη. Αυτή την σεζόν πρωταγωνιστεί σε δύο παραστάσεις και μίλησε στο jenny.gr για το θέατρο, τα θέλω του και την ρευστότητα στην ζωή του.

Όλα όσα φανταζόσαστε τα κάνατε πραγματικότητα ή όλα όσα συμβαίνουν σας χάλασαν τα πλάνα;

«Κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά όλα όσα συμβαίνουν δεν τα περίμενε κανείς. Το μεταναστευτικό δεν το είχαμε ζήσει ποτέ σε αυτό το βαθμό. Μόνο ως είδηση το μαθαίναμε και μάλιστα για άλλες χώρες. Μεγάλωσα στα 90ς σε πολύ καλύτερες εποχές. Αν και δεν ήμουν πλούσιος αλλά παιδί μιας μικροαστικής οικογένειας ζούσα πολύ διαφορετικά. Σε καμία περίπτωση τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως τα φαντάστηκα. Όμως οι άνθρωποι πρέπει να είμαστε ευέλικτοι και ευπροσάρμοστοι γιατί ούτως ή άλλως όλα ρέουν. Από την στιγμή που δεν υπάρχει ισοκατανομή πλούτου και παιδείας είναι λογικό να μην είμαστε ήρεμοι. Και θα ήταν λάθος να είμαστε ήρεμοι από την στιγμή που σε άλλες μεριές του πλανήτη υπάρχουν πολλές άλλες ζωές που βρίσκονται σε άλλο επίπεδο. Όταν δεν υπάρχει ισότητα δεν υπάρχει και ηρεμία».

Δηλαδή άλλα θέλατε κι άλλα κάνατε;

«Νομίζω ότι δεν μπορώ να σας πω ακριβώς τι ήθελα. Πάντα άλλαζαν τα θέλω μου οπότε δεν μπορώ να κάνω αυτή την σύγκριση… Όμως νιώθω πολύ ευχαριστημένος εδώ που είμαι. Ανήκω σε μια τυχερή μερίδα ανθρώπων που είναι καλά και επίσης έχει μια σταθερή δουλειά. Τα πηγαίνω καλά σ’ αυτό που έχω επιλέξει να κάνω. Επέλεξα να είμαι ηθοποιός ακριβώς γιατί έχω συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να προσαρμόζεσαι κάθε φορά στο διαφορετικό. Ηρθαν τα πράγματα καλά. Δεν το πίεσα. Μου ήρθαν ευνοϊκά τα πράγματα».

Θα μπορούσατε δηλαδή να είσαστε και δημόσιος υπάλληλος;

«Θα μπορούσα να είμαι ο,τιδήποτε».

Ποιος σας έμαθε να επιβιώνετε;

«Δεν μπορώ να απαντήσω με σιγουριά για το πώς προέκυψε. Απλά με τα χρόνια, έτσι όπως ζυμώθηκα και μεγάλωσα μάλλον ήρθε από μόνο του. Ο δρόμος με πήγε από εκεί».

Η σχέση με τους άλλους ανθρώπους σας είναι απαραίτητη;

«Πάρα πολύ. Οι άνθρωποι είναι σημαντικό κομμάτι της ζωής μου. Μπορεί να είμαι μοναχικός ενίοτε αλλά για μένα ο άλλος είναι σημαντικός. Το ποιος είσαι έχει να κάνει πολύ με τους άλλους όχι μόνο με σένα.  Είμαι πολύ ανοιχτός και τους χρειάζομαι όλους: τους φίλους, τις γυναίκες, όλους… Στους άλλους καθρεπτίζεσαι και βλέπεις ποιος είσαι στην πραγματικότητα».

Πότε «κλείνετε»;

«Δεν έχω καθαρή εικόνα. Εξαρτάται από πολλά».

Τι σας δίνει χαρά;

«Η ευτυχία των άλλων, η προσωπική μου ευτυχία, το παιχνίδι σε όλες τις εκφάνσεις του, το θέατρο και ο προσωπικός χρόνος».

Με τι δραπετεύετε από τα δύσκολα;

«Με τους φίλους. Όπως σας είπα μου αρέσουν οι άνθρωποι».

Πρωταγωνιστείτε στην παράσταση «Ωραία μου κυρία». Είναι κλασικό έργο και κλασική παράσταση. Πώς σας φαίνεται αυτό;

«Είναι τόσο ενδιαφέρον. Ο ήρωας πιστεύει ότι οι τρόποι, η ομιλία και το χρήμα καθορίζουν τις τάξεις κάτι που είναι λάθος. Είναι ωραία εποχή, υπάρχουν ιστορικές αναφορές στην εποχή και επίσης είναι τόσο ωραίο το θέατρο…»

Το θέατρο είναι η πρώτη σας επιλογή;

«Ναι είναι και δεδομένου ότι δεν έχω κάνει πολύ σινεμά γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει βιομηχανία σινεμά».

Τι έχετε διαβάσει περισσότερο;

«Κάφκα, είναι ο αγαπημένος μου»

Πιστεύετε σε ήρωες;

«Ναι, πιστεύω. Ο πρώτος που μου έρχεται στο μυαλό είναι ο Χακλμπέρι Φιν, αυτός ο αλητάκος».

Παίζετε κι άλλη παράσταση;

«Ναι, στο θέατρο Ολβιο, «Το βασίλειο της γης» του Αλμπερ Καμύ με την Παναγιώτα Βλαντή και τον Κρις Ραντάνοφ».

Αρα κάνετε επτά ημέρες την εβδομάδα θέατρο;

«Ναι, αλλά μου αρέσει. Αλλωστε είναι η δουλειά μου και ασχολούμαι τρεις με τέσσερις ώρες κάθε βράδυ, δεν είναι και τόσο εξοντωτικό».

Φεύγετε άλλος άνθρωπος μετά την παράσταση;

«Κάποιες φορές ναι και κάποιες φορές όχι. Μπορεί να συμβαίνει κάποιες φορές και να μην το καταλαβαίνω…»

Σας ενδιαφέρει το πώς σας βλέπει ο κόσμος. Επιδιώκετε την δημοσιότητα;

«Όχι δεν την επιδίωξα. Ηρθε από μόνη της λόγω κάποιων συνθηκών. Προσπαθώ να κάνω πολύ καλά την δουλειά μου και με νοιάζει να έχει καλό αντίκτυπο. Μετά θα έρθουν τα άλλα αν είσαι καλός. Ετσι λειτουργεί το σύστημα».

Προγραμματίζετε το αύριο;

«Ζω την στιγμή».

Ετσι είστε ή έτσι αναγκαστήκατε να γίνετε;

«Ουδέν μονιμότερο της αλλαγής. Οπότε τι σχέδια να κάνω; Πάνω στην άμμο;»

Αν μπορούσατε να κάνετε κάτι για να βοηθήσετε κάποιον τι θα κάνατε;

«Και η ψυχαγωγία που προσφέρω είναι σημαντικό. Όμως τα χέρια μου πιάνουν, θα μπορούσα να κάνω πολλά. Ως εγωιστής άνθρωπος δεν έχω μπει σε διαδικασία να κάνω πολλά για να βοηθήσω. Εχω βοηθήσει κάποιον κοντινό μου άνθρωπο όταν το χρειάστηκε, δίνω ρούχα αλλά θα ήθελα να κάνω πολύ περισσότερα».

Tags: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ| ΗΘΟΠΟΙΟΣ| ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΡΑΜΜΕΛΗ| ΟΡΕΣΤΗΣ ΤΖΙΟΒΑΣ| ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ




MORE FOR YOU