O Έλληνας ευεργέτης κι εχθρός του Hollywood

Χριστίνα ΚατσαντώνηΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗ Κυριακή 03 Δεκεμβρίου 2017

Κυριακή 03 Δεκεμβρίου 2017

O Έλληνας ευεργέτης κι εχθρός του Hollywood

Μια ζεστή βραδιά του περασμένου Ιουνίου, στο dinner party που είχε οργανωθεί στον υπέροχο κήπο μιας από τις πλέον αξιοζήλευτες επαύλεις του Hancock Park (αξίας 20 εκατ. δολαρίων), οι περιουσίες των παρευρισκόμενων συγκεντρωτικά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το Vanity Fair, θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν την απόσχιση της California. Ο σκοπός του δείπνου ήταν σοβαρός.

Ο οικοδεσπότης, Ted Sarandos, είχε καλέσει κάποιους από τους πλουσιότερους φίλους του όχι μόνο για να απολαύσουν το φιλέτο τους υπό τους ήχους ζωντανής ορχήστρας, δίπλα στον Leonardo Di Caprio, στην Jane Fonda και στην Laura Dern, αλλά και για να τους πείσει να συμβάλλουν στον υψηλότατο προϋπολογισμό ενός φιλόδοξου project: της ανέγερσης του Μουσείου Κινηματογράφου της Ακαδημίας των Όσκαρ (που προγραμματίζεται να ανοίξει μέσα στο 2019), από τον οποίο έλειπαν 100 εκατομμύρια δολάρια. Ο σκοπός επετεύχθη και με το παραπάνω -μόνο ο μεγιστάνας Haim Saban, εντυπωσιάστηκε τόσο από το όμορφο δείπνο και τον υψηλό σκοπό του, που έκανε τη μεγαλύτερη δωρεά που έχει γίνει μέχρι σήμερα, ύψους 50 εκατ. δολαρίων. Κι όπως σημειώνουν τα αμερικανικά δίκτυα, τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί χωρίς τον Ted Sarandos, “αφεντικό” του Netflix, άνθρωπο που αυτή τη στιγμή θεωρείται ταυτόχρονα μεγάλος ευεργέτης και νούμερο ένα εχθρός της έβδομης τέχνης.

Στον 53χρονο Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία (εγγονό Έλληνα μετανάστη που ξεκίνησε από τη Σάμο), ο οποίος μεγάλωσε σε μια τυπική ελληνική οικογένεια της ομογένειας (με μπαμπά ηλεκτρολόγο και μαμά νοικοκυρά) στο Φοίνιξ της Αριζόνα και βαφτίστηκε με το όνομα Θεόδωρος Αντώνης Σαράντος, έχουν αποδοθεί πολλοί χαρακτηρισμοί.

Ο βρετανικός Guardian τον έχει χαρακτηρίσει κατά μία έννοια “διαβολικό”, γιατί εξαιτίας του άλλαξαν οι καθημερινές τηλεοπτικές συνήθειές μας και βρεθήκαμε να περνάμε ώρες ατελείωτες μπροστά σε μια οθόνη, βλέποντας ολόκληρη τη σειρά που περιμέναμε. Θεωρείται ο άνθρωπος που μετέτρεψε το Netflix σε παγκόσμιο brand με δυναμική απήχηση και ισχυρή επιρροή αλλά και ο κύριος υπεύθυνος για την ανάπτυξη της νέας ποπ κουλτούρας που “δένει” τον θεατή με την οθόνη, όχι μόνο της τηλεόρασης αλλά και του υπολογιστή ή του tablet του.

Σύμφωνα με το Vanity Fair σχεδόν τίποτα στο Hollywood σήμερα δεν γίνεται χωρίς τη εμπλοκή του. Υπό την ηγεσία του, άλλωστε, το Netflix έγινε βασικός χρηματοδότης της βιομηχανίας θεάματος, με δαπάνες για την παραγωγή προγράμματος που έφτασαν τα έξι δισ. δολάρια το 2017 και αναμένεται να ξεπεράσουν τα οκτώ δισ. το 2018. Χάρις σε αυτόν αναμένεται να γίνει πραγματικότητα και το όνειρο του Martin Scorsese να φέρει ξανά μαζί τους Al Pacino και Robert De Niro σε μια υπερ-φιλόδοξη γκαγκστερική ταινία προϋπολογισμού 125 εκατ. δολαρίων.

Με το Netfllix να σχεδιάζει το 2018 την παραγωγή 80 ταινιών (50 ήταν το 2017), ο Sarandos μπορεί εύκολα να θεωρηθεί σήμερα ως ένας μεγάλος ευεργέτης, ένας από τους ανθρώπους που συμβάλλουν τα μέγιστα στη διατήρηση και ανάπτυξη της Χολιγουντιανής αίγλης. Ταυτόχρονα, όμως από πολλούς θεωρείται και ο νούμερο ένα εχθρός του σινεμά, ο οποίος οδηγεί μια δημοφιλέστατη μορφή τέχνης, την έβδομη τέχνη, στον “θάνατο”. Κι η Ακαδημία των 'Οσκαρ είναι αυτή που καλείται να αποφασίσει πώς ακριβώς θα τον προσεγγίσει.

Ο Sarandos, ο οποίος ξεκίνησε να μελετά πώς οι θεατές παρακολουθούν σειρές και ταινίες στις αρχές της δεκαετίας του '80, όταν δούλευε part time σε videoclub, δεν έχει καταφέρει -ακόμα;- να “αλώσει” τα 'Οσκαρ, παρά το γεγονός ότι πολλά στελέχη του θεάματος παραδέχονται ότι χωρίς το Netflix δεν θα είχαν κανένα μέλλον. Όμως η φυσιογνωμία του Netflix υπαγορεύει ότι οι ταινίες φτάνουν απευθείας στον θεατή, αφήνοντας απ' έξω το “ιερό” της επιχείρησης, τον ίδιο τον κινηματογράφο.

Αυτή τη στιγμή για να μπορεί μια ταινία να μπει στις υποψηφιότητες των Oscar, πρέπει να έχει προβληθεί σε τουλάχιστον ένα κινηματογράφο του Λος Άντζελες για μια εβδομάδα. Προϋπόθεση για την οποία αντιδρά το Netflix, με το επιχείρημα ότι μια ταινία παραμένει ταινία ανεξάρτητα από την οθόνη στην οποία προβάλλεται. Κι όπως λέει ο Sarandos το δίκαιο για τους τόσο ταλαντούχους και καταξιωμένους δημιουργούς μας είναι να ξέρουν ότι αν κάνουν την καλύτερη δουλειά της ζωής τους, θα μπορούν να διεκδικήσουν τα 'Οσκαρ που τους αξίζουν. Η Ακαδημία θα έπρεπε να γιορτάζει την τέχνη της παραγωγής ταινιών κι όχι τη μέθοδο διανομής τους”.

Η αντιπαράθεση που σχετίζεται με την ίδια την “καρδιά” του σινεμά, με τα κριτήρια που ορίζουν και διαχωρίζουν μια κινηματογραφική ταινία από άλλες παραγωγές φαίνεται πως θα έχει δρόμο ακόμα.

'Ομως ο 53χρονος Sarandos, ο οποίος μιλά με νοσταλγία για μια αγαπημένη ελληνική συνήθεια των παιδικών χρόνων του, όταν ολόκληρη η οικογένεια συγκεντρωνόταν μετά το κυριακάτικο τραπέζι για να βλέπει ταινίες ή μαζεμένα επεισόδια της αγαπημένης εκπομπής, δείχνει αποφασισμένος να φέρει κάτι από τη νοσταλγία του παρελθόντος στο μέλλον, δίνοντας σε κάθε σπίτι, σε κάθε οθόνη την ευκαιρία να κάνει κάθε μέρα σαν τις παιδικές Κυριακές του...

More for you

 
 

Don't Miss