#ChallengingAlex: Πόσο δύσκολο είναι να βρεις πραγματικούς φίλους

Αλεξάνδρα ΚωστοπούλουΑΛΕΞAΝΔΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ Παρασκευή 04 Μαΐου 2018

Παρασκευή 04 Μαΐου 2018

#ChallengingAlex: Πόσο δύσκολο είναι να βρεις πραγματικούς φίλους

Από μικρή στο σχολείο ένιωθα λιγάκι “στην απ’ έξω” όσον αφορά τις φιλίες. Ήμουν πάντα αρκετά κλειστή και δεν έκανα πολύ παρέα με τα κορίτσια στο σχολείο μου -πάντα είχα μια πιο κοντινή σχέση με τα αγόρια. Πολλές φορές αισθανόμουν ότι με έκαναν παρέα για τους γονείς μου, ενώ άλλες φορές ένιωθα απλώς ενοχλητική απέναντι στον κόσμο. Πάντα προτιμούσα να κάνω παρέα με φίλες εκτός σχολείου. 

Στο σχολείο παρακολουθούσα το μάθημα, στα διαλείμματα περνούσα τον χρόνο μου με 2-3 φίλες και απλά περίμενα πως και πως το Σαββατοκύριακο για να δω τις άλλες μου φίλες. Έτσι, ποτέ δεν ήμουν μέλος μιας μεγάλης παρέας κοριτσιών, αλλά προτιμούσα να κάνω παρέα με “διάσπαρτα” άτομα και αυτό μερικές φορές με έκανε να νιώθω πως κάνω κάτι λάθος. Μέσα στα χρόνια πολλές φορές ένιωσα πως προδόθηκα από άτομα που θεωρούσα φίλες και έχουμε μεγαλώσει μαζί, χωρίς να αρνούμαι πως κι εγώ έκανα λάθη. Το αποτέλεσμα ήταν εγώ να απομακρύνομαι, να νιώθω πως ήμουν υπερβολικά σκληρή και τελικά να δίνω δεύτερες, τρίτες και τέταρτες ευκαιρίες. Όπως ήταν αναμενόμενο, κάποια στιγμή έφαγα τα μούτρα μου.

Από την μέρα που έφυγα για την Αμερική, ήξερα πως οι πραγματικοί μου φίλοι θα φανούν στην πορεία και θα είναι εκείνοι που θα εξακολουθήσουν να νοιάζονται για εμένα ακόμη κι αν είμαι μακριά. Έτσι κι έγινε: Από τότε, ήρθα κοντά με ανθρώπους που δεν θα το περίμενα ποτέ. Είμαι χαρούμενη, γιατί κατάφερα επιτέλους να διαλέξω όσουν αξίζουν και νοιάζονται για εμένα, κλείνοντας έναν κύκλο. Ξέροντας πως αυτοί που ήταν δίπλα μου σε μία πολύ δύσκολη χρονιά για εμένα, θα παραμείνουν δίπλα μου για πάντα, είτε βλεπόμαστε, είτε όχι.

Γι' αυτό, θα ήθελα να πω σε εσάς που μου ανοίγεστε και μου εκφράζετε τις ανησυχίες σας σχετικά με τις φιλίες ή το πόσο έχετε πληγωθεί, πως η ζωή σιγά σιγά θα σας "στείλει" τους ανθρώπους που θα σας αγαπήσουν όσο τίποτα άλλο. Οι δικοί μου άνρθωποι με έχουν βοηθήσει να βγω από το καβούκι μου, να μιλήσω, να κλάψω στον ώμο τους και μου έχουν σταθεί απλά με τις λέξεις και την αγάπη τους. Είμαι πάρα πολύ ευγνώμων που πλέον έχω βρει κι εγώ τους καλύτερους φίλους που υπάρχουν.

Sit tight and the best is yet to come!

(...και άλλες πολλές φίλες!)

More for you

 
 

Don't Miss