Η ελευθερία είναι δυνατότητα

Τζένη ΜπαλατσινούΤΖΕΝΗ ΜΠΑΛΑΤΣΙΝΟΥ Πέμπτη 10 Μαΐου 2018

Πέμπτη 10 Μαΐου 2018

Η ελευθερία είναι δυνατότητα

Μία μητέρα βλέπει το παιδί της ως το μέλλον της, ως προέκτασή της. Τη συνέχειά της. Μία ζωή που γεννήθηκε από τη ζωή της και θα κάνει τα πάντα για την ευτυχία του. Η μητρότητα δεν είναι απλή υπόθεση -και ο ρόλος αυτός δεν έρχεται με προσωπικό εγχειρίδιο για την κάθε γυναίκα. Ξεκινάς απλά με αγάπη. Και συνεχίζεις να δίνεις όσο πιο πολύ μπορείς, γιατί αυτό ορίζει την πραγματική ανιδιοτέλεια. Υπάρχουν όμως φορές που η ανεξάντλητη αυτή αγάπη μπορεί να έχει αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που περιμένουμε. Για καμία μητέρα δεν είναι εύκολη η πρώτη φορά που θα αφήσει το παιδί της στο σπίτι λίγους μήνες από τη γέννησή του. Δεν είναι εύκολη ούτε η πρώτη μέρα που θα το αφήσει στο σχολείο, ούτε το πρώτο βράδυ που θα ξενυχτήσει με τους φίλους του, ούτε αρκετά χρόνια μετά όταν θα προσπαθεί να το κρατήσει λίγο ακόμα στην αγκαλιά της πριν πάει στο πανεπιστήμιο, όσο εκείνο βράζει από ενθουσιασμό περιμένοντας να ξεκινήσει μία νέα ζωή μακριά της. Όλες αυτές οι στιγμές χαράζονται στην καρδιά μίας μητέρας και δύσκολα μπορεί να τις καταλάβει κανείς που δεν τις έχει βιώσει. Αλλά εδώ έγκειται αυτό που ονομάζουμε ελευθερία.
 

Το νόημα αυτής της ελευθερίας δεν έχει να κάνει με πρακτικούς παράγοντες -αλλά με την ελευθερία της ψυχής και του μυαλού. Η ελευθερία είναι δυνατότητα, η δυνατότητα εμπεριέχει ρίσκο. Η βεβαιότητα έχει μονιμότητα άρα και συναισθηματικό μαράζωμα. Ένα παιδί χρειάζεται να νιώθει ελεύθερο να σκεφτεί, να νιώσει, να πάρει αποφάσεις, να κριθεί για αυτές και να προχωρήσει μπροστά. Η στιγμή αυτή μπορεί να μην είναι απαραίτητα στην ηλικία των 18 που ο νόμος ορίζει ως την επίσημη ενηλικίωση. Η στιγμή αυτή μπορεί να έρθει πολύ πιο νωρίς ή πολύ πιο μετά -διανοητικά και ψυχικά. Μία μητέρα, λοιπόν, χρειάζεται να δώσει στο παιδί της την ελευθερία να εξελιχθεί σαν άνθρωπος όχι μόνο όταν εκείνο θα μπορεί να φέρει εις πέρας πρακτικά ζητήματα, αλλά από την αρχή της ζωής του. Ένα παιδί χρειάζεται να νιώθει πως είναι ελεύθερο να πάρει αποφάσεις για τη ζωή του, επειδή είναι δική του και μόνο δική του.

Κι η ελευθερία είναι δύσκολο πράγμα. Χρειάζεται να κάνει επιλογές, να αρνείται κάποια πράγματα, να τολμάει, να υπερβαίνει τον φόβο που έχει για τους άλλους, έναν φόβο που το παρασύρει στον κομφορμισμό. Φυσικά, η καθοδήγηση μίας μητέρας είναι απαραίτητη, όπως και η προστασία της όταν το παιδί πρόκειται να πάρει ή έχει πάρει αποφάσεις που θα έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην υπόλοιπη ζωή του. Όσο δύσκολο κι αν είναι, όμως, υπάρχει μία στιγμή που ο ομφάλιος λώρος χρειάζεται να επιδιώξουμε να “κοπεί” ξανά και το παιδί να ανοίξει τα φτερά του, μακριά από το σπίτι και την οικογένεια. Είναι ακριβώς η στιγμή που χρειάζεται να το αφήσουμε να το κάνει. Να σταθεί στα πόδια του, να νιώσει μέλος της κοινωνίας και να πάρει τον ρόλο που επιθυμεί να έχει μέσα σε αυτή. Να το αφήσουμε να ζήσει, να δημιουργήσει, να αγαπήσει, να πληγωθεί, να κάνει λάθος και μετά να κάνει το σωστό. Να του δώσουμε την ελευθερία να κάνει τον εαυτό του και μετά εμάς περήφανες. Γιατί με το να το κρατάμε κοντά μας από υπερβολική αγάπη και προστατευτικότητα και χτίζοντας γύρω του μία “φούσκα προστασίας - εξουσίας", δεν το αφήνουμε να εξελιχθεί στον υπέροχο άνθρωπο που τόσο θέλουμε.

Η πραγματική δύναμη μίας μητέρας φαίνεται σε εκείνες τις στιγμές. Τις στιγμές που το παιδί της παύει να είναι μόνο το παιδί της, αλλά ένας άνθρωπος με σκέψεις, ιδέες και συναισθήματα, γεμάτος από όρεξη για ζωή, έτοιμος να ζήσει. Και η μητέρα θα είναι εκεί, όταν μερικές φορές ο κόσμος το ρίξει κάτω -για να το βοηθήσει να σηκωθεί ξανά και να συνεχίσει.

Χρόνια Πολλά σε όλες τις Μητέρες!

More for you

 
 

Don't Miss