AdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisement

UPDATE #NOW

Στο «I am positive» της Στέγης τελικά μιλάνε για την αγάπη


JTeam

18 Οκτωβρίου 2022

Στο «I am positive» της Στέγης τελικά μιλάνε για την αγάπη
Μερικές σκέψεις για την πέμπτη καθιερωμένη διοργάνωση της Στέγης και του Ιδρύματος Ωνάση πάνω στο διάλογο για τα έμφυλα δικαιώματα

Από την σκηνή της Στέγης οι έννοιες συμπερίληψη, ορατότητα, ενσυναίσθηση, τρανς, φυλομετάβαση έχουν ακουστεί πολλές φορές κατά τα τελευταία χρόνια. Τόσες πολλές, που τα ηλεκτρονικά εθνικιστικά ανάθεμα, οι κατάρες των τρολ, οι χυδαιότητες και οι straight φανατισμοί μοιάζουν πια με τυπικές γραφικότητες – μολονότι εκπροσωπούν, τελικά, ένα υπολογίσιμο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.

Από την άλλη, κάθε φορά που διοργανώνεται το «I am positive» (και άλλες συγγενικές εκδηλώσεις για τα έμφυλα δικαιώματα) νιώθεις ότι ο κόσμος μας, ο ελληνικός κόσμος έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει μπροστά, να αναγνωρίσει πως η αυτοδιάθεση και η ελεύθερη διαχείριση του σεξουαλικού προσανατολισμού είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα για τον πάσα ένα και την πάσα μία, είτε γεννήθηκε αγόρι είτε κορίτσι, ή νιώθει αγόρι ενώ γεννήθηκε κορίτσι και το ανάποδο.

Επώδυνες διαδρομές

Βέβαια, κάθε τέτοια ιστορία πριν ανέβει στη σκηνή της Στέγης (ή όπου αλλού) έχει γραφτεί με πολύ πόνο, ματαίωση και απόρριψη, όχι μόνο γιατί έχει περάσει από ακατάληπτα bulling αλλά και γιατί οι πιο κοντινοί άνθρωποι σ’ αυτά τα αγόρια και τα κορίτσια, νικήθηκαν από τα στερεότυπα. Η΄ τα στερεότυπα ήταν πιο δεδομένα από την αγάπη τους. Κι εκεί μπαίνει ο θεραπευτικός ρόλος της αγάπης, που όταν υπάρχει ακυρώνει κάθε άλλο (λογικό ή παράλογο) επιχείρημα.

Διαβάστε τη συνέχεια στο monopoli.gr