AdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisement

GREEN

WWF: Σχεδόν το 70% των άγριων ζώων έχει εξαφανιστεί από το 1970


JTeam

13 Οκτωβρίου 2022

WWF: Σχεδόν το 70% των άγριων ζώων έχει εξαφανιστεί από το 1970
Και αυτό είναι κάτι παραπάνω από δυσοίωνο

Ο Sir David Attenborough έχει προσπαθήσει πολλές φορές μέσα από τα ντοκιμαντέρ του να προστατεύσει τον πλανήτη, ζητώντας από το ανθρώπινο είδος να «μετατρέψει σε θρίαμβο αυτήν την τραγωδία». Νέα έρευνα δείχνει την απελπιστική κατάσταση που επικρατεί στη φύση από την ανθρώπινη παρέμβαση καθώς αποδεικνύεται πως σχεδόν το 70% των πληθυσμών των άγριων ζώων έχει εξαφανιστεί μέσα σε περίπου 50 χρόνια.

Αυτό αποκαλύπτει το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF), που υπογραμμίζει τη στενή σύνδεση της απώλειας βιοποικιλότητας και της κλιματικής αλλαγής. Μεταξύ του 1970 και του 2018, κατά μέσο όρο το 69% των άγριων ειδών (πτηνών, αμφίβιων, ψαριών, θηλαστικών και ερπετών) χάθηκε, σύμφωνα με την έκθεση για τον Δείκτη Living Planet, εργαλείο αναφοράς που ενημερώνεται κάθε δυο χρόνια από τη WWF.

Ειδικότερα, οι πληθυσμοί της άγριας ζωής της Γης έχουν συρρικνωθεί από το 1970, καθώς οι άνθρωποι συνεχίζουν να αποψιλώνουν τα δάση, να καταναλώνουν πόρους πέρα ​​από τα όρια του πλανήτη και να ρυπαίνουν σε βιομηχανική κλίμακα. Όπως αναφέρεται το αντίστοιχο ποσοστό πριν από δύο χρόνια ήταν 68% και πριν από τέσσερα χρόνια ήταν 60%.

Η κλιματική αλλαγή, η μόλυνση του αέρα, του νερού και της γης, καθώς και η ανθρώπινη παρέμβαση είναι οι επόμενοι καταστροφικοί παράγοντες. Όπως εξηγεί η chief executive της WWF στο Ηνωμένο Βασίλειο, Tanya Steele: «παρά την επιστήμη, τις καταστροφικές προβλέψεις, τις παθιασμένες ομιλίες και υποσχέσεις, τα φλεγόμενα δάση, τις βυθισμένες χώρες, τις θερμοκρασίες ρεκόρ και τους εκτοπισμένους εκατομμύρια, οι παγκόσμιοι ηγέτες συνεχίζουν να παρακολουθούν τον κόσμο να καίγεται μπροστά στα μάτια τους χωρίς να κάνουν τίποτα».

Oι επιστήμονες καταλήγουν μέσω της έκθεσης πως τα βιώσιμα οικοσυστήματα, η πλούσια βιοποικιλότητα και η σταθερότητα του κλίματος είναι στοιχεία απαραίτητα για να έχουμε μέλλον με ευημερία, ισότητα και μεγαλύτερη ασφάλεια, ιδιαίτερα για τα παιδιά μας και τα δικά τους παιδιά με τη σειρά τους. Καθώς πλησιάζει η διεθνής σύνοδος COP15 για τη Βιοποικιλότητα (τον Δεκέμβριο στο Μόντρεαλ), «η WWF καλεί τις κυβερνήσεις να αδράξουν αυτή την ύστατη ευκαιρία να υιοθετήσουν φιλόδοξο παγκόσμιο στόχο για να σωθούν τα άγρια είδη», ανάλογη με τη συμφωνία του Παρισιού το 2015 για την κλιματική αλλαγή.

Για να «αντιστραφεί η καμπύλη της απώλειας της βιοποικιλότητας» και για να «αμβλυνθεί» η κλιματική αλλαγή, η έκθεση καλεί να εντατικοποιηθούν οι προσπάθειες προστασίας και αποκατάστασης, η παραγωγή και η κατανάλωση πιο βιώσιμων τροφίμων και η μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Από την πλευρά της, η WWF καλεί «τα πλούσια κράτη να προσφέρουν οικονομική υποστήριξη για την προστασία του περιβάλλοντος».

Η έκθεση δείχνει παράλληλα ότι δεν έχουν όλες οι χώρες την ίδια αφετηρία από την οποία ξεκινά η καταστροφή της φύσης. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει μόνο το 50% του πλούτου της βιοποικιλότητας σε σύγκριση με τα ιστορικά επίπεδα, καθιστώντας το μια από τις χώρες με τη μεγαλύτερη εξάντληση της φύσης στον κόσμο. Η Ευρώπη είδε τον πληθυσμό των άγριων ζώων της να μειώνεται κατά 18% κατά μέσο όρο, όμως «αυτό κρύβει τις πολύ μεγάλες απώλειες βιοποικιλότητας ιστορικά».

Στην Αφρική, υπολογίζεται πως η απώλεια έφθασε το 66%. Δερματοχελώνες, λύγκες, δελφίνια, κοράλια και βάτραχοι είναι ανάμεσα στα «σύμβολα της βιοποικιλότητας» που απειλούνται περισσότερο, σύμφωνα με την έκθεση. Μάλιστα, οι ερευνητές υπογραμμίζουν την αυξημένη δυσκολία που αντιμετωπίζουν τα ζώα να μετακινούνται διά ξηράς, καθώς τα εμποδίζουν υποδομές και γεωργικές εκτάσεις. Μόνο το 37% των ποταμών μήκους άνω των 1.000 χιλιομέτρων (600 μίλια) παραμένουν ελεύθερα σε όλο τους το μήκος, ενώ μόλις το 10% των προστατευόμενων περιοχών στον κόσμο στην ξηρά είναι συνδεδεμένες μεταξύ τους.