Χρήστος Σουγάρης στο JennyGr: «Η Λόλα δεν είναι ένα σκηνικό πρόσωπο, αλλά μία συνθήκη και ένα σύμβολο»
Δήμητρα Πραντάλου
27 Ιανουαρίου 2026
Έχουν περάσει περίπου 61 χρόνια από τότε που η Τζένη Καρέζη υποδύθηκε την Λόλα, σε μία από τις καλύτερες και πιο ατμοσφαιρικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Τώρα, η ιστορία της, που μέχρι σήμερα παραμένει επίκαιρη, “ξαναγιεννιέται” στο εμβληματικό θέατρο Παλλάς. Ο Χρήστος Σουγάρης φέρνει την θρυλική ηρωίδα στο θεατρικό σανίδι, με την γοητευτική ερωτική ιστορία να παίρνει σάρκα και οστά, με την Έλλη Τρίγγου, τον Γιάννη Στάνκογλου και τον Γιώργο Γάλλο.
Έρωτας, νύχτα, μουσική, φωτιά της ψυχής, ζωντανεύουν στο θέατρο Παλλάς από την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου. Λίγες ημέρες πριν την μεγάλη πρεμιέρα, ο Χρήστος Σουγάρης μίλησε στο JennyGr για τα στοιχεία της ιστορίας της Λόλας που καθρεφτίζουν την κοινωνία του σήμερα, αλλά και τι ήταν αυτό που τον ώθησε να επιστρέψει σε αυτή, έξι δεκαετίες αργότερα.
Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να επιστρέψετε σήμερα στη «Λόλα», έξι δεκαετίες μετά τη κινηματογραφική γέννησή της;
Θυμάμαι εντελώς τυχαία να παρακολουθώ αυτή την ταινία. Παρόλο που δεν ήμουν ποτέ θαυμαστής της περίφημης ''χρυσής'' εποχής του ελληνικού κινηματογράφου, αυτή ταινία με γοήτευσε. Δεν ήμουν σε θέση τότε να γνωρίζω τους λόγους. Τώρα πιά είμαι σίγουρος πως συνέβη λόγω της εξαιρετικής κινηματογράφησης του Ντίνου Δημόπουλου, του εξαιρετικά τολμηρού και μοντέρνου για τα δεδομένα της εποχής σεναρίου του Ηλία Λυμπερόπουλου, της νουάρ αισθητικής, της ιδιοφυϊας του Ζαμπέτα και βεβαίως της ασύγκριτης γοητείας αυτού του μελαγχολικού πρίγκηπα, του Νίκου Κούρκουλου.
Κάποια στιγμή λοιπόν, πρότεινα στον παραγωγό μου τον Γιώργο Λυκιαρδόπουλο, μια θεατρική διασκευή βασισμένη στο σενάριο και είμαι τυχερός που ο Γιώργος, είναι ένας παραγωγός που ιντριγκάρεται από επικίνδυνα και τολμηρά εγχειρήματα, διότι όπως θα διαπιστώσετε σύντομα, η παραγωγή αυτή, αφορά τη συνδιαλλαγή και συνύπαρξη πολλών τεχνών, σε μία εννιαία αφήγηση. Κινηματογράφος, αρχιτεκτονική, ζωγραφική, μουσική, χορός, τραγούδι, συνθέτουν αυτό το διαχρονικό και οικουμενικό μωσαϊκό, τη Λόλα μας.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στη θεατρική διασκευή ενός τόσο εμβληματικού και ατμοσφαιρικού κινηματογράφου έργου;
Το αυτονόητο, το οποίο όμως δεν είναι δεδομένο και φυσικά όχι απλό. Το να δημιουργηθεί μια αισθητική αφήγηση, η οποία να μας αφορά αρχικά ως καλλιτέχνες και να αφορά και το κοινό, ως πολίτες. Να αντισταθούμε επίσης στο να αναπαράξουμε νοσταλγικά την προυπάρχουσα ταινία και βεβαίως, να αντισταθούμε στον μουσειακό ρομαντισμό και την ροπή στην ηθογραφία και το ένδοξο παρελθόν, το οποίο δυστυχώς όλο και περισσότερο κατακλύζει και την ελληνική δραματουργία και σκηνική αναπαράσταση.
Η Λόλα θεωρείται ένα διαχρονικό έργο. Ποια στοιχεία της ιστορίας καθρεφτίζουν την κοινωνία του σήμερα;
Η ματσίλα και ο νόμος του δικαίου του ισχυρού. Τόσο σε εσωτερικό επίπεδο, όσο και σε διεθνές. Άντρες, ισχυροί άντρες, προβληματικοί, συμπλεγματικοί άντρες, οι οποίοι παίρνουν αυτό που επιθυμούν, επειδή μπορούν ή νομίζουν πως μπορούν να το πράξουν. Η Λόλα μοιάζει να είναι ένα κομμάτι σάρκας απολύτως διεκδικήσιμο από όλα τα αρσενικά, τα οποία θεωρούν πως τους αξίζει να την ορίζουν, με όποιο τρόπο αυτά επιθυμούν. Η Λόλα δεν είναι ένα απλό σκηνικό πρόσωπο. Είναι μία συνθήκη. Ένα σύμβολο. Θα μπορούσε να ήταν ένα ρούχο, ένα κομμάτι γής ή μια ιδεολογία. Πίσω από την γοητευτική ερωτική ιστορία, για μένα κρύβεται ένα απολύτως παθογενές περιβάλλον, το οποίο συνθλίβει τόσο τα θύματα του, όσο και τους ίδιους τους θύτες.
Πώς θα περιγράφατε την ιστορία σε έναν θεατή που δεν έχει δει το φιλμ;
Αν έπρεπε να μάθει την υπόθεση, θα του πρότεινα να ανοίξει μια ιστοσελίδα στο ίντερνετ. Αν με ρωτούσε τί είναι για μένα αυτή η ιστορία όμως θα του απαντούσα ως εξής: Ένας άνθρωπος επιστρέφει προσδοκώντας να πάρει απαντήσεις για κάποιο θέμα που ο ίδιος θεωρεί ακραία σημαντικό. Αν η γυναίκα που αγαπά, βρίσκεται ανάμεσα σε αυτούς οι οποίοι τον πρόδωσαν. Στην πορεία ανακαλύπτει πως δεν έχει καμία σημασία το παρελθόν, αλλά το μέλλον και μόνο αυτό.Το παρελθόν όμως ενυπάρχει στο παρόν και διεκδικεί να γίνει μέλλον.
Πώς συνομιλεί η μουσική του Τζεφ Βάνγκερ με την ατμόσφαιρα και τα έντονα συναισθήματα της Λόλας;
Αυτό θα πρέπει να το ακούσει κάποιος για να μπορέσει να αισθανθεί το υπέροχο αποτέλεσμα σε μιά τόσο δύσκολη συνθήκη. Ο Τζέφ, όπως και όλοι μας, έπρεπε να βγάλει από το μυαλό του την αιασθητική της προυπάρχουσας ταινίας, μουσική η οποία έχει αγαπηθεί και γράψει ιστορία και να συνθέσει ένα ηχητικό περιβάλλον και τραγούδια, τα οποία να συναφηγούνται παράλληλα με την οπτικοποίηση, την υπέροχη αυτή ιστορία. Είμαι πολύ περήφανος και γι αυτόν και για όλες και όλους τους συνεργάτες, διότι το εξαιρετικό ταλέντο τους, το προσφέρουν με τεράστια διαθεσιμότητα πρός όφελος της παράστασης και της αισθητικής γραμμής, η οποία έχει δοθεί από την πρώτη στιγμή, με ανιδιοτέλεια και αγάπη προς την εκπλήρωση του κοινού στόχου. Χωρίς τη μουσική του Τζέφ, του σκηνικού της Τίνας Τζόκα, των κοστουμιών της Εύας Γουλάκου, των φωτισμών του Αλέκου Αναστασίου και της κίνησης του Άντι Τζούμα, η αφήγηση αυτή, δεν θα ήταν σε καμία περίπτωση η ίδια.
Πόσο σημαντικό είναι για εσάς το γεγονός ότι η παράσταση ανεβαίνει σε ένα από τα πιο εμβληματικά θέατρα της Αθήνας, το Παλλάς;
Είχα την ευκαιρία και τη χαρά να υπάρξω εκεί τόσο ως ηθοποιός στον Βασιλιά Λήρ που ανεβάσαμε παρέα με τον Στάθη Λιβαθινό, όσο και ως σκηνοθέτης, παρουσιάζοντας τόσο την Αυλή των θαυμάτων-Το μιούζικαλ, όσο και τις Οκτώ Γυναίκες. Πέρασα ένα μήνα επίσης μέσα στο θέατρο αυτό, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του interruption, της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας του Γιώργου Ζώη. Είναι ένας από τους πιό εμβληματικούς πολιτιστικούς χώρους της Αθήνας, τόσο ως κινηματογράφος στο παρελθόν, όσο και ως θέατρο στη νεότερη ιστορία του.
Info παράστασης:
Με τους: Έλλη Τρίγγου, Γιάννη Στάνκογλου, Γιώργο Γάλλο
Πρωταγωνιστούν: Μαρίζα Τσάρη, Κωνσταντίνος Σειραδάκης, Δημήτρης Μπίτος, Τάσος Σωτηράκης, Κώστας Ξυκομηνός, Κλεοπάτρα Μάρκου, Στέφανος Μουαγκιέ, Πανάγος Ιωακείμ, Έλενα Βακάλη, Χάρης Γεωργιάδης, Πάνος Κούγιας, Νεφέλη Παπαναστασοπούλου, Ιωάννης Τζεδάκης, Δημήτρης Δημάκης, Γιάννης Ίτσιος, Έλσα Λουμπαρδιά, Νεφέλη Φραντσέσκα Βλαχούλη, Νάστια Ντεντιάεβα, Χρόνης Στρίκος. Και ο Νίκος Αρβανίτης στο ρόλο του Δεσμοφύλακα.
Ημέρες και ώρες παραστάσεων
Παρασκευή: 21.00
Σάββατο: 18.30 και 21.00
Κυριακή: 19.00
Προπώληση εισιτηρίων ΕΔΩ