Ο Ντάνιελ Ρόζμπερι βούτηξε στην «Άβυσσο» και παρουσίασε μια συλλογή που ισορροπεί ανάμεσα σε τέχνη και υψηλή ραπτική
ΑΝΘΙΑ ΦΙΛΙΠΠΗ
6 Ιουλίου 2026
Ο Ντάνιελ Ρόζμπερι, παρουσίασε τη συλλογή με τίτλο «The Abyss», προσκαλώντας το κοινό σε ένα ταξίδι ανάμεσα στο άγνωστο, το σουρεαλιστικό και το φαντασιακό.
Για ακόμη μία φορά, ο Αμερικανός σχεδιαστής απέδειξε γιατί θεωρείται ο άνθρωπος που έχει καταφέρει να ανανεώσει τον οίκο Schiaparelli, χωρίς να αλλοιώσει τη μοναδική του ταυτότητα. Με μαεστρία συνεχίζει να εξελίσσει τη χαρακτηριστική σουρεαλιστική αισθητική που καθιέρωσε η Έλσα Σκιαπαρέλι, δημιουργώντας ρούχα που ξεπερνούν τα όρια της μόδας και φλερτάρουν περισσότερο με έργα τέχνης παρά με συμβατικές δημιουργίες υψηλής ραπτικής.
Η έμπνευση πίσω από τη συλλογή που παρουσιάστηκε σήεμρα στο Παρίσι, όπως ο ίδιος ο σχεδιαστής αποκαλύπτει, γεννήθηκε μέσα από την ίδια τη δημιουργική αβεβαιότητα.
Ο Ντάνιελ Ρόζμπερι βούτηξε στην «Άβυσσο» και παρουσίασε μια συλλογή που ισορροπεί ανάμεσα σε τέχνη και υψηλή ραπτική
Όπως εξήγησε, μετά την επιτυχία της προηγούμενης couture συλλογής πίστεψε πως είχε ανακαλύψει τη «συνταγή» της επιτυχίας ωστόσο, όσο περισσότερο προσπαθούσε να επαναλάβει την ίδια δημιουργική διαδικασία, τόσο περισσότερο απομακρυνόταν από την έμπνευση. Η λύση ήρθε όταν αποφάσισε να εγκαταλείψει κάθε βεβαιότητα και να αφεθεί στο άγνωστο, με την έμπνευσή του να βασίζεται στην έννοια του «l'appel du vide» – το περίφημο «κάλεσμα του κενού». Παράλληλα, αναφέρθηκε και στο ποίημα «You, Darkness» του Rainer Maria Rilke, μέσα από το οποίο αναζήτησε μια διαφορετική προσέγγιση στη δημιουργία και στην έννοια της πραγματικής δεξιοτεχνίας.
Το αποτέλεσμα ήταν μια συλλογή που εξερεύνησε τον μυστηριώδη κόσμο της αβύσσου και του βυθού, μετατρέποντας το σκοτάδι σε πηγή δημιουργικότητας. Οι σιλουέτες θύμιζαν θαλάσσια πλάσματα, κοράλλια και οργανικές μορφές, ενώ οι αυστηρές γλυπτικές κατασκευές συνυπήρχαν με αέρινες couture δημιουργίες. Η χρωματική παλέτα κινήθηκε ανάμεσα στο μαύρο, τις μεταλλικές αποχρώσεις και το χαρακτηριστικό χρυσό του οίκου, με έντονες πινελιές σε αποχρώσεις του μπλε και του σομόν, που παρέπεμπαν στα χρώματα του ωκεανού.
Εντυπωσιακά κεντήματα, χάντρες, παγιέτες, μεταλλικά στοιχεία και έξυπνα σχεδιαστικά κόλπα με μηχανισμούς, αντανακλούσαν το φως και χάριζαν την αίσθηση πως κάθε φόρεμα φωτίζεται από μέσα. Παράλληλα δεν έλειψαν έντονες αρχιτεκτονικές φόρμες, αιχμηρές λεπτομέρειες και γλυπτικά τελειώματα.
Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσίασε και η χρήση της σιλικόνης, ενός υλικού που δύσκολα θα περίμενε κανείς να δει σε συλλογή υψηλή ραπτική. Ο ίδιος ο σχεδιαστής αποκάλυψε πως η ιδέα γεννήθηκε χρόνια πριν, όταν ως φοιτητής είχε παρακολουθήσει το έργο «Cremaster» του Matthew Barney.
Μέσα από αυτή την αναφορά επιχείρησε να αμφισβητήσει την παραδοσιακή αντίληψη της couture, διερευνώντας αν η πολυτέλεια βρίσκεται αποκλειστικά στα πολύτιμα υλικά ή στη φαντασία που μπορεί να μεταμορφώσει ακόμη και τα πιο απρόσμενα στοιχεία σε αντικείμενα ομορφιάς. Με πρωτοποριακές τεχνικές, η σιλικόνη απέκτησε σχεδόν οργανική μορφή, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ενός νέου, «ενισχυμένου» σώματος.
Η μόδα αλλάζει — και το JennyGr είναι πάντα μπροστά. Ακολούθησέ μας στο Google News για daily fashion inspo.