Το μπλε του Christian Dior και το νόημα που κρύβει

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017
christian-dior-waw1718-144.jpg

Το μπλε χρώμα δεν είναι η πρώτη φορά που εμπνέει την τέχνη. Ο Picasso πέρασε τη "Μπλε περίοδο", ο Kieślowski μας χάρισε την "Μπλε ταινία" και φέτος, ο Dior επαναπροσδιόρισε το χρώμα βάζοντάς του την πιο chic υπογραφή. Λίγες μόνο μέρες μετά την επίδειξη του Γαλλικού οίκου στο πλαίσιο της Paris Fashion Week, η οποία όπως σας είχα πει και τότε μας φάνηκε πραγματικά σαν μία όαση μονοχρωμίας ανάμεσα στα πολύβουα shows, συνειδητοποιούμε ότι η επιλογή αυτή να κυριαρχήσει ένα συγκεκριμένο χρώμα μόνο τυχαία δεν ήταν.  

Το show του Christian Dior ήταν μια ωδή στο monochrome

Με το μπλε να πρωταγωνιστεί αβίαστα και ονειρικά στην παλέτα για τη σεζόν Φθινόπωρο/Χειμώνας '17-'18, η Maria Grazia Churi κατάφερε να εδραιώσει τη δεύτερη χρονιά της στο τιμόνι του οίκου με έναν αρκετά έξυπνο τρόπο, πατώντας δηλαδή επάνω σε μία εγγυημένα επιτυχημένη συνταγή.

Και αυτό γιατί οι μπλε αποχρώσεις ήταν ίσως μία από τις μεγαλύτερες αγάπες του Christian Dior, με το βιβλίο του The Little Dictionary of Fashion να αναφέρει πως "Από όλα τα χρώματα, το navy blue είναι το μόνο που θα μπορούσε ποτέ να συγκριθεί με το μαύρο. Έχουν ακριβώς τις ίδιες ιδιότητες".

Κάτι που οι περισσότερες θα συμφωνούσαμε ότι ισχύει, έτσι δεν είναι; Πολυτελές, μυστηριώδες και σαγηνευτικό, το μπλε χρώμα είναι εκείνο που δημιουργεί μια αίσθηση γαλήνης, εκείνο που θυμίζει κάτι από τη μαγεία του νυχτερινού ουρανού και αυτό που χαρίζει την ίδια γοητεία χωρίς όμως να μοιάζει τόσο δεσμευτικό ή απόλυτο όσο το μαύρο.

Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που στο συγκεκριμένο catwalk είδαμε το μπλε χρώμα σε όλες τις εκφάνσεις του και σε αμέτρητες εκδοχές, από μακριές τουαλέτες στολισμένες με χρυσόσκονη και κεντήματα μέχρι πιο βαριά πλεκτά πουλόβερ συνδυασμένα με αέρινες φούστες από ντεγκρανταρισμένο μπλε τούλι. Το εντυπωσιακό δε είναι ότι κάθε κομμάτι βάφτηκε στο χέρι.

Θα λέγαμε δηλαδή πως η επιλογή του οίκου Dior για τη συγκεκριμένη κολεξιόν έρχεται να μας θυμίσει το πώς η μόδα μπορεί να πιαστεί από ένα μόνο μικρό ερέθισμα και στη συνέχεια αυτό να πάρει τις διαστάσεις που όλοι γνωρίζουμε, μπαίνοντας στην καθημερινότητά μας με έναν τρόπο δυναμικό που δεν μας αφήνει και πολλά περιθώρια να αντισταθούμε.

Και βέβαια, ως κατακλείδα δεν υπάρχει κάτι που να συνοψίζει καλύτερα όλα τα παραπάνω από την κλασική πια (έχουν περάσει και 11 χρόνια) σκηνή από την ταινία The Devil Wears Prada. Ένα σαρκαστικό επιφώνημα της Anne Hathaway ήταν αρκετό για να οδηγήσει την κινηματογραφική Miranda Priestly στο να της κάνει μία σύντομη αλλά περιεκτικότατη αναφορά στο πώς και γιατί επιλέγουμε τη σημερινή εποχή αυτά που φοράμε και πόσο εύκολο είναι να πέσουμε στην παγίδα να νομίζουμε ότι πηγαίνουμε κόντρα στο ρεύμα ενώ στην πραγματικότητα το ακολουθούμε εν αγνοία μας.

Ένα ρεσιτάλ ερμηνείας από την Meryl Streep, η οποία καταφέρνει με περίσσιο στιλ και χάρη να τονίσει ακριβώς το πόση μελέτη και σκέψη μπορεί να κρύβεται πίσω από οτιδήποτε έχει να κάνει με το κομμάτι της μόδας. Και το μήλο της έριδος; Ένα ΜΠΛΕ πουλόβερ, φυσικά.