O Nicolas Ghesquière φέρνει το μέλλον της μόδας στη Louis Vuitton

Αφροδίτη Σακκά
Πέμπτη 4 Οκτώβριος 2018
louis_vuitton_wss19_103.jpg

Το Fashion Month τελείωσε επίσημα, με το show του οίκου Louis Vuitton να κλείνει το Paris Fashion Week με μία ματιά στο μακρινό μέλλον. Ένα τούνελ - ειδικά κατασκευασμένο για το show - μέσα στο Λούβρο που περιλάμβανε ένα συντριβάνι και λευκά neon φώτα, φιλοξένησε τις ρετρό-φουτουριστικές "εμμονές" του Nicolas Ghesquière (όπως ο ίδιος χαρακτήρισε τις δημιουργίες του για την Άνοιξη 2019) που αποτελούνταν από ένα μιξ vintage, techno prints και photo prints, αλλά και υφασμάτων όπως μετάξι και τζιν.

Ιδιαίτερη έμφαση δώθηκε στις σιλουέτες - oversized, φουσκωτά μανίκια συνδυασμένα με σορτσάκια, jackets και γιλέκα - πολλές από τις οποίες θύμιζαν έντονα την εποχή του Ghesquière στον οίκο Balenciaga, ενώ ο συνδυασμός υφασμάτων και υλικών ήταν κάτι παραπάνω από εντυπωσιακός. Δέρμα, suede και μαλλί έδεσαν με την 80s αισθητική των χρωμάτων και των prints, όπως και τα metallic ασημένια υφάσματα με floral κεντήματα δημιούργησαν την αίσθηση μίας sci-fi ουτοπίας. 

Παρ' ότι δεν υπήρξε συγκεκριμένο theme που θα μπορούσε να αναγνωρίσει κανείς μέσα από τη συγκεκριμένη collection - εκτός από το ότι τα μοντέλα έμοιαζαν με ενός είδους fashion forward διαγαλαξιακές εξερευνήτριες - o Ghesquière, μιλώντας για την collection του ανέφερε πως "Αυτή δεν είναι μία αφηγηματική συλλογή. Έχει να κάνει με την εμμονή μου να ενδυναμώνω τις γυναίκες. Υπήρξαν τόσες πολλές συζητήσεις τους τελευταίους μήνες για τη θέση των γυναικών και σκέφτηκα πως στην πραγματικότητα έχει να κάνει με τη διαίσθηση που έχεις ως σχεδιαστής να δώσεις δύναμη".

Και πράγματι, ανάμεσα στις collections που είδαμε τη φετινή σεζόν, πολλοί διάλεξαν είτε να αποφύγουν εσκεμμένα να αναφερθούν με τον οποιονδήποτε τρόπο στα κοινωνικοπολιτικά δρώμενα σε σχέση με τη θέση των γυναικών στην εποχή του κινήματος #MeToo, είτε να τα προκαλέσουν μοιάζοντας εντελώς αφελείς. Ο Ghesquière, μέσα από τις artistic δημιουργίες και το σήμα-κατατεθέν tailoring του, αλλά και με τα ανδρόγυνα μοντέλα που περπάτησαν στο catwalk - όλα τα μοντέλα σημειωτέον ήταν γυναίκες - μπορεί να μην παρουσίασε μία αισθησιακή ή sexy γυναίκα όπως τη ξέρουμε στον Δυτικό πολιτισμό, ούτε να της έδωσε μία ξεκάθαρη ταυτότητα (δεν χρειάζεται κιόλας), αλλά με τον δικό του τρόπο δημιούργησε μία θετική "ασάφεια" όπως είπε και ο ίδιος, ως προς το τι θα πει να ντύνεσαι ως γυναίκα ή ως άντρας.

"Σκέφτηκα να προσπαθήσω να είμαι πολύ ασαφής, γιατί μερικές φορές πολλοί πιστεύουν πως όταν μία γυναίκα ντύνεται σαν άντρας, αυτό της δίνει δύναμη και νομίζω πως μία γυναίκα νιώθει πολύ ευάλωτη όταν φοράει κοστούμι, οπότε σκέφτηκα πως είναι πολύ ενδιαφέρον να παίξω με αυτή την ασάφεια".

Μπορεί η βιομηχανία της μόδας να κινείται ακόμη εξαιρετικά αργά όσον αφορά τη διαφορετικότητα σε τομείς όπως το κοινωνικό φύλο, η σεξουαλική ταυτότητα, η φυλή ή ο σωματότυπος, αλλά κάθε μικρό βήμα μπορεί να ξεκινήσει μία συζήτηση και αυτή η συζήτηση είναι σημαντική.