Αν η εικόνα της γρήγορης αναζήτησης φαγητού κάθε φορά που μπορεί να αισθανόμαστε πίεση, βαρεμάρα, θλίψη, ευαλωτότητα, είναι κάτι οικείο, σημαίνει ότι η πείνα δεν έχει να κάνει με το στομάχι, αλλά το μυαλό μας. Η συναισθηματική κατανάλωση φαγητού είναι κάτι που μπορεί να συμβεί σε περιόδους έντονης φόρτισης, η οποία συνήθως έχει αρνητική χροιά.
Το φαγητό είναι ένα «καταφύγιο», ένας μηχανισμός άμεσης ανακούφισης από τα δυσάρεστα συναισθήματα που προκαλεί η καθημερινότητα και από όλες τις συνθήκες που είναι δύσκολο να διαχειριστούμε.
Το φαγητό ως «επιβράβευση»
Πολλές φορές η ρίζα της συναισθηματικής πείνας ξεκινάει από την παιδική μας ηλικία, όταν το φαγητό χρησιμοποιείται ως μια μορφή επιβράβευσης, παρηγοριάς ή αντιπερισπασμού. Όλοι είχαμε βρεθεί σε καταστάσεις όπου θα «δωροδοκούμασταν» με ένα παγωτό εφόσον τρώγαμε πρώτα το φαγητό που υπήρχε στο σπίτι ή με κάποιο γλυκό για παρηγοριά όταν κλαίγαμε. Κάπως έτσι, αυτές οι συμπεριφορές ριζώνονται μέσα μας και υποσυνείδητα αρχίζουμε να κατηγοριοποιούμε το φαγητό σε «καλό και κακό» και να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας μέσα από το φαγητό.
Διαβάστε τη συνέχεια στο Reader.gr
Έρευνες, συμβουλές και tips για σώμα, ψυχή και μυαλό σε ισορροπία - Ακολούθησε το JennyGr στο Google News.