#OhMy40 «Σούζυ τρως και ψεύδεσαι και τρως»... Ναι μανδάμ το ομολογώ, τρώω

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016
camilla-candy-4.jpg

Γιατί εγώ πρόβλημα με το βάρος μου δεν είχα ποτέ. Φευ... Έλα που με το που καβάτζοσα τα 40, κάθε χρόνο ολοένα και περισσότερο, διαπιστώνω ότι οι γραμμές μου στρογγυλεύουν, χάνουν την πρότερη όψη τους ή τέλος πάντων χάνονται γενικώς. Ειδικώς, όμως, απευθύνθηκα στον Γιάννη Χρυσού, διατροφολόγο-διαιτολόγο μπας και βάλω μυαλό (οι πιθανότητες φυσικά είναι ελάχιστες έως μηδαμινές γιατί μια ζωή την έχουμε, κατά πολλά χρόνια νεότερο άντρα έχουμε άρα φάτε, πιείτε, και αγαπηθείτε!). Ο Γιάννης βεβαίως  μου έδωσε μια βασική συμβουλή (αυτό το γυναίκες σε αυτήν την ηλικία στο στομάχι μου κάθεται.)

Γυναίκες σε αυτήν την ηλικιακή περίοδο χρειάζονται μόνιμες αλλαγές στην διατροφή τους. Η στροφή τους σε επιλογές ολικής άλεσης προϊόντων, η καθημερινή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, ο περιορισμός των λιπαρών και του αλατιού και η ελεγχόμενη κατανάλωση γλυκών και άλλων ανάλογων εδεσμάτων, θα πρέπει να αποτελέσουν τους μόνιμους στόχους.

Εγώ πάλι, κόντρα σε όσα λέει ο Γιάννης, μέρες που είναι στο ερώτημα κουραμπιές ή μελομακάρονο η απάντηση είναι ξεκάθαρη μελομακάρονο. Ξεροψημένο στο εξωτερικό του και μελωμένο στο εσωτερικό του. Εάν και δεν λέω όχι και σε ένα βουτυρωμένο με έξτρα καβουρδισμένα αμύγδαλα κουραμπιέ.

Γιορτές είναι, θα φάμε και θα πιούμε και ψέματα δεν θα πούμε.  Γι αυτό για κουραμπιέ έχω να προτείνω 3 μαγαζιά, γνωστά και «παραδοσιακά»: Το φούρνο Δήμου στο Θησείο (Πουλοπούλου 17, Θησείο, τηλ: 210 346 2131) & οι Αφοι Ασημακόπουλοι στη Νεάπολη (Χαριλάου Τρικούπη 82) και φυσικά η Στάνη στην Ομόνοια (Μ. Κοτοπούλη 10)… τα μελομακάρονα είναι μια άλλη υπόθεση… γιατί τα καλύτερα, τα δικά μου αγαπημένα τα φτιάχνει η μανούλα μου! Σταθερή αξία πάντως είναι αυτές οι μπουκίτσες της Αλέας (Κηφισιάς 342) που τις τρως δυο δυο.

Σαν εχτές (12/12/1915) γεννήθηκε ο Φρανκ Σινάτρα σκέφτεστε κάποια άλλη φωνή για να συνοδεύσει τα χριστουγεννιάτικα απογεύματα μας πασπαλισμένα με ζάχαρη άχνη, αχνιστό τσάϊ και χρυσόσκονη και την ελπίδα – που πεθαίνει πάντα τελευταία – ότι θα δούμε νιφάδες χιονιου; Η σύμπραξη, λοιπόν, του Frank Sinatra και του Tony Bennett είναι το Perfect Combination για τα αυτιά μου και αυτές τις γιορτές.