Πώς μία διαφήμιση μου θύμισε τι θα πει ρομαντισμός

Αφροδίτη Σακκά
Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2018
a4.jpg

Ναι, ξέρω. Σε όλους μας δημιουργείται αυτό το περίεργο συναίσθημα στο στομάχι όταν ακούμε τις λέξεις "το επόμενο βήμα" όσον αφορά τις σχέσεις. Αλλά, είναι τελικά τόσο φοβερό;

Αφήστε με να σας αναλύσω την σειρά σκέψεών μου. Καταρχάς, όλα ξεκίνησαν αφού είδα τη νέα διαφήμιση της Άλφα, την οποία μπορείτε να δείτε παρακάτω, για να πιάσετε το feeling:

Η ιστορία είναι απλή: Δύο άνθρωποι ερωτεύονται πολύ ο ένας τον άλλον, ξεκινούν να κάνουν όνειρα μαζί, να γεμίζουν τη σχέση τους με εμπειρίες και αναμνήσεις. Ωστόσο, όπως συμβαίνει συχνά, η σχέση αυτή κάποια στιγμή αντιμετωπίζει εμπόδια. Και τώρα τι γίνεται; Κάποιες φορές ένας από τους δύο φεύγει. Η καθημερινότητα αλλάζει, όπως και η διακόσμηση του σπιτιού και έρχεται η στιγμή που τα αντικείμενα και οι αναμνήσεις πρέπει να μπουν σε κούτες. Τότε, ένας από τους δύο συνειδητοποιεί πως δεν είναι έτοιμος να τα αφήσει όλα πίσω, σαν να μη συνέβησαν ποτέ, και παίρνει τη μεγάλη απόφαση: Να κάνει το επόμενο βήμα. And the rest is history, που λένε.

Κάπου εδώ να σημειώσω, πως δεν ανήκω στο group των ρομαντικών. Μπορεί να έχω δει πολλές ρομαντικές κομεντί, αυτό είναι αλήθεια, αλλά στο σημείο που πέφτουν οι τίτλοι τέλους, πάντα μου έρχεται στο μυαλό η δόση ρεαλισμού που μου λέει πως τα πράγματα δεν γίνονται ακριβώς έτσι στη πραγματική ζωή. Ωστόσο, η συγκεκριμένη διαφήμιση μου θύμισε κατευθείαν μία σκηνή: Αυτή στο τελευταίο επεισόδιο Friends που ο Ross τρέχει να βρει τη Rachel στο αεροδρόμιο, πριν φύγει για Παρίσι. Μπορεί να μην μας έδειξαν ποτέ τι συνέβη, αλλά μας άφησαν να πιστεύουμε στο happy end τους (επιτέλους, μετά από τόσες σεζόν!) 

Κι έτσι, άρχισα να σκέφτομαι λίγο περισσότερο την έννοια του "επόμενου βήματος". Ίσως στην πραγματικότητα να μην είναι τόσο μεγάλο όσο νομίζουμε, ούτε να χρειάζεται να το αντιμετωπίζουμε με φόβο και άγχος. Ίσως να πρέπει να δώσουμε ακόμη μία ευκαιρία στην έννοια του ρομαντισμού, ακόμα κι αν μας φαίνεται παλαιϊκή ή ανόητη. Πράγματι, οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι ένα ροζ συννεφάκι που όλα δουλεύουν ως διά μαγείας, αλλά εγώ πάντα θέλω να πιστεύω πως κάποτε, κάπως μπορεί να υπάρξει ένα happy end και στην πραγματική ζωή. Και για να είμαι ειλικρινής, προτιμώ να το σκέφτομαι κάπως έτσι. 

Γνωρίζω πως οι ανθρώπινες σχέσεις χρειάζονται πολλή δουλειά. Απλά έχω αποφασίσει πως θα κάνω αυτό που με κάνει ευτυχισμένη τη δεδομένη στιγμή. Ό,τι κι αν είναι αυτό -από το να τολμήσω να μιλήσω για τα συναισθήματά μου, μέχρι να πάρω την απόφαση για μία συγκατοίκηση. Έχω αποφασίσει πως θα κρατήσω τον ρομαντισμό στη ζωή μου, ακόμη κι αυτό σημαίνει να βλέπω ξανά και ξανά το Μία Βραδιά στο Notting Hill.