WOMEN'S FORUM

"Είμαι εδώ για εσένα": Καριοφυλλιά Καραμπέτη – Η ανοχή δεν είναι λύση. Πρέπει οι γυναίκες να βρουν τη δύναμη να αντισταθούν. Να προστατεύσουν τον εαυτό τους και τα παιδιά τους


Μυρτώ Μήτσιου

24 Φεβρουαρίου 2025

Καρυοφιλιά Καραμπέτη - Women's Forum 2025
Η Καριοφυλλιά Καραμπέτη λίγο πριν την ομιλία της στις 8 Μαρτίου στο 2ο Women's Forum μιλά στο JennyGr για τις ανισότητες που συμβαίνουν ακόμα εις βάρος των γυναικών, αλλά και για τους ρόλους που επιδιώκει να ερμηνεύει

Κλείσε το εισιτήριό σου για το Women's Forum "Είμαι εδώ για εσένα" 2025 εδώ

Η «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη θίγει την πατριαρχία, τη φτώχεια και τη θρησκευτική ηθική. Σε ποιο βαθμό πιστεύετε ότι αυτά τα θέματα συνεχίζουν να επηρεάζουν τις γυναίκες σήμερα;

Δυστυχώς παρά τις κατακτήσεις του γυναικείου κινήματος, έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας μέχρι την πλήρη ισοτιμία των δύο φύλων. Η πατριαρχία έχει αφήσει τα κατάλοιπά της στις κοινωνικές δομές και στον ψυχισμό των ανθρώπων ανεξαρτήτως φύλου. Δεν αποτινάσσονται έτσι εύκολα τόσοι αιώνες ανδρικής κυριαρχίας. Η νοοτροπία περί του κυρίαρχου αρσενικού επικρατεί στη σκέψη και τη συμπεριφορά όχι μόνο των ανδρών, αλλά και των ίδιων των γυναικών, τόσο στην προσωπική μας ζωή, όσο και στη δημόσια.

Τα ποσοστά αυτών που δραστηριοποιούνται στον πολιτικό χώρο ή την επιχειρηματική ιεραρχία είναι συντριπτικά υπέρ του άνδρα. Οι εμφανώς λιγότερες γυναίκες που κάνουν πολιτική ή άλλη καριέρα αντιμετωπίζονται ως επί το πλείστον με δυσπιστία, σεξιστική διάθεση, ειρωνικά σχόλια και καυστικό χιούμορ για τις επιλογές ή την εμφάνισή τους.

Η ανισότητα στις αμοιβές των φύλων είναι αποθαρρυντική ακόμα και στις πιο προηγμένες δυτικές χώρες, όπου, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, οι διαφορές είναι της τάξεως του 16-24 τοις εκατό· για να μη μιλήσουμε για τον τρίτο κόσμο, όπου υπάρχουν οδυνηρές διακρίσεις ακόμα και στον τρόπο ζωής, την ενδυμασία, το δικαίωμα στην εκπαίδευση και την ελευθερία της έκφρασης, πάντα στο όνομα μιας θρησκευτικής ηθικής που προσβάλλει τα ανδρικά ήθη και προνόμια. Γιατί οι διακρίσεις κατά των γυναικών έχουν παγιωθεί παγκοσμίως εξαιτίας νόμων που δημιουργούνται από άνδρες προς εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων.

Η ανδρική ζωή θεωρείται ανώτερη από τη γυναικεία ακόμα και κατά την κύηση, γι’ αυτό και έχουμε το φαινόμενο της επιλεκτικής άμβλωσης με γνώμονα το φύλο, κάτι που έχει οδηγήσει χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία σε καταστροφικές πληθυσμιακές ανισορροπίες και σωρεία κοινωνικών προβλημάτων. Τα αγόρια τοποθετούνται σε βάθρο από τη στιγμή που γεννιούνται. Ακόμα και ο καταμερισμός των εργασιών του νοικοκυριού είναι άνισος. Οι άντρες κάνουν μεν περισσότερη πληρωμένη εργασία, όμως ο φόρτος της απλήρωτης εργασίας -η φροντίδα των παιδιών και των ηλικιωμένων συγγενών, οι δουλειές του σπιτιού- πέφτει συντριπτικά πάνω στις γυναίκες.

Και βέβαια η ενδοοικογενειακή βία είναι σύνηθες φαινόμενο ακόμα και στις ανεπτυγμένες χώρες. Στη Σκανδιναβία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και τη Γερμανία το 25 τοις εκατό των γυναικών έχουν υποστεί κάποιας μορφής βία από τον σύντροφό τους, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες μία στις τρεις γυναίκες έχει δεχτεί επίθεση τουλάχιστον μία φορά. Στη χώρα μας τα καθημερινά δελτία ειδήσεων με τις κακοποιήσεις και τις δολοφονίες γυναικών αποκαλύπτουν την άμεση ανάγκη να ληφθούν τα θεσμικά μέτρα για να σταματήσει πια αυτή η τεράστια κοινωνική πληγή.

Πώς προσεγγίσατε την ψυχολογία της ηρωίδας και τι σας συγκίνησε περισσότερο σε αυτήν;

Ήταν πολύ οδυνηρό το να μπω στον ψυχισμό αυτής της γυναίκας. Είναι μητέρα, γιαγιά, μαία και μέσα απ’ αυτές της τις ιδιότητες έχει φέρει τη ζωή στον κόσμο με πολλούς τρόπους. Παρόλ’ αυτά επιλέγει να γίνει άγγελος θανάτου για μικρά κοριτσάκια. Όχι αγοράκια. Δεν είναι μία διεστραμμένη serial killer που σκοτώνει γενικώς από ευχαρίστηση. Eίναι μια βαριά κακοποιημένη γυναίκα που δεν θέλει να περάσουν τα μικρά κορίτσια όσα πέρασε εκείνη. Σκοτώνοντάς τα πιστεύει ότι τους χαρίζει ελευθερία και λύτρωση. Αυτό δείχνει και το μέγεθος της απελπισίας της. Αυτή η απελπισία με συγκλόνισε. Η έλλειψη αγάπης ακόμα κι από την ίδια της τη μητέρα. Ένα τραύμα βαθύ, σκοτεινό και αγιάτρευτο, που προκαλείται από γενιά σε γενιά. Είναι πια καιρός να σταματήσει αυτή η αλυσίδα του μίσους και της κακοποίησης. Γι’ αυτό κάναμε αυτήν την ταινία, για να διαδώσουμε αυτό το μήνυμα παντού.

Jenny.Gr

Έχετε ερμηνεύσει πολλές εμβληματικές γυναικείες φιγούρες στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Υπάρχει κάποιο κοινό στοιχείο μεταξύ τους; Με ποια λογική τις έχετε επιλέξει;

Όχι, είναι εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους γυναίκες. Με ενδιαφέρει η αποτύπωση του ανθρώπινου ψυχισμού σε όλες του τις εκφάνσεις κι αυτό το εύρος και η ποικιλομορφία του είναι που με γοητεύει. Δεν θέλω να ερμηνεύω τον ίδιο τύπο γυναίκας. Και η επιλογές μου είχαν να κάνουν με ένα συνδυασμό πραγμάτων, που πάντα συμπεριλάμβανε και την ποιότητα των συντελεστών του εγχειρήματος.

Πώς ήταν η συνεργασία σας με την Εύα Νάθενα και πώς η κινηματογραφική της ματιά ανέδειξε τη δική σας ερμηνεία;

Η ταινία έχει την προσωπική σφραγίδα της Εύας σε όλους τους τομείς. Από τη σύλληψη, τη σεναριακή διασκευή, την εικαστική όψη, τη διδασκαλία των ηθοποιών, τη σκηνοθεσία. Εκείνη έθεσε τα πλαίσια και όρισε τους στόχους. Χωρίς τη δική της καθοδήγηση δεν θα έδινα αυτήν την ερμηνεία.

Τι ρόλους αναζητάτε ως ηθοποιός; Σας ελκύουν περισσότερο οι χαρακτήρες που έχουν εσωτερικές συγκρούσεις και πάθος;

Με ενδιαφέρουν και με ελκύουν οι χαρακτήρες που έχουν να πουν πράγματα στον θεατή, να του δώσουν υλικό για σκέψη και ίσως να τον μετακινήσουν από κάποιες παγιωμένες απόψεις. Με ενδιαφέρουν οι ρόλοι που θα συγκλονίσουν τον θεατή και ενδεχομένως θα προσφέρουν κάτι στο κοινωνικό σύνολο.

Ποιο είναι το προσωπικό σας μήνυμα προς τις γυναίκες που συνεχίζουν να αγωνίζονται για τη φωνή και την ελευθερία τους;

Είναι ένα τρομερά δύσκολο και λεπτό θέμα. Πώς να δώσει κανείς συμβουλές εκ του ασφαλούς; Πώς να πεις σε μια κακοποιημένη, τρομοκρατημένη γυναίκα να υπερβεί τον εαυτό της και τον φόβο της και να αντισταθεί στον κακοποιητή της; Ειδικά σε μια χώρα που αφήνει τις γυναίκες της να δολοφονούνται ανυπεράσπιστες ακόμα και έξω από αστυνομικά τμήματα; Όμως η ανοχή δεν είναι λύση. Πρέπει να βρουν τη δύναμη να αντισταθούν. Να μιλήσουν. Να προστατεύσουν τον εαυτό τους και τα παιδιά τους ζητώντας τη βοήθεια των ειδικών.

Και επιτέλους καμιά δεν πρέπει να είναι μόνη σ’ αυτό. Όλοι πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία και να βοηθήσουμε. Πολιτεία και πολίτες. Και κυρίως η πολιτεία. Να τεθούν τα θεσμικά πλαίσια που θα αποθαρρύνουν τη βία. Να ενισχυθεί η παιδεία και ο δημόσιος διάλογος πάνω σ’ αυτό το τεράστιο κοινωνικό θέμα. Το πρόβλημα αφορά ολόκληρη την ανθρωπότητα, όχι μόνο τη μισή. Και μόνο όταν έρθει η απόλυτη ισοτιμία των φύλων θα μπορέσουμε επιτέλους να πάρουμε ανάσα.

Λίγα λόγια για την Καριοφυλλιά Καραμπέτη

Από τις πιο καταξιωμένες Ελληνίδες ηθοποιούς του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και ξεκίνησε την καριέρα της στις αρχές της δεκαετίας του '80. Έχει συμμετάσχει σε πληθώρα παραστάσεων, ερμηνεύοντας ρόλους σε έργα όπως ο "Ριχάρδος Γ'" (2015), οι "Νεφέλες" (2019), οι "Βάκχες" (2018) και το "Πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα" (2013).

Η ερμηνεία της χαρακτηρίζεται από βάθος και ένταση, καθιστώντας την μία από τις πιο σημαντικές ηθοποιούς της γενιάς της. Στον κινηματογράφο, έχει συμμετάσχει σε ταινίες όπως τα "Βαμμένα κόκκινα μαλλιά", "Ασθενείς και οδοιπόροι", "Ο μεγάλος θυμός" και "Ευτυχία". Έχει βραβευτεί με το βραβείο "Κάρολος Κουν" το 2019, για την προσφορά της στο ελληνικό θέατρο. Η συνεργασία της με την Εύα Νάθενα στην ταινία "Η Φόνισσα" αποτελεί έναν σημαντικό σταθμό στην καριέρα της, καθώς ενσαρκώνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, φέρνοντας στο προσκήνιο τον βαθύ πόνο της γυναίκας που είναι εγκλωβισμένη στις κοινωνικές συμβάσεις.

Μάθε περισσότερα για το Women's Forum 2025: Είμαι Εδώ για Εσένα και κλείσε το Εισιτήριό σου