"Νομίζω, όλα τα πράγματα στον κόσμο είναι τέχνη".
O κατάλογος από την πρόσφατη έκθεσή του "A New Religion" σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Είναι η επιστήμη η νέα θρησκεία σήμερα;
Γεννημένος στο Μπρίστολ το 1965, τέκνο αγνώστου πατρός, ο Χερστ μεγάλωσε με τη μητέρα του και τον θετό πατέρα του στο Λιντς, ο οποίος όμως τους εγκατέλειψε όταν ο μικρός ήταν 12 ετών. Κακός μαθητής και ρέμπελος έφηβος, συγκρούστηκε συχνά με την αυστηρή καθολική μητέρα του, που δεν σήκωνε πολλά. Εκείνη έβαλε μάλιστα στον φούρνο τον αγαπημένο του δίσκο των Sex Pistols, που κατάντησε μια ωραία φρουτιέρα από βινύλιο. Τον τσάκωσαν μερικές φορές να κλέβει μικροπράγματα και μέχρι να βρει τον δρόμο του ως τη Σχολή Καλών Τεχνών είχε δουλέψει σε οικοδομές και στο νεκροταφείο. Σήμερα, η περιουσία του αποτιμάται σε 215 εκτ. στερλίνες.
Τι ρωτάει κανείς έναν καλλιτέχνη που τον έχουν αποκαλέσει μίνι Γουόρχολ, σόουμαν, ταχυδακτυλουργό των media, εξοργιστικά πλούσιο, διψασμένο για δημοσιότητα, που παράγει έργα συχνά χωρίς να τα φτιάχνει ο ίδιος; Μα, βέβαια, ποιος είναι ο ορισμός της τέχνης. «Συνήθως αποκαλούμε τέχνη κάτι που προαπαιτεί ένα είδος μαστοριάς», λέει ο Χερστ. «Εγώ, όμως, νομίζω ότι όλα τα πράγματα στον κόσμο είναι τέχνη. Αν καταφέρνεις να κάνεις κάτι με τρόπο εξαιρετικό, ό,τι και αν είναι αυτό, είναι τέχνη. Η τέχνη έρχεται από παντού, είναι η αντίδραση στο περιβάλλον μας. Για να είναι καλό ένα έργο τέχνης με τους σημερινούς όρους, πρέπει να καταφέρνει να κλέβει την προσοχή του θεατή σε χρόνο dt, να του δημιουργεί μια εντύπωση που να εγγραφεί στο μυαλό», λέει ο Χερστ. «Οι άνθρωποι βομβαρδίζονται με εκατομμύρια εικόνες, είναι μπουκωμένοι. Οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν τον οπτικό κώδικα. Για να καταφέρουν λοιπόν να πάρουν ένα κομματάκι προσοχής, πρέπει να μπουν στην αρένα και να κονταροχτυπηθούν με αντιπάλους τις ταινίες του Χόλιγουντ , διαφημίσεις, ακόμα και με έργα άλλων καλλιτεχνών. Πώς να γίνει αυτό? Αν ένα έργο είναι ακραίο, είναι μεγάλο, είναι “θορυβώδες”, αφυπνίζει. Ο θόρυβος γύρω από ένα έργο δεν πρέπει να είναι το ζητούμενο, αλλά συχνά φτάνει να είναι παράγωγο».
Πώς, όμως, ένας καλλιτέχνης μπορεί να συλλάβει μια εικόνα που θα αιχμαλωτίσει το βλέμμα μας; «Μόνο αν κάθε μέρα που ξυπνάει κοιτάζει τα οικεία πράγματα σαν να τα βλέπει για πρώτη φορά», απαντάει ο Χερστ. «Σαν να είναι η πρώτη ημέρα που έχει όραση. Όπως τα πιτσιρίκια που βλέπουν να λουλούδια και εντυπωσιάζονται αφάνταστα. Η τέχνη είναι μια παιδιάστικη και παιδική υπόθεση. Οι καλλιτέχνες – εγώ τουλάχιστον – προσπαθούν να ξανακάνουν τον θεατή να νιώσει παιδί που έχει τη φρεσκάδα του βλέμματος, δεν παίρνει τίποτα δεδομένο και κάθε ματιά είναι και μια νέα ανακάλυψη. Η καλύτερη αντίδραση που ακούω για τα έργα μου είναι αν κάποιος φωνάξει : “Wow!”. Τότε λέω μέσα μου ότι είναι καλό».
Απόσπασμα από άρθρο της Μαργαρίτα Πουρναρά στην "Καθημερινή" .
Για τον rock star της τέχνης Damien Hirst...Σπούδασε Καλές Τέχνες στο Goldsmiths University of London. Είναι σημαντικό μέλος του art group των Young British Artists.
To 1995 κέρδισε το Turner Prize.
Το μακάβριο, ο θάνατος, ο έρωτας, ο φόβος και η λύτρωση είναι τα κύρια θέματα που τον απασχολούν ενώ ο τρόπος έκφρασής του, όπως και πλείστων άλλων Βρετανών από τον Jack the ripper και μετά, χαρακτηρίζεται από αυθάδεια, ωμότητα και προκλητικότητα.
Έχει σκηνοθετήσει το video clip του τραγουδιού "Country house" του British pop συγκροτήματος Blur.
Πρόσφατα σχεδίασε το εξώφυλλο του CD των Red hot chili peppers "I'm with You" (φωτό).
Ο Hirst είναι ο πλουσιότερος Βρετανός καλλιτέχνης. Είναι, τέλος, προκλητικός, τόσο στη ζωή του, όσο και στην τέχνη του.
Πολλοί πίστευαν ότι δεν έκανα τίποτα γιατί ξόδευα τον περισσότερο χρόνο μου στο socializing και στις εξόδους όμως εγώ πάντα έκανα την δουλειά μου στην ώρα της.
Η απάντηση στο ερώτημα "πως να ζήσω" είναι να σταματήσεις να το σκέφτεσαι και απλά να ζεις. Αυτό όμως το κάνεις έτσι κι αλλιώς.
Η ζωγραφική είναι ποίηση ενώ η γλυπτική είναι επιστήμη που διέπεται από νόμους όπως ο νόμος της βαρύτητας.
Μεγάλωσα ως Καθολικός αλλά είμαι άθεος.
Πιστεύω ότι ένα τασάκι είναι ένα υπέροχο ζωντανό αντικείμενο.
