7 φράσεις που λένε όσοι χάνουν σταδιακά την επιθυμία τους για κοινωνικές συναναστροφές

Υπάρχουν άνθρωποι που, όσο περνά ο καιρός, αρχίζουν να απομακρύνονται από τις κοινωνικές συναναστροφές. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έπαψαν να αγαπούν τους φίλους τους ή ότι δεν ενδιαφέρονται πλέον για τους ανθρώπους γύρω τους. Μπορεί απλώς να περνούν μια διαφορετική φάση στη ζωή τους, να έχουν περισσότερες υποχρεώσεις ή να επιλέγουν πλέον την ηρεμία και τον προσωπικό τους χρόνο αντί για μια έξοδο.

Η διαφορά βρίσκεται στο αν κάποιος ήταν ανέκαθεν άνθρωπος που προτιμούσε την ησυχία ή αν έχει αρχίσει πρόσφατα να αλλάζει στάση απέναντι σε δραστηριότητες που κάποτε απολάμβανε. Συχνά, αυτή η αλλαγή αποτυπώνεται στον τρόπο με τον οποίο μιλάει. Υπάρχουν ορισμένες φράσεις που μπορεί να αποτελούν ένδειξη ότι η ανάγκη για κοινωνική επαφή έχει μειωθεί. Ποιες είναι αυτές; Ακολουθούν παρακάτω.

WELL BEING

Το μυστικό της ευτυχίας κρύβεται σε μία άσκηση 2 λεπτών, σύμφωνα με ειδικό του Χάρβαρντ

1. Δεν έχω διάθεση να μιλήσω σε κανέναν τελευταία

Όταν κάποιος λέει ότι δεν θέλει να μιλήσει σε κανέναν, ιδιαίτερα αν πρόκειται για μια ασυνήθιστη συμπεριφορά, αξίζει να δώσουμε προσοχή. Η απομάκρυνση από φίλους και οικογένεια μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να συνδέεται με ψυχολογική επιβάρυνση ή ακόμη και με κατάθλιψη. Βέβαια, μπορεί απλώς να σημαίνει ότι κάποιος χρειάζεται περισσότερο χρόνο μόνος του.

Μετά από μια απαιτητική εβδομάδα, άλλωστε, είναι απολύτως φυσιολογικό να μην έχουμε διάθεση για συζητήσεις και κοινωνικές υποχρεώσεις. Λίγες ώρες ησυχίας μπορούν να λειτουργήσουν ως απαραίτητο «διάλειμμα» και να μας βοηθήσουν να ανακτήσουμε τις δυνάμεις μας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να σεβαστούμε τον χώρο του άλλου, χωρίς να σταματήσουμε να δείχνουμε ενδιαφέρον.

2. Περνάω καλύτερα όταν μένω σπίτι

Το γεγονός ότι κάποιος προτιμά να μένει στο σπίτι δεν σημαίνει ότι δεν του αρέσει η συντροφιά των άλλων. Οι εσωστρεφείς άνθρωποι, για παράδειγμα, μπορεί να απολαμβάνουν ιδιαίτερα τις συζητήσεις ένας προς έναν. Έτσι, ένας άνθρωπος που σταδιακά χάνει το ενδιαφέρον του για τις εξόδους μπορεί να εξακολουθεί να θέλει να βλέπει τους φίλους του, απλώς με διαφορετικούς όρους. Μια ταινία στο σπίτι, ένα ήσυχο δείπνο ή μια χαλαρή συζήτηση μπορεί να μοιάζουν πλέον πολύ πιο ελκυστικά από ένα γεμάτο μπαρ ή ένα ξενύχτι.

3. Μπορούμε να το αφήσουμε για κάποια άλλη φορά;

Η συνεχής αναβολή σχεδίων μπορεί να είναι ακόμη ένα σημάδι ότι κάποιος έχει αρχίσει να αποζητά περισσότερο χρόνο για τον εαυτό του. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν θέλει να δει τους φίλους του. Μπορεί απλώς να μην έχει την ενέργεια ή τη διάθεση τη συγκεκριμένη ημέρα. Αντί να απορρίψει εντελώς μια πρόσκληση, μπορεί να προτείνει μια άλλη ημερομηνία - μια στιγμή κατά την οποία θα αισθάνεται πιο ξεκούραστος και διαθέσιμος. Η διαφορά, επομένως, βρίσκεται συχνά όχι στο «όχι», αλλά στο αν υπάρχει διάθεση να πραγματοποιηθεί η συνάντηση κάποια άλλη στιγμή.

4. Θα προτιμούσα μια ήσυχη βραδιά

Για κάποιον που έχει αρχίσει να κουράζεται από τις έντονες κοινωνικές εξόδους, η επιλογή μιας ήρεμης εξόδου μπορεί να είναι πολύ πιο ελκυστική. Μια μικρή παρέα, ένα δείπνο στο σπίτι ή μια ταινία μπορεί να προσφέρουν αυτό που πραγματικά αναζητά: ουσιαστική επαφή χωρίς τον θόρυβο, την πολυκοσμία και την ένταση μιας βραδινής εξόδου. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν θέλει να επικοινωνήσει. Ίσως, απλώς, να θέλει να έχει τη δυνατότητα να συζητήσει ουσιαστικά, χωρίς να αισθάνεται ότι βρίσκεται σε ένα περιβάλλον που τον υπερφορτώνει.

5. Δεν έχω καθόλου ενέργεια αυτή τη στιγμή

Όλοι έχουμε νιώσει την ενέργειά μας να αδειάζει. Για ορισμένους ανθρώπους, όμως, αυτό μπορεί να συμβαίνει συχνότερα ή πιο έντονα απ' ό,τι στο παρελθόν. Μετά από μια κουραστική ημέρα, ακόμη και μια ευχάριστη συνάντηση μπορεί να μοιάζει με άλλη μία υποχρέωση. Αντί για έξοδο, μπορεί να προτιμήσουν να μείνουν σπίτι, να κοιμηθούν περισσότερο, να ασχοληθούν με τις δουλειές τους ή απλώς να περάσουν λίγες ώρες χωρίς να χρειάζεται να ανταποκριθούν στις ανάγκες κανενός. Ο χρόνος αυτός δεν είναι απαραίτητα απομόνωση. Μπορεί να είναι ένας τρόπος επαναφόρτισης.

6. Δεν με ενδιαφέρει πια τόσο να βγαίνω

Όταν κάποιος δηλώνει ότι δεν τον ελκύουν πλέον οι έξοδοι όπως παλιά, μπορεί να έχει αρχίσει να βρίσκει μεγαλύτερη ασφάλεια και άνεση στο οικείο περιβάλλον του σπιτιού του. Εκεί έχει τον έλεγχο: μπορεί να αποφασίσει τι θα κάνει, πόσο θόρυβο θα έχει γύρω του, ποιον θα δει και για πόσο. Αυτός ο έλεγχος μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικός για έναν άνθρωπο που έχει κουραστεί από τις απαιτήσεις της καθημερινότητας. Δεν χρειάζεται να ακολουθήσει το πρόγραμμα των άλλων ούτε να προσαρμοστεί σε ένα περιβάλλον που τον αγχώνει. Μπορεί απλώς να χαλαρώσει με τον δικό του τρόπο.

7. Δεν με πειράζει που θα το χάσω

Το FOMO είναι γνώριμο στους περισσότερους. Μπορεί να αρνηθούμε μια πρόσκληση επειδή είμαστε κουρασμένοι και, λίγο αργότερα, να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε τι μπορεί να χάνουμε. Έτσι, πολλές φορές καταλήγουμε να βγαίνουμε παρότι αρχικά δεν είχαμε καμία διάθεση. Για κάποιον που έχει αρχίσει να απομακρύνεται από την έντονη κοινωνική ζωή, όμως, αυτή η ανάγκη μπορεί να έχει εξαφανιστεί. Μπορεί να ακούσει για τα σχέδια της παρέας του και να αισθανθεί απόλυτα καλά γνωρίζοντας ότι δεν θα συμμετέχει. Δεν αισθάνεται ότι χάνει κάτι. Αντίθετα, μπορεί να νιώθει ανακούφιση που θα περάσει το βράδυ μόνος του.