H Αλεξάνδρα Νεοφύτου στο Jennygr: «Η παράδοση δεν είναι κάτι ξένο, είμαστε εμείς οι ίδιοι και τη φέρουμε μέσα μας»
ΑΝΘΙΑ ΦΙΛΙΠΠΗ
6 Μαρτίου 2026
«Όταν γεννήθηκαν τα παιδιά μου, χρειάστηκε με μεγάλο πόνο να αποχωριστώ τη δουλειά μου, καθώς οι απαιτήσεις των γυρισμάτων απαιτούσαν παρατεταμένες χρόνο εκτός Αθηνών» μου αναφέρει στη συζήτησή μας, ωστόσο αυτή ήταν ίσως και η κομβική στιγμή της δημιουργίας του Ρίζα.
«Έτσι, γεννήθηκε η ιδέα ενός μαγαζιού στο κέντρο της Αθήνας, όπου θα μπορούσα να δημιουργήσω με σταθερότητα και ταυτόχρονα να βρίσκομαι κοντά στην οικογένειά μου»
Πώς γεννήθηκε λοιπόν η αγάπη της για την παράδοση, πώς ο κινηματογράφος βρίσκει σε κάθε στιγμή της ζωής της χώρο και τι θα έλεγε στον νεότερο εαυτό της;
Η Αλεξάνδρα Νεοφύτου μιλά στο Jennygr
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της στη Σκηνογραφία και Ενδυματολογία στο Central Saint Martin’s στο Λονδίνο, επέστρεψε στην Ελλάδα και ξεκίνησε την πορεία της στον χώρο του κινηματογράφου. Η πρώτη της εμπειρία ήταν δίπλα στον Θόδωρο Αγγελόπουλο, τον μεγαλύτερο δάσκαλό της, στον οποίο είχε βαθιά εκτίμηση, θαυμασμό και αγάπη. Αν δεν είχε φύγει τόσο άδικα από τη ζωή, μου λέει, δεν θα συνεργαζόταν με κανέναν άλλον. Στη συνέχεια, είχε την τιμή να δουλέψει με σημαντικούς σκηνοθέτες όπως ο Παντελής Βούλγαρης, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, η Αθηνά Τσαγγάρη και πολλοί άλλοι.
Η βαθιά της αγάπη για τη λαογραφία, όπως μου λέει η Αλεξάνδρα, την οδήγησε στον καλλιτεχνικό σύλλογο δημοτικής μουσικής της Δόμνας Σαμίου, μελετώντας παραδοσιακά δημοτικά τραγούδια, ρυθμολογία και χορούς. Είχε την τύχη να μαθητεύσει δίπλα στους κορυφαίους στο είδος τους, δασκάλους της, την Κατερίνα Παπαδοπούλου και τον Χαρίτων Χαριτωνίδη με τον σκοπό να είναι κυρίως καταγραφικός: να γνωρίσει δηλαδή τα τραγούδια και τους χορούς μέσα από τις διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας.
«Τα στοιχεία του κινηματογράφου που κουβαλάω στην καθημερινότητα μου είναι η κουλτούρα του κινηματογράφου γενικότερα. Αισθητική, παρατηρητικότητα, σεμνότητα και σκληρή δουλειά».
Τι σημαίνει για εσένα Ρίζα σε προσωπικό επίπεδο?
«Ρίζα σημαίνει καταγωγή και προέλευση. Σημαίνει τόπος, γη, βρεγμένο χώμα και φωτιά που σπινθυρίζει — εκεί όπου ξεκινούν και τελειώνουν όλα».
Πως γεννήθηκε η ιδέα του Ρίζα και πότε άρχισε να παίρνει πραγματική μορφή?
«Όταν μας προτάθηκε να ανοίξουμε ένα μαγαζί, μαζί με τον σύντροφό μου, Δημήτρη Κοτζαμάνη, είπαμε "γιατί όχι|" — μια νέα πρόκληση, μία νέα σελίδα στην ζωή μας! Με έμπνευση την αγάπη μας για την ιστορία και τη λαογραφία της Ελλάδας, δημιουργήσαμε έναν χώρο που θυμίζει ζεστό σπίτι και φιλοξενεί αυθεντικά είδη σπιτιού και μη από όλην τη χώρα. Ένας χρόνος έρευνας, ταξιδιών και προσωπικών επαφών με τους δημιουργούς / προμηθευτές μας οδήγησε στη δημιουργία τεσσάρων συλλογών που εξελίσσονται και εμπλουτίζονται συνεχώς, ακολουθώντας τις τέσσερις εποχές».
Ποια είναι η έμπνευση πίσω από κάθε συλλογή κεραμικών που δημιουργείται στο εργαστήρι της Ρίζας?
«Στη Ρίζα, συνεργαζόμαστε με πάνω από 20 διαφορετικούς κεραμίστες, καθοδηγώντας τους ανάλογα με τη συλλογή στην οποία συμμετέχουν. Πηγή έμπνευσης μας είναι πάντα η φύση και οι μεταμορφώσεις της μέσα στις εποχές: γήινοι τόνοι το φθινόπωρο, εορταστικά χρώματα και πλουμιστό ντεκόρ στις γιορτές, χρώματα και λουλούδια την άνοιξη, μινιμαλιστικό και ανάλαφρο λευκό και μπλε το καλοκαίρι. Με οδηγό τη χρωματική παλέτα και επιλεγμένα μοτίβα, επιτυγχάνουμε την αρμονία μέσα στον χώρο — μια απαραίτητη προϋπόθεση όταν συνυπάρχουν τόσα διαφορετικά αντικείμενα από τόσους καλλιτέχνες».
Πως επιλέγεις τους δημιουργούς με τους οποίους συνεργάζεσαι?
«Συνεργαζόμαστε με πολλούς και διαφορετικούς δημιουργούς, με βασικό γνώμονα τη ποικιλομορφία των ειδών σε συνδυασμό με τη μοναδικότητα του καθενός. Κάθε κεραμίστας διαφοροποιείται ανάλογα με την εξειδίκευσή του: ο ένας ακολουθεί την τεχνική Bucchero, ο άλλος Nerikomi, κ.ο.κ. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούμε μια μεγάλη ποικιλία κεραμικών στην προκειμένη περίπτωση, χωρίς να ανταγωνίζονται οι δημιουργοί ο ένας τον άλλο, παρέχοντας ίσες ευκαιρίες για όλους.
»Δεν φέρνουμε ποτέ τα ίδια αντικείμενα όταν εξαντληθούν — πρώτον γιατί είναι βαρετό, και δεύτερον γιατί, ως συνοικιακό μαγαζί, θέλουμε κάθε επισκέπτης που επιστρέφει να έχει μια νέα εμπειρία. Ακόμα κι αν εδραιώσουμε συνεργασίες με κάποιους δημιουργούς, κάθε παραγγελία και κατεύθυνση που τους δίνουμε είναι πάντα διαφορετική. Μας αρέσει να εξερευνούμε και να εξελισσόμαστε, χωρίς φόβο και εγκράτεια. Η πεπατημένη δεν ήταν, ούτε και θα είναι ποτέ ο δρόμος μας».
Έχει συμβεί κάποιο αντικείμενο να σε “βρει” και όχι το αντίθετο?
«Φυσικά! Αυτό ακριβώς συμβαίνει στα ταξίδια μας. Δεν είναι όλες οι συλλογές αποκλειστικά επιμελλημένες, πολλές γεννιούνται μέσα από τις εμπειρίες και τις ανακαλύψεις μας. Για παράδειγμα, σε ένα ταξίδι στο Μέτσοβο βρήκαμε αληθινούς θησαυρούς: υφαντά στον αργαλιό, χαλιά του 1800, μαξιλάρια, ταγάρια, γιλέκα, καπέλα, συλλεκτικά βιβλία, κοσμήματα. Οι άνθρωποι άνοιξαν τα σπίτια τους και μας εξήγησαν την ιστορία κάθε αντικειμένου. Χωρίς δεύτερη σκέψη και με τεράστιο ενθουσιασμό τα φορτώσαμε στην μπαγκαζιέρα του αυτοκινήτου! Και τα φέρνεις στο σήμερα : συνδυάζεις ένα περίτεχνο γιλέκο με ένα καθημερινό blue jean και ξαφνικά δημιουργείς μια εμφάνιση γεμάτη γούστο και κουλτούρα. Αντίστοιχα, προτείναμε σε έναν πελάτη μας να τοποθετήσει ένα πιτοίχιο υφαντό, γεμάτο χρώματα και μοτίβα, με ένα σύγχρονο τελάρωμα / φινίρισμα που του κάναμε, σε έναν μοντέρνο, μινιμαλιστικόκαι ολόλευκο χώρο — το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό!»
Ποια αξία θεωρείς πιο σημαντική στη Ρίζα? Την αισθητική, την ιστορία ή τον άνθρωπο πίσω από το αντικείμενο?
«Οι αξίες της Ρίζας είναι ένας συνδυασμός όλων των παραπάνω. Αισθητική φυσικά, αλλά ποτέ χωρίς ιστορία, βάθος, αιτία. Δεν θα επιλέξουμε κάτι απλώς επειδή είναι όμορφο στο μάτι. Και φυσικά οι άνθρωποι πίσω από το κάθε αντικείμενο. Οι δημιουργοί μας είναι εμπνευση, αλλιώς δεν θα ήταν συνεργάτες μας. Είναι όλοι ένας και ένας. Έχω εμπλουτίσει τις γνώσεις μου μιλώντας προσωπικά με τον καθένα, μαθαίνοντας για το κάθε αντικείμενο ξεχωριστά και την ιστορία του».
Υπάρχουν μέρες που η Ρίζα μοιάζει περισσότερο με “καταφύγιο” παρά με boutique? Kαι γιατί.
«Η Ρίζα είναι χωρισμένη στα δυο. Στο ισόγειο όπου βρίσκεται το κατάστημα, εκεί έχει κίνηση, μουσική, ωραίο φως και μπαινοβγαίνει κόσμος. Υπάρχει όμως και το παταράκι από πάνω όπου εκεί είναι τα παρασκήνια μας. Το γραφείο και εργαστήρι μας. Εκεί σχεδιάζω, οργανώνω, επικοινωνώ με τους συνεργάτες / προμηθευτές μας. Αυτός ο χωρος έχει άλλη ενέργεια. Είναι ήσυχα , γεμάτο mood boards και μακέτες, σκηνικά θα έλεγε κανείς έτοιμα να υλοποιηθούν και να κατέβουν στον κάτω όροφο του πωλητηρίου. Έχει δυο όψεις λοιπόν, το ήσυχο μέρος της περισυλλογής και της “ενορχήστρωσης” και τον πιο διαδραστικό ολοζώντανο χώρο του πάρεδώσε, της αμεσότητας, της επαφής, του εμπορίου».
«Η παράδοση δεν είναι κάτι ξένο, είμαστε εμείς οι ίδιοι και τη φέρουμε μέσα μας»
Πως μπορεί η παράδοση να παραμείνει ζωντανή χωρίς να γίνει μουσειακή?
Η παράδοση δεν είναι κάτι ξένο, είμαστε εμείς οι ίδιοι και τη φέρουμε μέσα μας. Είναι απόλυτα σύγχρονη και όχι μουσειακή, αρκεί να την εντάξουμε στην καθημερινότητά μας. Όμως, πώς θα τη μεταλαμπαδεύσουμε στις επόμενες γενιές αν δεν γνωρίζουμε την ιστορία του τόπου μας, τα ήθη και τα έθιμά του; Απαιτεί γνώσεις, αφοσίωση και μελέτη — παιδεία και καλλιέργεια με άλλα λόγια.
«Τα αντικείμενα στην Ρίζα, έχουν προέλευση και σκοπό. Λειτουργούμε με επίγνωση, με βάση τις αξίες, την ποιότητα και όχι την ποσότητα»
Tι ρόλο παίζει η βιωσιμότητα και η συνειδητή κατανάλωση στη φιλοσοφία της Ρίζας?
«Τα αντικείμενα στην Ρίζα, έχουν προέλευση και σκοπό. Λειτουργούμε με επίγνωση, με βάση τις αξίες, την ποιότητα και όχι την ποσότητα. Τα κομμάτια μας είναι μοναδικά και δεν επαναλβάνονται. Απευθυνόμαστε σε μια κοινότητα που συνδέεται και διερευνά, που αγοράζει με νόημα και όχι καταναλωτικά.
»Στηρίζουμε τοπικούς καλλιτέχνες, τεχνίτες και μικρούς παραγωγούς. Στο κατάστημά μας θα βρεί κανείς αυθεντικά είδη από όλην την Ελλάδα. Κεραμικά, σαπούνια, κοσμήματα, τσάντες, κεριά, βιβλία, υφάσματα, χαλιά και μαξιλάρια, βιβλία μαγειρικής και μια μικρή επιλογή από συσκευασμένα εδέσματα. Αυτήν την περίοδο θα βρείτε σπιτικές μαρμελάδες, καλσούνια, αμυγδαλωτά και γλυκά του κουταλιού από τα νησιά μας, Άνδρο και Τήνο».
Πως φαντάζεσαι τη Ρίζα σε πέντε χρόνια?
«Εύχομαι ο κόσμος να αγκαλιάσει το νέο μας εγχείρημα, ώστε να μπορέσει να σταθεί και να αντέξει στον χρόνο. Σε μια εποχή έντονου ανταγωνισμού και εύκολων, μαζικών επιλογών, εμείς επιλέγουμε έναν πιο σύνθετο και απαιτητικό δρόμο. Πιστεύουμε σε ανθρώπους που αναγνωρίζουν την ποιότητα, τιμούν το αυθεντικό και στηρίζουν το μοναδικό. Σε αυτούς απευθυνόμαστε· και μαζί τους θέλουμε να χτίσουμε κάτι σταθερό και διαχρονικό, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διαφύλαξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς».
«Η Ρίζα είναι αφιερωμένη σε εκείνον, στον πατέρα μου»
Κλείνοντας, τι θα έλεγες σήμερα στην νεότερη εκδοχή του εαυτού σου?
«Νιώθω ευγνόμων για τα όσα έχουμε καταφέρει μαζί με τον Δημήτρη και την μέχρι τώρα διαδρομή μας, σε επαγγελματικό αλλά και προσωπικό επίπεδο. Με την ίδια πίστη προσμένω τα όμορφα και δημιουργικά χρόνια που ανοίγονται μπροστά μας. Είχαμε την ευλογία να ξεκινήσει το ταξίδι της Ρίζας σε έναν δρόμο ανοιχτό, καθαρό και ελεύθερο — έναν δρόμο που μας υπέδειξε από εκεί ψηλά, ένας άνθρωπος που πρόσφατα έφυγε από τη ζωή, και που υπήρξε όλα αυτά και πολλά περισσότερα. Η Ρίζα είναι αφιερωμένη σε εκείνον, στον πατέρα μου».