Ένα αυθόρμητο παιδί

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

Πρόβλημα ή όχι;

Αρχικά, τι σημαίνει να είναι κανείς αυθόρμητος; Είναι ένα στοιχείο της προσωπικότητάς του ατόμου να εκφράζει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του χωρίς επαρκή προνοητικότητα ως προς τις συνέπειες των όσων λέει ή πράττει. Ενεργεί με άλλα λόγια παρορμητικά. Αλήθεια, πόσο πρόβλημα μπορεί να δημιουργήσει το στοιχείο αυτό στη ζωή του παιδιού;

Η παρορμητικότητα έχει σχετιστεί με την ανάληψη κινδύνων, την έλλειψη σχεδιασμού, και με τη γρήγορη λήψη αποφάσεων. Επιπλέον έχει αποδειχθεί ότι είναι ένα σημαντικό συστατικό της διάσπασης προσοχής (ΔΕΠΥ). Ως χαρακτηριστικό της προσωπικότητας, η παρορμητικότητα αποτελεί μέρος της φυσιολογικής συμπεριφοράς που συμβάλλει στην προσαρμοστική λειτουργία. Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχουν διάφορες πτυχές της παρορμητικότητας. Μερικοί ερευνητές έχουν προτείνει ένα μοντέλο παρορμητικότητας που περιλαμβάνει 3 παράγοντες: Προσοχής (βαριέται εύκολα), κίνησης (αναλαμβάνει δράση) και γνωστικής (αδυναμία σχεδιασμού). Πρόσφατες θεωρίες έχουν προτείνει πέντε διαφορετικές πτυχές της παρορμητικότητας:

  • Η τάση του ατόμου να ενεργεί απερίσκεπτα, ενώ βρίσκεται σε θετικό κλίμα.
  • Η τάση του ατόμου να ενεργεί απερίσκεπτα, ενώ βρίσκεται σε αρνητική διάθεση.
  • Η αδυναμία του ατόμου να προβλέψει τις μελλοντικές συνέπειες των ενεργειών του.
  • Η αδυναμία του ατόμου να ακολουθήσει με επιμονή μια εργασία.
  • Η εμπειρία των θετικών συναισθημάτων απέναντι σε παράτολμες πράξεις.

Είναι γεγονός, πως κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα, αν ένα άτομο που ξέρει να ελέγχει τον εαυτό του και τις πράξεις του, είναι προτιμότερο από ένα ειλικρινές και αυθόρμητο άτομο. Έρευνες που έχουν γίνει για το συγκεκριμένο θέμα, δείχνουν πως οι άνθρωποι που φημίζονται για τον αυτοέλεγχό τους, μπορεί να είναι ελκυστικοί στους άλλους αλλά οι ίδιοι βιώνουν τις σχέσεις τους πολύ πιο επιφανειακά και είναι λιγότερο ευτυχισμένοι σε αυτές. Καθώς σκέφτονται το κάθε τι που θα πουν, είναι συνεχώς σφιγμένοι και αγχωμένοι. Αντιθέτως, οι άνθρωποι που δεν φημίζονται για τον αυτοέλεγχο τους, παρόλα τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσουν με την παρορμητικότητά τους, ζουν τις σχέσεις τους πολύ πιο έντονα και αισθάνονται περισσότερο ικανοποιημένοι. Οι αυθόρμητοι άνθρωποι επικοινωνούν πολύ πιο αληθινά και πιο οικεία, αλλά παράλληλα έχουν την τάση να εκφράζουν απόψεις ή συναισθήματα που μπορεί να πονέσουν τους άλλους. Και αυτό είναι το τίμημα στις σχέσεις τους. Η αλήθεια πως η ειλικρίνεια δεν αρέσει σε πολλούς.

Πώς μπορούν οι γονείς να το αντιμετωπίσουν; 

  • Κάθε παιδί λοιπόν έχει το δικό του χαρακτήρα και οι γονείς οφείλουν να το αποδέχονται και να σέβονται τα στοιχεία της προσωπικότητας του. Το να χρησιμοποιούν ταμπέλες και να κάνουν παρατηρήσεις στο παιδί δεν βοηθά.
  • Κάτι που συχνά παραλείπεται είναι η αντιμετώπιση του κάθε παιδιού ως ξεχωριστή οντότητα. Ακόμη και αν ένα άτομο λειτουργεί άψογα με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο, δε σημαίνει ότι οι ίδιες μέθοδοι θα λειτουργήσουν το ίδιο αποτελεσματικά και για το άλλο άτομο.
  • Ένα ανήσυχο και υπερκινητικό παιδί θα πρέπει να προσεγγίζεται με λίγα λόγια. Μικρές και λιγοστές προτάσεις είναι πιθανότερο να γίνουν κατανοητές και να ακολουθηθούν, σε σχέση με πολύπλοκα «κηρύγματα».
  • Στις περιπτώσεις που το παιδί δεν μπορεί να συγκεντρώσει την προσοχή του ή αφαιρείται ενώ ασχολείται με κάτι, πρέπει να αντιμετωπίζεται με κατανόηση. Ίσως κάποιος ουδέτερος ήχος ή ένα άγγιγμα το επαναφέρει στην πραγματικότητα.
  • Οι οικογένειες που συμβιώνουν με ένα παιδί παρορμητικό δεν πρέπει να εγκλωβιστούν στο άγχος των επιδόσεών του και των επιτυχιών του. Αν διατηρούν καλή σχέση μαζί του, είναι πολύ πιθανό να βελτιωθεί η αυτοεκτίμηση του και σταδιακά να αποδίδει καλύτερα.

 Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα.