Γιατί η αφοσίωση των υπαλλήλων βρίσκεται σε οριακό σημείο

Πέμπτη, 26 Αυγούστου 2021

Οι άνθρωποι δεν είναι πλέον έτοιμοι να επιστρέψουν στους προ πανδημικούς τρόπους εργασίας. Αν πιεστούν για να γίνει αυτό, πολλοί μπορεί να επιλέξουν να σταματήσουν.

Καθώς  τα ποσοστά εμβολιασμού σε όλο τον κόσμο  αυξάνονται, δίνοντας στους εργοδότες την ευκαιρία να ξανακαλέσουν τους υπαλλήλους πίσω στο γραφείο, οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν μια δυσάρεστη πραγματικότητα: οι ανάγκες και οι προτιμήσεις των εργαζομένων έχουν αλλάξει. Πολλοί δεν είναι πλέον έτοιμοι να επιστρέψουν στον τρόπο εργασίας πριν από την πανδημία. Αν πιεστούν για να το κάνουν, εκατομμύρια επιλέγουν να σταματήσουν. 

Αυτή η τάση έχει συγκεντρώσει τόση δυναμική που οι ακαδημαϊκοί μιλούν για μια θεμελιώδη μετατόπιση της εξουσίας από τους εργοδότες προς τους εργαζόμενους. Έτσι λοιπόν εάν οι επιχειρήσεις θέλουν να διατηρήσουν τους υπαλλήλους τους για να παραμείνουν ανταγωνιστικές, πρέπει να ακούσουν τις ανάγκες τους. 

Οι δυσκολίες που πολλοί βίωσαν σε προσωπικό επίπεδο λόγω της πανδημίας, όπως η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, έχει κάνει τους περισσότερους να επανεξετάσουν τις προτεραιότητές τους και να αναζητήσουν διαφορετική δουλειά από αυτή που είχαν μέχρι τώρα. Τα αποτελέσματα αυτής της σημαντικής επανεξέτασης έχουν ήδη αρχίσει να φαίνονται.

Σε μια μελέτη, που διεξάχθηκε τον Μάρτιο σε περισσότερους από 2.000 ανθρώπους στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, περισσότερο από το ένα τρίτο των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι θα προσπαθήσουν να αλλάξουν δουλειά τους επόμενους έξι έως 12 μήνες , ή μόλις η οικονομία ανακάμψει.

Στις ΗΠΑ, εν τω μεταξύ, τα στοιχεία δείχνουν ένα ρεκόρ 4 εκατομμυρίων ανθρώπων να εγκαταλείπουν τη δουλειά τους μόνο τον Απρίλιο. Έκτοτε, το ποσοστό παραίτησης μειώθηκε, αλλά παραμένει αυξημένο.  

Η πανδημία έφερε τον θάνατο στο κατώφλι πολλών ανθρώπων και αυτό τους κάνει να προβληματιστούν, όσο αφορά το εργασιακό κομμάτι. Ωστόσο υπάρχουν και άλλοι σημαντικοί λόγοι για τους οποίους η αφοσίωση των υπαλλήλων έχει κλονιστεί. 

Η εργασία καταλαμβάνει ένα τεράστιο μέρος αυτού που είμαστε. Όμως κατά τη διάρκεια της πανδημίας, οι ταυτότητες άλλαξαν. Οι άνθρωποι περνούσαν περισσότερο χρόνο με τις οικογένειές τους, επίσης μερικοί ίσως να σκέφτηκαν κάποια επιχειρηματικά σχέδια ή και άλλες ασχολίες που δεν αφορούσαν την καθημερινή τους δουλειά.

Καλώς ή κακώς πλέον οι περισσότεροι δεν ορίζουν τον εαυτό τους μέσα από τη δουλειά τους όπως παλαιότερα. Και αυτό σημαίνει ότι είναι λιγότερο συναισθηματικά δεμένοι με τους εργοδότες τους.

Ένα άλλο στοιχείο που συμβάλλει στη μειωμένη αφοσίωση των εργαζομένων είναι η απόφαση ορισμένων εταιρειών να απαιτήσουν από τους εργαζόμενους να επιστρέψουν στο γραφείο. Όμως πολλοί διστάζουν να επιστρέψουν γιατί απέκτησαν ευελιξία κατά τη διάρκεια της πανδημίας και δεν επιθυμούν εγκαταλείψουν αυτά τα πρότυπα εργασίας.  

Έτσι λοιπόν οι εταιρείες που θέλουν άμεσα οι εργαζόμενοι να γυρίσουν στον παλιό τρόπο δουλειάς, θα πρέπει να βρουν έναν πιο ελκυστικό τρόπο για να τους πείσουν και να παραμείνουν ανταγωνιστικές. 

Μια πρόσφατη έρευνα της  PwC διαπίστωσε ότι οι εργαζόμενοι θέλουν όλο και περισσότερο να αποζημιωθούν για τη δουλειά τους, όμως όχι μόνο με χρήματα, αλλά και με ευελιξία . Επίσης οι νεότεροι σε ηλικία είναι πιο πιθανό να δεχτούν μικρότερες αυξήσεις μισθών, με σκοπό να έχουν μη χρηματικά οφέλη, συμπεριλαμβανομένων εκτεταμένων παροχών ψυχικής υγείας, απεριόριστου χρόνου ασθενείας, ευέλικτων ωρών εργασίας και επιλογών εξ αποστάσεως εργασίας. 

Ο Anthony Klotz, αναπληρωτής καθηγητής μάνατζμεντ στο Texas A&M University's Mays Business School, επισημαίνει πως δύσκολα θυμάται μια εποχή που η αγορά εργασίας ήταν τόσο υπέρ των εργαζομένων και αυτό είναι σίγουρα καλό. Οι μισθοί πρέπει να αυξηθούν. Οι εταιρείες πρέπει να προσαρμοστούν. Αλλά μπορεί να είναι μια αργή περίοδος προσαρμογής.

Οι εταιρείες πλέον θα πρέπει πρώτα από όλα να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των υπαλλήλων τους. Και αυτό το κομμάτι είναι το πιο δύσκολο. 

Δείτε επίσης: Η ζωή μέσα από τα μάτια των κατοικίδιών μας