ΣΤΙΛ

Wimbledon: Ο λόγος που οι παίκτες του tennis φορούν πάντα ολόλευκα


JTeam

12 Ιουλίου 2022

Wimbledon: Ο λόγος που οι παίκτες του tennis φορούν πάντα ολόλευκα
Photo credits: Getty/Ideal Image
Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι παίκτες που συμμετέχουν στο Wimbledon φορούν ολόλευκα στους αγώνες τους.

Η λευκή ενδυμασία για το διάσημο ετήσιο τουρνουά tennis ήταν παράδοση από τις πρώτες μέρες του ίδιου του αθλήματος, που χρονολογείται από την ύστερη βικτωριανή εποχή στη δεκαετία του 1870.

Τα μεγαλύτερα ονόματα του tennis όπως ο Νόβακ Τζόκοβιτς, ο Ραφαέλ Ναδάλ και η Σιμόνα Χάλεπ έπαιξαν στα γήπεδα του Wimbledon αυτήν την εβδομάδα, φορώντας λευκά από πάνω μέχρι κάτω.

Με το πέρασμα των αιώνων, ο κανόνας των ολόλευκων έγινε μόνο πιο αυστηρός. Φέτος, ωστόσο, έγινε εξαίρεση στον ενδυματολογικό κώδικα για παίκτες που ήθελαν να δείξουν την υποστήριξη τους στην Ουκρανία. Οι παίκτες επιτρεπόταν να φορέσουν μπλε και κίτρινα.

Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του Wimbledon, ο ενδυματολογικός κώδικας αναφέρει ότι όλοι οι παίκτες πρέπει να φορούν «κατάλληλη ενδυμασία τένις που είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου λευκή» όταν μπαίνουν στο γήπεδο. Είναι αυστηρά λευκό, χωρίς να περιλαμβάνει το "εκρού ή κρεμ".

Ο κανόνας του ολόλευκου ισχύει για εσώρουχα, σκουφάκια, κορδέλες, μανσέτες, κάλτσες και παπούτσια. Ο εξοπλισμός και τα ιατρικά στηρίγματα θα πρέπει επίσης να είναι λευκά, αλλά μπορεί να είναι χρωματισμένα «εάν είναι απολύτως απαραίτητο».

Γιατί εφαρμόστηκε ο ενδυματολογικός κώδικας;

Ο ενδυματολογικός κώδικας χρονολογείται μαζί με το άθλημα κατά τη διάρκεια της βικτωριανής εποχής, όταν ήταν σημαντικό να είσαι «απίστευτα σωστός», σύμφωνα με τη Μέρεντιθ Ρίτσαρντς, τη βιβλιοθηκονόμο στο International Tennis Hall of Fame.

Επιπλέον, το λευκό χρώμα υιοθετήθηκε για πρακτικούς λόγους, καθως τα σημάδια από ιδρώτα ήταν λιγότερο εμφανή επάνω στο λευκό αλλά και γιατί θεωρείται πιο δροσερό καθώς αντανακλά τις ακτίνες του ήλιου.

Στην πραγματικότητα, πολλοί σύλλογοι τένις, συμπεριλαμβανομένου του Wimbledon, έχουν θέσει σε εφαρμογή τον ολόλευκο ενδυματολογικό κώδικα, κυρίως για χάρη της παράδοσης.

Πόσο αυστηρός είναι ο ενδυματολογικός κώδικας;

Ο ολόλευκος ενδυματολογικός κώδικας στο Wimbledon είναι πολύ αυστηρός.

Εάν κάποιος επίσημος δει έναν παίκτη να φοράει περισσότερα χρώματα από το επιτρεπόμενο, μπορεί να ζητήσει αλλαγή στολής. Με τα χρόνια, υπήρξαν αρκετοί παίκτες που δοκίμασαν να παραβιάσουν τα όρια του ενδυματολογικού κώδικα, τα οποία στην πραγματικότητα οδήγησαν σε αυστηρότερες ενισχύσεις.

Ο Αντρέ Αγκάσι μποϊκόταρε το Wimbledon από το 1988 έως το 1990, καθώς προτιμούσε να φοράει χρώματα (κατέληξε να φοράει ολόλευκα όταν αποφάσισε να παίξει το 1991 και πήρε τον τίτλο του Grand Slam την επόμενη χρονιά).

Το 2013, ο Ρότζερ Φέντερερ, γνωστός ως ένας από τους καλύτερους τενίστες όλων των εποχών, φόρεσε λευκά παπούτσια με πορτοκαλί σόλα, προκαλώντας φρενίτιδα στο club. Την επόμενη χρονιά, το Wimbledon ξεκαθάρισε τον κανόνα των χρωμάτων της σόλας παπουτσιών.


Oι αδερφές Williams, η Venus και η Serena, έχουν επίσης ξεπεράσει τα όρια στον ενδυματολογικό κώδικα. Το 2010 και το 2012, η Serena φορούσε σορτς σε έντονα χρώματα κατά τη διάρκεια των τουρνουά, κάτι που έκανε όπως είπε για καλή τύχη. (Το 2010 και το 2012, η Williams τελικά πήρε τον τίτλο.)

Το 2017, η Venus φόρεσε ένα ροζ μπουστάκι για τον αγώνα της με την Ελίζ Μέρτενς, κάτι που έκανε τους υπεύθυνους να ζητήσουν να αλλάξει στα μισά του αγώνα.

Στο φετινό τουρνουά, ο Nick Kyrgios έχει ήδη παραβιάσει τον αυστηρό ενδυματολογικό κώδικα φορώντας κόκκινα και άσπρα αθλητικά παπούτσια Jordan και φορώντας ένα κόκκινο σκουφάκι.

Ενώ ορισμένοι παίκτες μπορεί να πιστεύουν ότι ο ολόλευκος ενδυματολογικός κώδικας είναι ξεπερασμένος, κάποιοι ασπάζονται την παράδοση.

Αφού έσπασε τον ενδυματολογικό κώδικα με τα αθλητικά παπούτσια Jordan και το κόκκινο καπέλο του μπέιζμπολ φέτος, ο Κύργιος ανακρίθηκε σχετικά σε συνέντευξη Τύπου αργότερα. «Επειδή κάνω αυτό που θέλω. Δεν είμαι υπεράνω των κανόνων», απάντησε. «Μου αρέσει να φοράω τα Jordan μου».

Το 2015, ο Φέντερερ δήλωνε: «Λατρεύω το Wimbledon, αλλά έχουν πάει πολύ μακριά τώρα (...) Οι κανόνες έχουν γίνει γελοία αυστηροί. Θα προτιμούσα να χαλάρωναν. Αλλά είναι αυτό που είναι».