O Αλεσάντρο Μικέλε μετέτρεψε το haute couture show του σε ένα καθηλωτικό ταξίδι στον χώρο της παράστασης
ΑΝΘΙΑ ΦΙΛΙΠΠΗ
29 Ιανουαρίου 2026
Αν ένα από τα shows της φετινής Εβδομάδας Υψηλής Ραπτικής ξεχωρίζει και ξεπερνάει κατά πολύ τα υπόλοιπα αυτό είναι σίγουρα του Αλεσάντρο Μικέλε για τον οίκο Valentino, και όχι μονάχα επειδή απέτισε φόρο τιμής στον «τελευταίο αυτοκράτορα» της μόδας, τον Βαλεντίνο Γκαραβάνι, αλλά και διότι απέδειξε πως είναι ένας άξιος συνεχιστής του οράματός του, ένας δεξιοτέχνης αλλά και ένας στοχαστής που αξίζει να μεταλαμπαδεύει, τόσο την τέχνη, όσο και τις ανησυχίες του με τον πιο εύστοχο και δημιουργικό τρόπο.
Στο πλαίσιο της Εβδομάδας Μόδας Υψηλής Ραπτικής στο Παρίσι, ο Αλεσάντρο Μικέλε δεν παρουσίασε τη συλλογή του σε μια ακόμη κοινή τοποθεσία, ούτε που «έστησε» διαδρόμους με καρέκλες και τα μοντέλα να περνούν μπροστά τους επιδεικνύοντας τα σύνολά τους αλλά έφερε μια εφεύρεση του 19ου αιώνα στην πασαρέλα, την επανατοποθέτησε στο σήμερα και, εκτός από εντυπωσιακά haute couture κομμάτια, έκανε ένα σχόλιο για το βλέμμα.
Χρησιμοποιώντας λοιπόν το Kaiserpanorama, μια συλλογική οπτική μηχανή με κυκλική ξύλινη δομή, διάτρητη με μικρές οπές για το μάτι των θεατών, πρόδρομο του κινηματογράφου και «κλειδί» για την κατανόηση ενός συγκεκριμένου ιστορικού καθεστώτος της όρασης και του βλέμματος, ο Μικέλε έρχεται το 2026 να μεταφέρει αυτή την εφεύρεση σε μια επίδειξη υψηλής ραπτικής, όχι όμως ως νοσταλγική αναφορά, αλλά ως κριτικό εργαλείο που διερευνά τις σύγχρονες συνθήκες του βλέμματος. Well, well done Alessandro!
O Αλεσάντρο Μικέλε μετέτρεψε το haute couture show του σε ένα καθηλωτικό ταξίδι στον χώρο της παράστασης
Όπως αναφέρει και ο ίδιος ο σχεδιαστής στο επίσημο site του οίκου, στην επίδειξη «Specula Mundi», το Kaiserpanorama παίρνει τη μορφή ενός σύγχρονου βωμού, ενός χώρου συμβολικής συγκέντρωσης που καθιερώνει μια τελετουργία, προσανατολίζει το βλέμμα και ρυθμίζει την πρόσβαση.
Ένα κοινό 800ων ατόμων, συγκεντρωμένο ολόγυρα από την κατασκευή, έσκυβε να δει μέσα από τις οπές τα μοντέλα, τα οποία περνούσαν 15 δευτερόλεπτα στριφογυρίζοντας και ποζάροντας στους έντονα φωτισμένους λευκούς χώρους.
Οι καμπάνες που παραδοσιακά στο Kaiserpanorama σηματοδοτούσαν τη μετάβαση από τη μία εικόνα στην επόμενη, στο Kaiserpanorama του Μικέλε έγιναν techno μουσική και τα ενδύματα αναδύονταν σαν να συνομιλούσαν με το θείο. Η ραπτική και κάθε κομμάτι της συλλογής έμοιαζαν με αρχαϊκές αλλά και βαθιά σύγχρονες παρουσίες που αναδύονται από μια αρχαιολογική ανασκαφή σε εικόνες του Χόλιγουντ.
«Η Υψηλή Ραπτική εδώ γίνεται ο βωμός όπου ο μύθος μετατρέπεται για άλλη μια φορά σε σώμα, ύλη, ύφασμα».
Προσαρμόζοντας στα μέτρα και τις ανάγκες του την εφεύρεση αυτή, ο Μικέλε δημιουργεί ένα σκηνογραφικό τέχνασμα, ενσαρκώνει μια θεωρητική χειρονομία που διερευνά τη σχέση μεταξύ μόδας και οράματος, μεταξύ επιθυμίας και απόστασης, μεταξύ του συνηθισμένου και αυτού που το υπερβαίνει, με το βλέμμα να τίθεται υπό αμφισβήτηση και να μην κυριαρχεί πια στη σκηνή.
«Το Kaiserpanorama μετατρέπεται σε μια συσκευή που επιτρέπει αυτή τη μετάδοση: μια λειτουργία εμφάνισης που τοποθετεί το ένδυμα εντός της τελετουργικής του χρονικότητας, μακριά από την καταναγκαστική κυκλοφορία εικόνων. Σε έναν τέτοιο διαχωρισμένο χώρο, τα ρούχα δεν είναι πλέον αντικείμενα ταχείας κατανάλωσης, παρουσιάζονται ως ιεροφάνειες: ιερές παρουσίες που απαιτούν παραμονή, ακρόαση και μια συγκεκριμένη διάθεση».
Σε μια προσπάθεια λοιπόν η μόδα να ανακαλύψει ξανά την τελετουργική και κριτική της διάσταση, η συλλογή του οίκου παρουσίασε μια εκρηκτική παλέτα χρωμάτων, συνδυάζοντας μεταξύ άλλων με αριστοτεχνικό τρόπο αποχρώσεις του μωβ με ένα έντονο κίτρινο, φλογερό κόκκινο με λαχανί.
Είδαμε επίσης έντονους ώμους να σχηματίζουν ηρωικά περιγράμματα, σχεδόν αριστοκρατικές υφές όπως βελούδο και κεντημένες χρυσές λεπτομέρειες ενώ απαρατήρητα δεν πέρασαν, ούτε τα ντραπέ φινιρίσματα, ούτε τα headpieces αλλά ούτε και τα φτερά.
«Νιώθω την ανάγκη να μιλήσω, έχοντας επίγνωση του χρέους που οφείλω. Αυτό που κάνουμε σήμερα λαμβάνει χώρα μέσα σε μια ιστορία που δεν δημιουργήσαμε εμείς, ένα σπίτι που κατοικειται εδώ και πολύ καιρό, πλούσιο σε ίχνη και χειρονομίες. Μια λαμπερή παρουσία μας καθοδηγεί [...]
»Για εμένεα ο βαλεντίνο υπήρξε μια μυθολογική φιγούρα. Ένας μύθος δεν ανήκει στο παρελθόν, καθιερώνει μια γλώσσα, αποκαλύπτει έναν κόσμο. Το ότι καλούμαι να διαφυλάξω αυτή την κληρονομιά, έστω για ένα διάστημα, με τιμά» έγραψε μεταξύ άλλων ο Αλεσάντρο Μικέλε.
Η μόδα αλλάζει — και το JennyGr είναι πάντα μπροστά. Ακολούθησέ μας στο Google News για daily fashion inspo.