Μη βιαστείτε να απαντήσετε, σκεφτείτε το λίγο καλύτερα, μήπως να οργανώσουμε ένα poll στα social media, να ζητήσουμε το 50-50 ή καλύτερα τη βοήθεια του κοινού; Ας πάμε στο κοινό, λοιπόν.
Μια γυναίκα που αρνείται δημοσίως να δεχτεί την ταμπέλα της “κυρίας του κυρίου” και να αυτοπροσδιοριστεί με την ιδιότητα του συζύγου της ξεσηκώνει θύελλα αντιδράσεων. Χαρακτηρίζεται “ευερέθιστη” γιατί “έχει στο μυαλό της συγκεκριμένα πράγματα”, προφανώς ανασφαλής (“γιατί το να σε ενοχλεί αυτό είναι λίγο σαν να έχεις τη μύγα”), ενώ της γίνονται συστάσεις ότι πρέπει “να είμαστε πάρα πολύ περήφανες γι’ αυτό που είναι οι σύζυγοι μας”. Α ναι, διοργανώνονται και ψηφοφορίες “συμφωνείτε ή διαφωνείτε με τη στάση της;”.
Υπενθυμίζω, παραμένουμε στο 2026, δεν ξυπνήσαμε ξαφνικά σε διηγήσεις των προγόνων μας, σε εποχές που ο σύζυγος χαρακτηριζόταν “κύρης κι αφέντης του σπιτιού” κι απορροφούσε ακόμα και την ταυτότητα της περήφανης συζύγου -ή κυρά Γιώργαινας.
Ευτυχώς, το 2026, όλα αυτά έχουν λυθεί, κι αν μια γυναίκα ερωτηθεί “πώς είναι να είσαι η γυναίκα του φούρναρη;” πρέπει να το δεχτεί και να απαντήσει, αλλιώς δίνει κακό παράδειγμα κι υπονομεύει το φύλο της. Κι όπως διερωτήθηκε σχολιαστής του δημόσιου βίου “γιατί λυσσάτε; Εγώ δεν καταλαβαίνω αυτή τη λύσσα. Το να είσαι η κυρία του ανθρώπου που αγαπάς, πρέπει να σε κάνει να χαίρεσαι, όχι να στενοχωριέσαι”. (Ναι, πράγματι, το είχε πει κι η Καραγιάννη στο “Ο άντρας που θα παντρευτώ”...)
Πρέπει, λοιπόν, ας το καταλάβουμε όλες οι “λυσσάρες” επιτέλους, γιατί “είναι παλιακό να επιφέρεις κάποια πράγματα, που τα έχουμε ξεπεράσει” και εν κατακλείδι “η ουσία είναι ότι υποβιβάζεται η θέση της γυναίκας με αυτές τις τοποθετήσεις, όταν γίνονται άνευ λόγου”!
Άνευ λόγου είπαμε; Μα ο λόγος είναι φανερός, μόλις πήρε μορφή, ξεδιπλώθηκε κι έγινε ακόμα πιο επιτακτικός σε όλες τις πτυχές αυτού του δημόσιου, ευρύ και παθιασμένου debate, που προέκυψε από την προσωπική επιλογή μιας γυναίκας να ζητήσει περισσότερη κομψότητα στη διαχείριση των τίτλων που προσδίδουμε .
Κι αν επιστρέψουμε στο αρχικό ερώτημα (δικαιούται μια γυναίκα το 2026 να δηλώνει “δεν είμαι η κυρία κανενός”;), κρίνοντας από τα σχόλια και τις αντιδράσεις, η απάντηση είναι όχι, δεν δικαιούται. (Ακόμα κι αν έχει μόλις μιλήσει σε forum με θέμα “Οι ταμπέλες που μας ακολουθούν” -κι η ερώτηση “πόσο εύκολο είναι να είστε η γυναίκα του Υπουργού” περιλαμβάνει μια ευδιάκριτη σε όλους ταμπέλα να, με το συμπάθιο...)
Ας μη μακρηγορούμε. Το γεγονός και μόνο ότι εν έτει 2026, αμφισβητείται δημοσίως με νουθεσίες, χαρακτηρισμούς, ψηφοφορίες, φωνές, υπονοούμενα και “πρέπει” το αυτονόητο δικαίωμα της κάθε γυναίκας να αυτοπροσδιοριστεί όπως επιθυμεί και κυρίως όχι μέσω της ιδιότητας του συζύγου της, δείχνει ξεκάθαρα ότι πολλά από τα θέματα, που θεωρούμε λυμένα, δεν τα έχουμε λύσει. Η κυρά Γιώργαινα ζει βαθιά μέσα μας, αλλά όσο κι αν κάνουμε ότι δεν τη βλεπουμε, δεν θα της περάσει.
Αληθινές ιστορίες, βαθιά θέματα, καθημερινή έμπνευση. Ακολούθησε το JennyGr στο Google News.