Έρευνα έδειξε πως οι ταινίες είναι πιο πιθανό να έχουν πρωταγωνιστή ένα ζώο που μιλάει, παρά μια γυναίκα άνω των 60 - Η ολόσωστη απάντηση της Έμα Τόμσον

Ο ηλικιακός ρατσισμός τόσο στον κινηματογράφο (και όχι μόνο φυσικά) κρατά γερά. Δεν χρειάζονται έρευνες για να καταλάβει κανείς πως μία γυναίκα άνω των 60 νιώθει (και είναι) περιθωριοποιημένη. Όπως και να ‘χει, η έρευνα της καμπάνιας Age Without Limits, η οποία σχολιάστηκε με τον καλύτερο τρόπο και από την Έμα Τόμσον, έδειξε για ακόμη μια φορά τον συστημικό αποκλεισμό των μεγαλύτερων σε ηλικία γυναικών, από την μεγάλη οθόνη.

Σύμφωνα με την έρευνα, διαπιστώθηκε πως ότι μόλις πέντε από τις 100 ταινίες με τις υψηλότερες εισπράξεις των τελευταίων τριών ετών είχαν ως πρωταγωνίστρια μια γυναίκα μεγαλύτερη των 60 ετών. Ενώ, οι ταινίες είχαν επίσης τετραπλάσιες πιθανότητες να έχουν ως πρωταγωνιστή ένα ζώο που μιλάει, παρά μια γυναίκα μεγαλύτερης ηλικίας.

CULTURE

Η Ολίβια Νιούτον-Τζον πέρασε δύσκολα στα γυρίσματα του Grease - «Μόλις είδα τι γινόταν, κατάλαβα γιατί με είχε ανάγκη»

Η Έμα Τόμσον, που έχει πρωταγωνιστήσει σε αρκετές επιτυχημένες ταινίες αφότου έκλεισε τα 60, σχολίασε πως «οι γυναίκες αποτελούν το μισό πληθυσμό και προφανώς μεγαλώνουμε. Πού είναι λοιπόν οι ιστορίες για εμάς; Όσο μεγαλώνουμε, τόσο πιο ενδιαφέρουσες γινόμαστε». Και πρόσθεσε:

«Θέλω να βλέπω περισσότερες ταινίες με επίκεντρο μεγαλύτερες γυναίκες. Είμαστε ενδιαφέρουσες, αληθινές και εδώ και πολύ καιρό αξίζουμε να βρισκόμαστε στο προσκήνιο. Οι μεγαλύτερες γυναίκες δεν χρειάζονται άδεια για να υπάρχουν στην οθόνη. Υπάρχουν ήδη στον πραγματικό κόσμο, ο κινηματογράφος απλώς πρέπει να συμβαδίσει με την πραγματικότητα».

Όπως γράφει ο Ιndependent, σε δήλωσή της μετά τα ευρήματα της έρευνας, η διευθύνουσα σύμβουλος του Centre for Ageing Better, Δρ Κάρολ Ίστον (OBE), ανέφερε: «Είναι απολύτως γελοίο να σκεφτεί κανείς ότι έχουν γυριστεί τόσο λίγες ταινίες τα τελευταία χρόνια που να έχουν μια γυναίκα μεγαλύτερης ηλικίας στο προσκήνιο και στο επίκεντρο. Έως και ένας στους πέντε θεατές στους κινηματογράφους του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ηλικίας 55 ετών και άνω. Αυτή η ηλικιακή ομάδα ξοδεύει χρήματα κάθε χρόνο στο σινεμά. Η εκπροσώπηση των μεγαλύτερων ηθοποιών σε σημαντικούς κινηματογραφικούς ρόλους είναι τόσο δυσανάλογη με το ποσοστό των μεγαλύτερων γυναικών στο κοινό του κινηματογράφου, που η έλλειψη εκπροσώπησης είναι, ειλικρινά, προσβλητική.

Δυστυχώς, αυτό δεν συμβαίνει μόνο στον κινηματογράφο. Σε πολλές μορφές μέσων ενημέρωσης, σε πολλούς διαφορετικούς τομείς απασχόλησης και τμήματα της δημόσιας ζωής, η συνεισφορά των μεγαλύτερων γυναικών ελαχιστοποιείται, περιθωριοποιείται και αγνοείται. Πρέπει όλοι να αντισταθούμε στον ηλικιακό ρατσισμό (ageism) και στη διασταύρωσή του με τον σεξισμό, λέγοντας στους πολιτιστικούς διαμορφωτές ότι θέλουμε όλες οι πτυχές και τα στάδια της ζωής να αντιπροσωπεύονται σε αυτά που παρακολουθούμε, ακούμε και διαβάζουμε».