WELL BEING ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Hikikomori: Το σύνδρομο της αυτοαπομόνωσης που αναδύθηκε στην πανδημία


JTeam

8 Ιουνίου 2022

Hikikomori: Το σύνδρομο της αυτοαπομόνωσης που αναδύθηκε στην πανδημία
Γνωστό ως hikikomori, το συγκεκριμένο σύνδρομο περιγράφεται ως «παθολογική, κοινωνική απόσυρση» και εντοπίστηκε για πρώτη φορά στην Ιαπωνία

Όλοι έχουμε ζήσει εκείνες τις μέρες που δεν θέλουμε να δούμε κανέναν, ούτε να αντιμετωπίσουμε τον κόσμο που είναι εκεί έξω. Ειδικά μέσα στην πανδημία άρχισε να παρατηρείται πιο έντονα αλλά όταν αυτό παρατείνεται και κρατάει περισσότερο από 6 μήνες, σύμφωνα με τους ειδικούς, καταλήγει να γίνεται σύνδρομο.

Γνωστό ως hikikomori ή «σύνδρομο της σπηλιάς», περιγράφεται ως «ακραία παθολογική, κοινωνική απόσυρση», που εντοπίστηκε για πρώτη φορά στην Ιαπωνία, και εκτιμάται ότι επηρεάζει πλέον εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Ετυμολογικά σημαίνει «τράβηγμα προς τα μέσα, περιορισμός» και οι επιπτώσεις του ανησυχούν εδώ και χρόνια τους ειδικούς ενώ η προέλευσή του είναι κάποιες φορές άγνωστη.

Τι προκαλεί όμως τις περισσότερες φορές την υπερβολική αυτοαπομόνωση; Μία νέα έρευνα του Kyushu University, που βρίσκεται δημοσιευμένη στο Dialogues in Clinical Neuroscience, δίνει την απάντηση. Άτομα με το σύνδρομο επιλέγουν οικειοθελώς να κλειστούν στα σπίτια τους, μερικές φορές σε ένα δωμάτιο και ζουν εκεί εξαρτημένα από το ίντερνετ. Αποφεύγουν και αρνούνται την οποιαδήποτε επαφή και οποιαδήποτε προσωπική σχέση ή επικοινωνία συμπεριλαμβανομένων και των ανθρώπων της οικογενείας τους, μερικές φορές ακόμη και για χρόνια.

«Ψυχικές ασθένειες όπως η κατάθλιψη, η σχιζοφρένεια, η διαταραχή κοινωνικού άγχους συνήθως παρατηρούνται στα άτομα με hikikomori», όπως εξηγεί ο ερευνητής και ο επικεφαλής της έρευνας, Takahiro Kato. Όπως προσθέτει: «Το να κατανοήσουμε τι συμβαίνει βιολογικά, θα μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε καλύτερα το σύνδρομο».

Το σύνδρομο της αυτοαπομόνωσης άρχισε να μελετάται τη δεκαετία του 1990 ενώ το Kyushu University άνοιξε την πρώτη κλινική παγκοσμίως, για ασθενείς με hikikomori το 2013. Το ιδιαίτερο σύνδρομο ανιχνεύεται πλέον μέσω του αίματος σε πολλές χώρες ενώ το 1998, ένας Ιάπωνας ψυχολόγος παρουσίασε το βιβλίο του «Hikikomori-Εφηβεία χωρίς τέλος», αναλύοντας όλες τις επιπτώσεις του φαινομένου κι εκφράζοντας την ανησυχία του για την πιθανή επιδημιολογική πορεία του συνδρόμου.

Η πανδημία θεωρείται ότι έχει επιδεινώσει την εμφάνιση και την εξέλιξη του συνδρόμου αλλά η αναγνώριση και η αποδοχή του είναι το πρώτο βήμα για να αντιμετωπιστεί ουσιαστικά και έγκαιρα.