5 σημάδια ναρκισσιστικής συμπεριφοράς μιας μητέρας που μπορεί να πληγώσουν την κόρη της

Η σχέση μητέρας και κόρης μπορεί να διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο μια γυναίκα μαθαίνει να βλέπει τον εαυτό της, τις δυνατότητές της και τις σχέσεις της με τους άλλους. Όταν, όμως, μια μητέρα υιοθετεί συστηματικά συμπεριφορές που βασίζονται στην κριτική, τον έλεγχο, τη σύγκριση ή την ανάγκη για επιβεβαίωση, η κόρη μπορεί να μεγαλώσει με αμφιβολίες για τον εαυτό της που συνεχίζονται και στην ενήλικη ζωή.

Ο όρος «ναρκισσιστική συμπεριφορά» δεν αποτελεί από μόνος του διάγνωση. Περιγράφει ένα μοτίβο συμπεριφορών που μπορεί να κάνει μια σχέση ιδιαίτερα δύσκολη και να επηρεάσει την ψυχολογία ενός παιδιού. Πολλές από αυτές τις συμπεριφορές, όμως, δεν είναι πάντα εύκολο να αναγνωριστούν. Ένα επικριτικό σχόλιο μπορεί να παρουσιαστεί ως «συμβουλή», μια σύγκριση ως προσπάθεια να γίνει το παιδί καλύτερο και μια ενοχική συμπεριφορά ως ενδιαφέρον ή ανησυχία.

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Overthinking: Γιατί το μυαλό σου δεν «κλείνει» το βράδυ - Και οι 8 «κρυφοί» λόγοι σύμφωνα με τους ψυχολόγους

Υπάρχουν, λοιπόν, ορισμένα επαναλαμβανόμενα μοτίβα που αξίζει να αναγνωρίσουμε - όχι για να βάλουμε ταμπέλες, αλλά για να κατανοήσουμε καλύτερα πώς μια δύσκολη οικογενειακή δυναμική μπορεί να αφήσει το αποτύπωμά της.

5 συμπεριφορές - δείγματα ναρκισσιστικής συμπεριφοράς

1. Υποτιμά τις επιτυχίες της

Μια μητέρα θα μπορούσε να χαρεί με έναν καλό βαθμό, μια επαγγελματική επιτυχία ή έναν προσωπικό στόχο της κόρης της. Όταν, αντίθετα, η αντίδραση συνοδεύεται από υποτίμηση ή σύγκριση, το μήνυμα που μπορεί να φτάσει στο παιδί είναι ότι η προσπάθειά του δεν είναι ποτέ αρκετή. «Ναι, αλλά η τάδε τα κατάφερε καλύτερα» ή «μην ενθουσιάζεσαι τόσο» μπορεί να φαίνονται σαν μεμονωμένα σχόλια. Όταν, όμως, επαναλαμβάνονται, μπορούν να κάνουν μια γυναίκα να αμφισβητεί ακόμη και τις σημαντικότερες επιτυχίες της.

2. Την κάνει να αισθάνεται ότι πρέπει να ανταγωνιστεί για την αγάπη της

Η αγάπη ενός γονιού δεν θα έπρεπε να είναι ένας διαγωνισμός. Οι συνεχείς συγκρίσεις με αδέλφια, ξαδέλφια ή άλλα παιδιά, όμως, μπορεί να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι υπάρχει πάντα κάποια άλλη που είναι πιο όμορφη, πιο έξυπνη ή πιο επιτυχημένη. Μεγαλώνοντας με αυτή την αίσθηση, μια γυναίκα μπορεί να αναζητά διαρκώς επιβεβαίωση και στις ενήλικες σχέσεις της, φοβούμενη ότι δεν είναι αρκετή ή ότι κάποια στιγμή θα αντικατασταθεί.

3. Κάνει τα συναισθήματά της να μοιάζουν με βάρος

Ένα παιδί χρειάζεται να αισθάνεται ότι μπορεί να κλάψει, να φοβηθεί ή να ζητήσει βοήθεια χωρίς να απολογείται. Όταν, όμως, τα συναισθήματά του αντιμετωπίζονται ως υπερβολή ή ενόχληση, μαθαίνει να τα κρύβει. Αργότερα, ως ενήλικη, μπορεί να δυσκολεύεται να εκφράσει τις ανάγκες της ή να νιώθει ότι ζητά περισσότερα από όσα πρέπει.

4. Χρησιμοποιεί τις ενοχές για να διατηρεί τον έλεγχο

Οι ενοχές μπορούν να γίνουν ένας τρόπος με τον οποίο μια μητέρα διατηρεί τον έλεγχο της σχέσης. Μια κόρη μπορεί να αισθάνεται ότι είναι εγωίστρια κάθε φορά που λέει «όχι» ή ότι γίνεται «κακή κόρη» όταν θέτει όρια. Φράσεις που υπενθυμίζουν διαρκώς τις θυσίες ενός γονιού, μπορούν να κάνουν το παιδί να αισθάνεται υπεύθυνο για τα συναισθήματα της μητέρας του. Όμως το να αγαπάμε κάποιον δεν σημαίνει ότι είμαστε υπεύθυνοι για την ευτυχία του.

5. Κριτικάρει την εμφάνιση και τις επιλογές της

Τα σχόλια για το βάρος, τα ρούχα, τα μαλλιά, τον τρόπο που μιλά ή ακόμη και τον τρόπο που γελά μπορεί να φαίνονται ασήμαντα σε μια δεδομένη στιγμή. Όταν, όμως, αποτελούν καθημερινό μοτίβο, μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την εικόνα που έχει μια γυναίκα για τον εαυτό της. Η εξωτερική κριτική μπορεί σταδιακά να γίνει εσωτερική φωνή. Έτσι, ακόμη και χρόνια αργότερα, μπορεί να κοιτάζει τον εαυτό της στον καθρέφτη και να ακούει μέσα της τα ίδια επικριτικά σχόλια.