Όλοι ξέρουμε την αλήθεια για τον Άγιο-Βασίλη αλλά...

Επιμένουμε να πιστεύουμε στην ύπαρξή του. Γιατί άραγε έχουμε τόση ανάγκη; 

Tα παιδιά ανυπομονούν τον ερχομό του και περιμένουν τα δώρα πώς και πώς. Οι γονείς θυμούνται τα δικά τους χρόνια. Η αγωνία, η χαρά, η λαχτάρα να ανοίξεις το πολύχρωμο περιτύλιγμα και να δεις τι κρύβει. Η επιβεβαίωση πώς τελικά είσαι καλό παιδί και φέτος. Όλη αυτή η μαγεία των ημερών μας κάνει να νοσταλγούμε αλλά και να μελαγχολούμε. Νιώθουμε πλημμυρισμένοι από ανάμεικτα συναισθήματα. Απ΄την μια χαρά και αγάπη και απ΄την άλλη λύπη και φόβο. Σύντομα, το παραμύθι θα τελειώσει.

Οι γιορτές μάλλον μας αρέσουν γιατί βγάζουν τον καλό μας εαυτό. Την ανθρώπινη πλευρά μας. Όπως κι αν το κάνουμε όλο τον υπόλοιπο χρόνο η μαγεία των Χριστουγέννων χάνεται. Σαν να μας τελειώνει όλη αυτή η χρυσόσκονη. Αρχίζει η γκρίνια, η μιζέρια, τα μίση, η έχθρα. Ξεχνάμε πως είναι να εκτιμάς και να ευγνωμονείς γι΄όλα αυτά που έχεις. Ξεχνάμε πώς πρέπει να περνάμε ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά μας. Να γελάμε περισσότερο. Να φροντίζουμε το σύντροφό μας.

Το μυστικό με τον Άγιο Βασίλη το έχουμε όλοι ανάγκη.