5 λόγοι να βγείτε δεύτερο ραντεβού ακόμα κι αν το πρώτο ήταν σκέτη βαρεμάρα

Κλέλια Φατούρου
Παρασκευή, 01 Οκτωβρίου 2021

Πρώτο ραντεβού. Δύο λέξεις που πάντα μου προκαλούσαν άγχος. Είχα σίγουρα υψηλές προσδοκίες, όχι τόσο για το αν θα ταιριάζουμε απόλυτα, όσο για το αν θα υπάρχει χημεία.

Αυτό το je ne sais quoi που λαχταράς να νιώσεις στην πρώτη επαφή. Αυτό που σου δίνει το κίνητρο και τη θέληση για ένα δεύτερο ραντεβού. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά είδη πρώτων ραντεβού. Μαγικά γεμάτα πυροτεχνήματα, χαλαρά, απίστευτα βαρετά αλλά και κάκιστα. Αν μιλάμε για την τελευταία περίπτωση, δεν υπάρχει λόγος συνέχειας. Αν όμως πρόκειται για ένα βαρετό ή πολύ μέτριο ραντεβού, τα πράγματα αλλάζουν.

Οι ειδικοί λένε ότι αν δεν είμαστε σίγουροι για το πώς νιώσαμε στο πρώτο ραντεβού, ίσως πρέπει να δώσουμε μία δεύτερη ευκαιρία προκειμένου να σιγουρευτούμε. Και η αλήθεια είναι ότι μάς δίνουν 5 πολύ καλούς λόγους για να το ξανασκεφτούμε. 

Μπορεί να ήταν λάθος μέρα

Όλοι έχουμε κακές μέρες. Νεύρα στη δουλειά, ορμονικές διαταραχές, μία κακή είδηση, άγχος. Μπορεί να περιμένεις με ανυπομονησία όλη τη βδομάδα και να έρθει η Παρασκευή και να πηγαίνουν όλα λάθος. Μπορείτε να φανταστείτε πώς θα πάει αυτό το ραντεβού. Και είναι κρίμα κι άδικο, ειδικά αν δεν είναι αντιπροσωπευτικό της κλασικής σας συμπεριφοράς.

Υπερβολικό άγχος

Δεν έχουμε όλοι την ίδια άνεση στο πρώτο ραντεβού. Ακόμα όμως κι αν έχετε σούπερ αυτοπεποίθηση, κάνετε το καλύτερο που μπορείτε για να εντυπωσιάσετε το πιθανό ταίρι σας και φιλτράρετε λίγο αυτά που θα πείτε. Κακώς αν με ρωτάτε, αλλά συνήθως έτσι λειτουργούμε στην πρώτη συνάντηση. Το άγχος είναι ικανό να μπλοκάρει μία καλή χημεία.

via GIPHY

Δεύτερο ραντεβού χωρίς πίεση

Ο βασικός λόγος για τον οποίο λέμε ναι στο δεύτερο ραντεβού. Έχει φύγει η πρώτη κρυάδα, χαλαρώνουμε και ξεχνάμε την (ουτοπική) τελειότητα. Αν δεν λειτουργήσει ούτε τότε, ας μην βγείτε τρίτη φορά.

Γινόμαστε πιο εξομολογητικοί

Κανόνες δεν υπάρχουν, αλλά είναι πιο πιθανό να εκτεθείτε και να ανοιχτείτε τη δεύτερη φορά. Ακόμα και αν μιλάμε για λεπτομέρειες, μπορεί να είναι αυτές που θα κρίνουν την έκβαση της σχέσης.

Δεν μάς μένει απωθημένο

Αυτό το «τι θα γινόταν αν». Να νιώθετε καλά με την απόφασή σας ώστε να μην περάσουν 10 χρόνια και αναρωτιέστε «μωρέ μήπως έκανα λάθος και ο Γιάννη ήταν ο έρωτας της ζωής μου και δεν θα το μάθω ποτέ επειδή δεν βγήκαμε άλλη μία φορά»;