Οι γυναίκες του Release Athens αφηγούνται ιστορίες επιμονής, multitasking και rock 'n' roll αυθεντικότητας

Τι χρειάζεται για να στηθεί το μεγαλύτερο μουσικό φεστιβάλ της χώρας; Σίγουρα χιλιάδες watt ήχου, εμβληματικούς headliners και ατελείωτα χιλιόμετρα στην Πλατεία Νερού. Όμως, πίσω από την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα και τα φώτα της σκηνής, κρύβεται μια ομάδα που εδώ και 10 χρόνια μετακινεί βουνά —ή έστω «λιθαράκια» που άλλαξαν για πάντα τη συναυλιακή εμπειρία στην Ελλάδα.

Με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας, οι γυναίκες-κλειδιά του Release Athens κάνουν μια παύση από το multitasking της προετοιμασίας και κοιτάζουν πίσω. Στέλνουν voice notes στον εαυτό τους από το 2016, θυμούνται τη στιγμή που ο επαγγελματισμός τους «λύγισε» μπροστά στην ενέργεια των Prodigy και εξηγούν πώς η γυναικεία ενσυναίσθηση και επιμονή έγιναν η αόρατη υπερδύναμη του φεστιβάλ.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Ζαχαρούλα Γκριέλα: «Η Αστερόδεια δεν είναι απλώς ένας οργανισμός· είναι μια υπόσχεση νέας αρχής για κάθε γυναίκα»

Αυτές είναι οι ιστορίες τους, από το γραφείο παραγωγής μέχρι το backstage, εκεί που η μουσική δεν έχει φύλο, αλλά έχει πολλή ψυχή.

Ποιο είναι το πιο "groopie" moment που έπρεπε να κρύψετε για να παραμείνετε επαγγελματίες μπροστά σε έναν headliner;

Το πιο “groupie” moment ήρθε σε ένα live των Prodigy το 2023. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά που μπήκαμε στο photo pit για να κάνουμε καλύψουμε το show, και νιώσαμε goosebumps. Ο ρόλος μας εκείνη τη στιγμή απαιτούσε συγκέντρωση, συντονισμό και να τραβήξουμε όσο καλύτερα πλάνα γινόταν βάσει των οδηγιών του management των καλλιτεχνών - το κλασικό επαγγελματικό mode. Στην πράξη όμως παλεύαμε να κρατηθούμε και να μη κάνουμε headbanging την ώρα που γύρω μας τα πάντα έτριζαν από τα επικά anthems.

Τα πρώτα beats του “Breathe” και μετά το “Omen”, ήταν πιο δυνατά απ’ όσο θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Εκεί χάθηκε κάθε ίχνος ψυχραιμίας· Είχαμε ήδη μετατραπεί σε fans που θέλουν απλά να χορέψουν ασταμάτητα μαζί με το υπόλοιπο κοινό. Και κάπου εκεί μάλλον μας πρόδωσε ο ενθουσιασμός μας, γιατί η μπάντα το κατάλαβε. Σε μια από εκείνες τις στιγμές που μοιάζουν σχεδόν κινηματογραφικές, ο κιθαρίστας μας πέταξε την κιθάρα και πένες προς τα εμάς - σαν μια μικρή ανταμοιβή για την τρελή παράνοια που πάθαμε εκείνη τη στιγμή.

Εμείς, φυσικά, προσπαθήσαμε να το παίξουμε ψύχραιμες και επαγγελματίες. Αλλά η αλήθεια είναι ότι για λίγα λεπτά στο pit των Prodigy ήταν σχεδόν αδύνατο να μη νιώσεις λίγο… groupie.

Φοίβη Κωνσταντινίδη - Marketing & Comms Manager / Ακριβή Γιαννούλα - B2B coordinator

10 years Release Athens: Αν μπορούσατε να στείλετε ένα σύντομο voice note στον εαυτό σας το 2016, στην πρώτη μέρα του πρώτου φεστιβάλ, τι θα του λέγατε για να τον προετοιμάσετε για τη δεκαετία που ερχόταν;

Θα μου έλεγα πως από αυτή τη στιγμή ξεκινάει μια νέα πορεία στο φεστιβαλικό χάρτη της χώρας και είσαι πολύ τυχερή που θα είσαι κομμάτι αυτής της εξέλιξης και θα βάλεις το λιθαράκι σου (ή και μια ολόκληρη πέτρα) για ν’ ανέβει επίπεδο η διοργάνωση συναυλιών και να βελτιωθεί η συναυλιακή εμπειρία των θεατών! Δε θα χρειαζόταν βεβαία να μου πω πολλά, καθώς από την αρχή ενθουσιάστηκα με το project “Festival” και μέσα σε λίγο καιρό είχαμε στήσει (με μια πολύ μικρή ομάδα) όλη την ιδέα και την υλοποίηση του Release.

Κατερίνα Δρακούλη - Commercial Manager

Από ένα στιλό για αυτόγραφα ή μια selfie που δεν θα δει ποτέ το φως της δημοσιότητας: Ποιο είναι το πιο "ιερό" (ή το πιο τρελό) ενθύμιο που έχετε φυλάξει στο συρτάρι ή τη μνήμη σας από αυτά τα 10 χρόνια;

Ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά δώρα που έχω λάβει είναι τα drum sticks των Judas Priest. Ξεκίνησαν το ταξίδι τους από τη σκηνή του Release Athens και κατέληξαν… σε μια εντελώς διαφορετική σκηνή: Aυτή της παιδικής παράστασης στο σχολείο του 6χρονου γιου μου, που πλέον παίζει με αυτά. Από το heavy metal μπροστά σε χιλιάδες κόσμο, μέχρι τα παιδικά χειροκροτήματα σε μια σχολική αίθουσα — νομίζω ότι αυτή η μικρή διαδρομή τα κάνει ακόμη πιο «ιερά» για μένα.

Βιολέττα Γύρα - Director of Production

Σε αυτά τα 10 χρόνια, το Release Athens μεγάλωσε μαζί σας. Ποια είναι η μεγαλύτερη "νίκη" που νιώθετε ότι κατακτήσατε ως γυναίκες σε έναν χώρο που παραδοσιακά θεωρούνταν ανδροκρατούμενος;

Μέσα σε αυτά τα δέκα χρόνια, το Release Athens Festival μεγάλωσε θεαματικά και μαζί του μεγαλώσαμε κι εμείς. Για μένα, η μεγαλύτερη νίκη είναι ότι οι γυναίκες στον οργανισμό δεν περιοριστήκαμε σε ρόλους υποστήριξης, αλλά βρεθήκαμε στον πυρήνα των αποφάσεων και της στρατηγικής. Νίκη είναι η εμπιστοσύνη που κερδίσαμε. Η σταθερή παρουσία μας σε θέσεις ευθύνης. Το ότι η φωνή μας ακούγεται και συνδιαμορφώνει την πορεία ενός μεγάλου πολιτιστικού θεσμού. Και, τελικά, νίκη είναι το ότι η επαγγελματική μας ταυτότητα ορίζεται από τη γνώση, την αποτελεσματικότητα και το αποτέλεσμα — όχι από το φύλο μας.

Νικολέττα Πατρίκη - Director of Finance

Πιστεύετε ότι υπάρχει κάποιο χαρακτηριστικό που φέρνουν οι γυναίκες στη διοργάνωση ενός τόσο μεγάλου event που κάνει τη διαφορά;

Το βασικότερο χαρακτηριστικό των γυναικών στην διοργάνωση είναι η ταυτόχρονη εκτέλεση πολλών και διαφορετικών ενεργειών (multitasking). Ο τρόπος που επεξεργάζονται και διαχειρίζονται πολύπλοκες,δύσκολες και στρεσογόνες καταστάσεις, φέρνοντας εις πέρας όλα τα project με τεράστια επιτυχία. Η άμεση και μεστή επικοινωνία έχει ως αποτέλεσμα την μετάδοση οδηγιών με σαφήνεια και ουσία, χωρίς περιττά λόγια, επιτυγχάνοντας έτσι το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Φανή Μαντζαβίνου - Operations Executive

Ποιο "superpower" θα δανειζόσασταν από μια άλλη γυναίκα της ομάδας σας για να βγει η φεστιβαλική σεζόν χωρίς απώλειες;

Κάθε φεστιβαλική σεζόν ολοκληρώνεται χάρη στην επιμονή, την υπομονή, το πείσμα και την πειθαρχία που έχουμε όλες ως ομάδα. Πιστεύω ότι αυτή είναι η πραγματική μας «υπερδύναμη». Όταν κάποια κουραστεί ή λυγίσει μπροστά στις δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν, οι υπόλοιπες είναι πάντα εκεί για να τη στηρίξουν και να συνεχίσουμε μαζί. Έτσι, η δύναμη της μίας γίνεται δύναμη ολόκληρης της ομάδας.

Μίνα Αγγελοπούλου - Customer Support Director / Μάρω Ματζαβίνου - Customer Support & Ticketing Assistant