WOMEN'S FORUM

"Είμαι εδώ για εσένα": Φρόσω Φωτεινάκη – Η γυναίκα σήμερα είναι ένα κράμα δέσμευσης και ελευθερίας, ενοχής και φόβου, αλλά και δύναμης


Μυρτώ Μήτσιου

26 Φεβρουαρίου 2025

Φρόσω Φωτεινάκη - Women's Forum 2025
Η Ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια Φρόσω Φωτεινάκη μας δίνει μια μικρή γεύση από την ομιλία της με τίτλο "Οι γυναίκες μέσα μας" που θα απολαύσουμε στο 2ο Women's Forum στις 8 Μαρτίου.

Ως ψυχολόγος, ποια είναι η πιο συχνή φωνή που ακούτε από τις γυναίκες που έρχονται σε εσάς; Είναι μια φωνή ενδυνάμωσης ή περισσότερο μια φωνή ενοχής και φόβου;

Οι γυναίκες σήμερα βρίσκονται σε μια μετάβαση, από την μια κουβαλούν μέσα τους γυναίκες μιας άλλης γενιάς και εποχής, συχνά φοβισμένες και περιορισμένες και από την άλλη συναντούν τη γυναίκα του σήμερα, τον εαυτό που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε πολλούς ρόλους, να ενδυναμωθεί και να βρει τα πατήματά του. Η γυναίκα σήμερα είναι ένα κράμα δέσμευσης και ελευθερίας, ενοχής και φόβου, αλλά και δύναμης, τόλμης και διεκδικητικότητας.

Κλείσε το εισιτήριό σου για το Women's Forum "Είμαι εδώ για εσένα" 2025 εδώ

Πώς μπορούμε να καταλάβουμε ποιες γυναικείες φωνές μας επηρεάζουν περισσότερο και πώς αυτές διαμορφώνουν τις επιλογές μας στη ζωή;

Η φωνή της μητέρας είναι μια φωνή που μας ακολουθεί με βεβαιότητα. Βλέπετε είναι ένας τόσο σημαντικός άνθρωπος για εμάς, αν αναλογιστούμε πως η ζωή μας εξαρτιόταν από την δική της για εννέα μήνες. Η φωνή της μητέρας, όπως και το βλέμμα της, σχηματίζουν σταδιακά μια σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό, άλλοτε ζεστή, τρυφερή, συμπονετική, άλλοτε εύθραυστη και αμφίβολη και άλλοτε ψυχρή, αυστηρή, επικριτική.

Κουβαλάμε όμως μέσα μας και την φωνή της γιαγιάς μας, με όσα άφησε στα χέρια της μητέρας μας και εκείνη στα δικά μας. Κουβαλάμε και όσες σημαντικές γυναίκες μας επηρέασαν, μας φρόντισαν, μας κράτησαν ή μας απέρριψαν. γυναίκες που υπήρξαν φως και αγκαλιά αλλά και γυναίκες που τις κουβαλάμε σαν σκιές. Για να ακούσουμε και να ξεχωρίσουμε αυτές τις φωνές θα χρειαστεί να κάνουμε ησυχία και να στραφούμε μέσα μας. Να συναντήσουμε το εσωτερικό μας παιδί και να συμπορευτούμε στις αναμνήσεις, συνθέτοντας σιγά σιγά το παζλ του μεγαλώματός μας και βρίσκοντας στα κομμάτια του όσα μας σχημάτισαν.

Μπορούμε πραγματικά να αποδεσμευτούμε από τις επιρροές των γυναικών που μας διαμόρφωσαν ή απλώς μαθαίνουμε να συμβιώνουμε μαζί τους;

Οι γυναίκες που ζουν μέσα μας είναι μέρος της ιστορίας μας. Με όσα συναισθήματα, πεποιθήσεις, ιδέες και αξίες άφησαν σαν σκυτάλη στα χέρια μας, μας αφήνουν χώρο στην αυτοκατανόηση και στην εξέλιξη. Στη θεραπεία συναντάμε αυτές τις γυναίκες, τις γνωρίζουμε και μπαίνουμε για λίγο στα παπούτσια τους. Άλλοτε τις συγχωρούμε και άλλοτε όχι, σίγουρα όμως μαθαίνουμε να συμβιώνουμε μαζί τους με επίγνωση, με όρια, με αυτοσεβασμό και αυτοαγάπη. Ανακαλύπτοντας τον πραγματικό μας εαυτό, αποδεσμευόμαστε από τις επιρροές που μας περιόριζαν και σχηματίζουμε την δική μας, επιλεγμένη ζωή.

Jenny.Gr

Τι μπορούμε να κάνουμε συνειδητά ώστε να περάσουμε στις επόμενες γενιές μηνύματα ενδυνάμωσης και όχι φόβου ή ανασφάλειας;

Ο μόνος βέβαιος τρόπος για να μην μεταφέρεις ένα βαρίδι στο παιδί σου, είναι πρώτα εσύ να το αφήσεις στην άκρη και όχι πάνω του. Οι επόμενες γενιές θα πάρουν μηνύματα ενδυνάμωσης παρακολουθώντας εμάς να προσπαθούμε να φροντίσουμε πρώτα τον εαυτό και έπειτα τον άλλο. Οι γυναίκες διαγενεακά μάθαμε να παρέχουμε και όχι να ζητάμε τη φροντίδα. Ακόμη και σήμερα συναντώ πολλές γυναίκες να νιώθουν μεγάλη ενοχή όταν ζητάνε ή επιδιώκουν να φροντιστούν, κρατώντας χρόνο και χώρο για τον εαυτό. Το συναίσθημα της ενοχής μάλιστα, κλιμακώνεται όταν μια γυναίκα γίνεται μητέρα.

Γιατί πιστεύετε ότι τόσες πολλές γυναίκες δυσκολεύονται να δουν τον εαυτό τους έξω από τους ρόλους που τους έχουν ανατεθεί (μητέρα, κόρη, σύντροφος);

Διαγενεακά και διαπολιτισμικά στη γυναίκα δινόταν ένας ρόλος. Από παιδί ακόμη έπρεπε να είναι “μετρημένη”, “σωστή”, “σεμνή”, “μαζεμένη” και βέβαια φροντιστική για τους άλλους. Η γυναίκα δεν έμαθε να κοιτάει τον εαυτό της, αλλά να καθρεφτίζεται στα μάτια των άλλων. Η γυναίκα έμαθε πως πρέπει να φαίνεται κάπως για να είναι αποδεκτή, να φέρεται κάπως για να είναι αρεστή και όχι πως αξίζει ακριβώς για όσα είναι, από το πρώτο λεπτό της ύπαρξής της. Η γυναίκα φοβάται πως αν κοιτάξει τον εαυτό της, με φροντίδα και σεβασμό, θα χάσει την αγάπη και την αποδοχή των άλλων. Όμως μόνο ένας ολόκληρος, αυθεντικός εαυτός μπορεί πραγματικά να συνδεθεί με τους άλλους.

Αν μπορούσατε να δώσετε μία συμβουλή σε κάθε γυναίκα που νιώθει πως δεν βρίσκει τη δική της φωνή ανάμεσα σε αυτές που την επηρεάζουν, ποια θα ήταν αυτή;

Να αγκαλιάσει την δυσκολία της, να συμπονέσει αυτό το κορίτσι μέσα της που δεν του επετράπη να έχει φωνή. Έπειτα να αρχίσει να παρατηρεί και να ακούει το σώμα της, αυτόν τον ασφαλή οδηγό προς τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας. Συχνά μιλάω για το reparenting, για αυτή τη νέα ευκαιρία γονεϊκότητας που προσφέρουμε στον εαυτό μας, τώρα είμαστε εμείς οι γονείς του. Άς ακούσει λοιπόν τις φωνές μέσα της. Ας καταγράψει όσα της λένε. Και ας της σκεφτεί σαν ρούχο. Ό, τι την πιέζει, την στριμώχνει και την κάνει να νιώθει άσχημα, δεν είναι δικό της. Η δική σου φωνή θα σε κάνει να νιώθεις άνετα, ελεύθερα, όμορφα και ντυμένη με ζεστασιά και αυτοσυμπόνια.

Η συγγραφή ήταν πάντα για εσάς ένας τρόπος να εκφράσετε τις σκέψεις σας ως ψυχολόγος ή προέκυψε ως ανάγκη να μοιραστείτε τις εμπειρίες και τις γνώσεις σας με περισσότερους ανθρώπους;

Η συγγραφή παιδικών βιβλίων αρχικά, και στην παρούσα του πρώτου μου βιβλίου για ενήλικες, είναι ένας ακόμη τρόπος να μοιραστώ όσα μαθαίνω καθημερινά κοντά στους θεραπευόμενους μου, όσα με εμπνέουν, με αφυπνίζουν, με διαφωτίζουν αλλά και όσα εντοπίζω ως μοτίβα που διατρέχουν τις γενεές και μας δυσκολεύουν. Η συγγραφή βιβλίων είναι ένας ακόμη τρόπος να φροντίζω εμένα και τους ανθρώπους γύρω μου.

Λίγα λόγια για τη Φρόσω Φωτεινάκη

Η Φρόσω Φωτεινάκη είναι Συμβουλευτική Ψυχολόγος με εξειδίκευση στην Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεία και πολυετή εμπειρία στη θεραπεία ατόμων, ζευγαριών και οικογενειών. Απόφοιτος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, με εξειδίκευση στην Ψυχοδυναμική και την Προσωποκεντρική προσέγγιση. Εργάστηκε σε κλινικές συμβουλευτικής στο Εδιμβούργο και στο Ινστιτούτο Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας του Δρ. Θάνου Ασκητή, εστιάζοντας στη διάγνωση και θεραπεία ψυχικών και σεξουαλικών διαταραχών.

Τα τελευταία δέκα χρόνια διευθύνει ψυχοθεραπευτικό κέντρο, παρέχοντας εξατομικευμένη θεραπεία για ψυχικό τραύμα, αγχώδεις διαταραχές, δυσλειτουργικές σχέσεις, χαμηλή αυτοεκτίμηση, ψυχική ενδυνάμωση και θετική σύνδεση με τον εαυτό με κέντρο την αυτοαγάπη και την αυτοφροντίδα. Παράλληλα, συντονίζει εργαστήρια Αποτελεσματικού Γονέα, ομάδες εφήβων και masterclasses για ενήλικες, ενώ εφαρμόζει ένα συνθετικό ψυχοθεραπευτικό μοντέλο συνδυάζοντας Ψυχοδυναμική και Γνωσιακή-Συμπεριφοριστική προσέγγιση. Μέλος της Βρετανικής Ένωσης Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπείας (BACP), διασφαλίζει τη δεοντολογική πρακτική μέσω εποπτείας και συνεχούς επιμόρφωσης, ενώ συγγράφει και βιβλία με στόχο την αυτογνωσία και την επούλωση συναισθηματικών τραυμάτων.


Μάθε περισσότερα για το Women's Forum 2025: Είμαι Εδώ για Εσένα και κλείσε το Εισιτήριό σου εδώ