Ένα φαινόμενο όπου οι γυναίκες αγοράζουν περισσότερα προϊόντα ομορφιάς σε περιόδους οικονομικής κρίσης.
Βλέπετε όταν τα οικονομικά πάνε από το κακό στο χειρότερο, η γυναίκα ψάχνει τρόπους για να φτιάξει τη διάθεση της και ο καλύτερος τρόπος είναι: να νιώθει όμορφη. Η γενική ιδέα είναι: αφού η οικονομία μας είναι χάλια, θα πρέπει να φτιάξουμε τη διάθεση μας με ένα sexy κόκκινο κραγιόν ή ένα λαμπερό μανικιούρ – άλλωστε είναι πολύ πιο ευχάριστο να κάνουμε πληρωμές με υπέροχα βαμμένα νύχια!
Η ιστορία του «Lipstick Effect»
Το φαινόμενο αυτό παρουσιάστηκε πρώτη φορά κατά την περίοδο της μεγάλης ύφεσης το 1930 στην Αμερική. Εκεί που η βιομηχανία είχε πάρει την κατηφόρα, οι πωλήσεις των καλλυντικών ανθίζανε. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και με τη βοήθεια του κινηματογράφου το κραγιόν και η πούδρα προσώπου απέκτησαν κύρος και σεβασμό, αφού προσέφεραν ένα όμορφο και χαρούμενο πρόσωπο σε κάθε γυναίκα της εποχής. Ήταν λοιπόν, το πατριωτικό καθήκον των γυναικών της εποχής να βάλουν το όμορφο και χαμογελαστό «προσωπείο» τους. Δεδομένου ότι τα προϊόντα αυτά είχαν χαμηλό κόστος σε σύγκριση με άλλες πολυτέλειες της εποχής, θεωρούνταν μια αποδεκτή σπατάλη σε καιρούς οικονομικές κρίσης.
Από τότε πολλές μελέτες έχουν αφιερωθεί στο φαινόμενο αυτό και όλες επικυρώνουν το γεγονός ότι οι εταιρείες με προϊόντα ομορφιάς παρουσιάζουν μεγάλη αύξηση πωλήσεων σε περιόδους οικονομικής κρίσης, ειδικά στα κραγιόν.
Σύμφωνα με αποτελέσματα μελετών στην Αμερική οι ανύπαντρες γυναίκες που διάβασαν για την οικονομική κρίση, εξέφρασαν το συναίσθημα της ελκυστικότητας και επέλεξαν να αγοράσουν προϊόντα ομορφιάς. Ο σκοπός αυτών των γυναικών ήταν να είναι ελκυστικές με το υπέροχο κραγιόν τους, σε άντρες «κατάλληλους», με ένα παχουλό τραπεζικό λογαριασμό.
Επειδή όμως σε καιρούς οικονομικής κρίσης, λίγοι είναι οι «κατάλληλοι» άντρες, η επιθυμία των γυναικών γίνεται όλο και πιο έντονη επηρεάζοντας την καταναλωτική τους συμπεριφορά καθώς και το περιβάλλον που ζούνε, που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.