XΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Μ’ ακούς; ... Δεν έχω χρόνο


9 Ιουλίου 2012

280278776779901495_BYbsMpch_f1.jpg

Οι στενές προσωπικές σχέσεις είναι εξαιρετικά σημαντικές. Η σπουδαιότητα των κοινωνικών σχέσεων γίνεται προφανής όταν αποφασίσει κάποιος να μελετήσει τις συνέπειες της απομόνωσης.

Δυστυχώς, στις μέρες μας δεν έχουμε χρόνο για μια ειλικρινή σχέση. Οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής, μας κάνουν να κυνηγάμε να ικανοποιήσουμε το Εγώ μας αδιαφορώντας πολλές φορές για το Εσύ, που στην ουσία είναι το άλλο μας Εγώ και κατ’ επέκταση το Εμείς. Ας παρατηρήσουμε για λίγο μερικές στιγμές από την καθημερινότητα μας , όπως για παράδειγμα μια εργαζόμενη μητέρα που την ώρα που μιλάει για ένα επαγγελματικό θέμα στο τηλέφωνο, βγάζει το φαγητό από το φούρνο και την ίδια ώρα φωνάζει ΜΗ! στο γιο της, οποίος χοροπηδάει και τραγουδάει δυνατά, που με τη σειρά του προσπαθεί μέσα στη σχέση γονέα –παιδιού να ικανοποιήσει και αυτός τις δικές του ανάγκες, και ένα ΜΗ δεν του εξηγεί «Τι έκανα; Γιατί ενόχλησα;» ή από την άλλη πλευρά κάποιοι φίλοι, όπου πίνοντας το ποτό τους κουβεντιάζουν χωρίς τελικά να ακούει ο ένας τον άλλον και η συζήτηση τους περιλαμβάνει φράσεις όπως « σιγά πρόβλημα ήταν αυτό που έχεις, κάτσε να σου πω εγώ τι έπαθα σήμερα να δεις τι σημαίνει πρόβλημα» Τελικά, επικοινωνούμε; Ποιός ακούει ποιον;

Τα συναισθήματα για κάθε άνθρωπο είναι «de facto». Από το παιδί που προσπαθεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες του, περιέργεια, διασκέδαση, γνώση, και ακούει συνέχεια ένα μη εκεί, μη αυτό, μη κανείς φασαρία, είσαι κακό παιδί, στάματα επιτελούς, μέχρι τη φίλη μας ή το φίλο μας που είναι αγχωμένος για το αυριανό project ή γιατί χώρισε με τον έρωτα της ζωής του και θέλει να μοιραστεί τα συναισθήματα του άλλα πριν προλάβει να πει για το πώς νιώθει έχει δεχτεί τις απαντήσεις όπως ‘έλα κάλε που αγχώνεσαι πρώτη φορά θα είναι;’ ‘Μια χαρά θα τα πας, άκου να σου πω τι έπαθα εγώ σήμερα…’ ή Χώρισες, έλα δεν πειράζει, μη στεναχωριέσαι’. Νομίζουμε ότι δίνοντας μια λύση, τον βοηθάμε, τον συμβουλεύουμε, τον προστατεύουμε, όμως τελικά πως νιώθει ο άλλος; Εμείς πώς νιώθουμε όταν δεν μας καταλαβαίνουν ή υποτιμούν τα συναισθήματα μας; Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε τις ανθρώπινες σχέσεις με έναν τραπεζικό λογαριασμό, κάθε φόρα που συμβαίνει κάτι παρόμοιο, το όποιο μας προκαλεί αρνητικά συναισθήματα, δυσφορία, άγχος, λύπη, απογοήτευση , αυτό αυτομάτως κάνει κακό στην σχέση μας και είναι σαν να γίνεται μια ανάληψη από τον τραπεζικό μας λογαριασμό, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο το λογαριασμός /σχέση μας, να χρεοκοπήσει.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Να ακούμε προσεκτικά αυτόν που έχουμε απέναντί μας. Για να μάθουμε και να καταλάβουμε, λοιπόν, καλύτερα τι εκτιμά και τι χρειάζεται ο καθένας μας, ας είμαστε πάντα ανοιχτοί και ειλικρινείς στην επικοινωνία μας. Ας δώσουμε το λόγο στον άλλο όταν βιώνει ένα πρόβλημα να μιλήσει για αυτό και να προσπαθήσουμε να τον ακούσουμε προσεκτικά και με γνήσια αποδοχή ώστε να τον βοηθήσουμε να βρει τις δικές του λύσεις και όχι να του επιβάλλουμε εμείς τις δικές μας. Κι όταν η σχέση βιώνει μια σύγκρουση τότε ας προσπαθήσουμε να την επιλύσουμε με τρόπο τέτοιο ώστε κανείς από τους δυο να μη καταφεύγει στη χρήση εξουσίας για να νικήσει σε βάρος του άλλου. Σέβομαι τις ανάγκες σου, πρέπει όμως να σέβομαι και τις δικές μου. Οι ανάγκες των ατόμων μέσα σε μια σχέση θα ικανοποιούνται ισότιμα και με σεβασμό, κανείς δεν θα χάνει, και οι δύο θα κερδίζουν. Μ’ αυτό τον τρόπο, η σχέση μπορεί να είναι μια υγιής σχέση στην οποία και οι δύο θα πασχίζουμε να γίνουμε αυτό που μπορούμε να είμαστε....Και να συνεχίσουμε να σχετιζόμαστε μεταξύ μας με αμοιβαίο σεβασμό και αγάπη!Ευχαριστούμε την Αρετή Λύκου, Ψυχολόγος- Επικοινωνιολόγος