Η τελευταία συνέντευξη της Μέριλιν Μονρόε: «Οι περισσότεροι άνθρωποι στην πραγματικότητα δεν με γνωρίζουν»
JTeam
9 Μαΐου 2026
Δύο ημέρες πριν βρεθεί νεκρή από οξεία δηλητηρίαση από βαρβιτουρικά, είχε κυκλοφορήσει στο περιοδικό Life η - τελευταία- συνέντευξή της Μέριλιν Μονρόε. Αν και η επίσημη εκδοχή έκανε λόγο για πιθανή αυτοκτονία, τα ερωτήματα για τις τελευταίες ώρες της ζωής της παραμένουν αναπάντητα μέχρι σήμερα.
Ωστόσο, αυτή η συνέντευξη δεν ήταν τυπική, αλλά κάτι πολύ βαθύτερο. Στα 36 της χρόνια, η Μέριλιν Μονρόε ένιωθε την ανάγκη να την αναγνωρίσουν γι’ αυτό που πραγματικά ήταν: «Αυτό είναι το πρόβλημα - ένα sex symbol μετατρέπεται σε αντικείμενο. Κι εγώ μισώ να είμαι αντικείμενο», δήλωνε με αφοπλιστική ειλικρίνεια.
Πίσω από αυτή τη λάμψη, κρυβόταν η Νόρμα Τζιν Μπέικερ, η οποία μεγάλωσε σε ορφανοτροφεία και ανάδοχες οικογένειες. Η ζωή της άλλαξε στα 18 της, όταν ένας φωτογράφος του Στρατού, την πρόσεξε σε ένα εργοστάσιο πυρομαχικών. Της πρότεινε να γίνει μοντέλο, εκείνη έβαψε τα μαλλιά της πλατινέ ξανθά και η ιστορία άρχισε να γράφεται.
Με αφορμή λοιπόν τη συμπλήρωση 100 ετών από τη γέννησή της, το βιβλίο Marilyn: The Lost Photographs, The Last Interview φέρνει στο φως ολόκληρη τη συνέντευξη του Life και την τελευταία της φωτογράφιση από τον Άλαν Γκραντ, με πολλές εικόνες να δημοσιεύονται για πρώτη φορά. «Η Μέριλιν Μονρόε ήταν δική της επινόηση», αναφέρει ο 88χρονος Τζέιμς Χάσπιλ, ένας από τους ελάχιστους επιζώντες φίλους της. «Της χάρισε την επιτυχία, αλλά στην πραγματικότητα παρέμενε πάντα η Νόρμα Τζιν».
«Αποφάσισα ότι ήθελα να γίνω ηθοποιός στα πέντε μου. Οι ανάδοχοι γονείς μου με έστελναν στο σινεμά για να με βγάλουν από το σπίτι. Καθόμουν εκεί ολομόναχη, από το πρωί μέχρι αργά τη νύχτα, στην πρώτη σειρά. Και το λάτρευα», είπε η Μέριλιν Μονρόε αρχικά στη συνέντευξή της.
Σχετικά με τη φήμη, ανέφερε πως αυτή μοιάζει με χαβιάρι. «Είναι ωραίο, αλλά δεν μπορείς να το τρως κάθε καταραμένη μέρα». Θυμόταν χαρακτηριστικά την έξοδό της από το νοσοκομείο το 1961 μετά από επέμβαση στη χολή, όταν το πλήθος την πίεσε τόσο πολύ που άνοιξε το τραύμα της. «Τότε κατάλαβα ότι οι άνθρωποι θέλουν να δουν ότι είσαι αληθινός», έλεγε. Η πρώτη φορά που συνειδητοποίησε, όμως, την επίδρασή της στον κόσμο ήταν το 1954 στην Κορέα: «75.000 άντρες περίμεναν μέσα στο χιόνι. Όταν βγήκα στη σκηνή, ούρλιαζαν το όνομά μου για δέκα λεπτά πριν καν ξεκινήσω».
Τι είπε η Μέριλιν Μονρόε για το «Happy Birthday» στον Πρόεδρο Κένεντι
Για την ιστορική εμφάνιση στο Madison Square Garden, θυμόταν μια απόλυτη σιωπή να απλώνεται στον χώρο. «Σκέφτηκα: "Θα το τραγουδήσω ακόμα κι αν είναι το τελευταίο πράγμα που θα κάνω" -όχι μόνο για τον Πρόεδρο, αλλά για όλους». Στη δεξίωση που ακολούθησε, επέλεξε να συστήσει στον JFK τον πρώην πεθερό της, Ισιντόρ Μίλερ, θεωρώντας πως αυτή θα ήταν η σπουδαιότερη στιγμή της ζωής του μετανάστη πατέρα του Άρθουρ Μίλερ.
Στην ίδια συνέντευξη, όπως γράφει το περιοδικό People, η Μέριλιν Μονρόε σχολίασε και την αμοιβή της στην ταινία Gentlemen Prefer Blondes, όπου η Τζέιν Ράσελ έλαβε 200.000 δολάρια, ενώ η Μέριλιν μόλις 500 δολάρια την εβδομάδα. «Δεν μου έδιναν ούτε καμαρίνι. Τους είπα: "Κοιτάξτε, εγώ είμαι η ξανθιά και η ταινία λέγεται 'Οι Άντρες Προτιμούν τις Ξανθές'!". Πάντα η εταιρεία με υποτιμούσε».
Η ίδια ένιωθε, πάντως, πως συχνά την καλούσαν σε δείπνα απλώς για να «διακοσμήσει» το τραπέζι, γι' αυτό και απέφευγε τη ζωή του Χόλιγουντ. Παρόλο που την αποκαλούσαν sex symbol, η ίδια πίστευε πως η σεξουαλικότητα είναι ελκυστική μόνο όταν είναι αυθόρμητη. «Όλη η αληθινή τέχνη πηγάζει από τη σεξουαλικότητα. Είναι κρίμα που τόσοι άνθρωποι καταπιέζουν αυτό το φυσικό δώρο», τόνιζε.
Ο Ρίτσαρντ Μέριμαν, ο δημοσιογράφος που της πήρε την τελευταία συνέντευξη, την επισκέφθηκε δύο ημέρες μετά για να ελέγξουν το κείμενο. Τη θυμάται ξυπόλυτη, με μια ρόμπα και ανακατεμένα μαλλιά, να διαβάζει το χειρόγραφο δυνατά. Η τελευταία εικόνα που κράτησε από εκείνη ήταν η Μέριλιν Μονρόε να του φωνάζει ένα «ευχαριστώ» καθώς εκείνος έφευγε. Στεκόταν εκεί, δείχνοντας παράξενα θλιμμένη και εγκαταλελειμμένη. Όταν νωρίτερα τη ρώτησε αν την πήραν τηλέφωνο φίλοι της για να τη στηρίξουν μετά την απόλυσή της από τη Fox, εκείνη είχε απαντήσει με ένα χαμηλόφωνο, πληγωμένο «όχι».