Ζέτα Δούκα: “Αυτό είναι το σώμα μιας γυναίκας 52χρονών, που έχει νοσήσει από ανορεξία, βουλιμία και έχει φέρει στον κόσμο ένα παιδί”

Αν κάτι αξίζει να διαβάσεις σήμερα, είναι αυτή η ανάρτηση από τη Ζέτα Δούκα. Η ηθοποιός ανήκει στην κατηγορία των δημόσιων προσώπων που τοποθετούνται ανοιχτά - χωρίς ωραιοποιήσεις και φίλτρα - τόσο για ζητήματα που αφορούν προσωπικά τις γυναίκες όσο και για θέματα που ταλανίζουν συνολικά την κοινωνία. Αυτή τη φορά, δημοσιεύοντας μια φωτογραφία με το μαγιό της, μίλησε για τη σημαντικότητα του να αγαπάς, να φροντίζεις και να αποδέχεσαι το σώμα σου, δίνοντας την πρέπουσα σημασία σε όλα όσα έχει περάσει μέχρι σήμερα.

Στην εν λόγω φωτογραφία, η Ζέτα Δούκα ποζάρει με το μπικίνι της στον καθρέφτη του μπάνιου της - δίχως φίλτρα και δίχως photoshop - παραθέτοντας τα βιώματά της μέσα σε αυτά τα 52 χρόνια της ζωής της. Η ηθοποιός αναφέρθηκε ακόμα στην εμμηνόπαυση, παρέχοντας σε όλες τις γυναίκες εκεί έξω τα tips που η ίδια ακολουθεί στην καθημερινότητά της, φροντίζοντας την υγεία και το σώμα της εσωτερικά και εξωτερικά.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

ΒΟΞ: Ο Παντελής Μεσσαρόπουλος για τις ορμονικές αλλαγές της εμμηνόπαυσης που μπορούν να γίνουν σύμμαχος για μια καλύτερη ζωή

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Zeta Douka (@zetadouka)

Η ανάρτηση της Ζέτας Δούκα για τη σχέση της με το σώμα της και το κεφάλαιο “εμμηνόπαυση”

«Αυτό είναι το σώμα μου. Χωρίς κανένα φίλτρο και καμία επεξεργασία. Με μία πόζα που ίσως κολακεύει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν παραποιεί την πραγματικότητα. Είναι το σώμα μιας γυναίκας 52 χρονών, με καλά γονίδια, που έχει περάσει διά πυρός και σιδήρου σε σχέση με την αποδοχή του, έχει νοσήσει από ανορεξία και βουλιμία, έχει φέρει στον κόσμο ένα παιδί πριν 10 χρόνια και πλέον φλερτάρει με την εμμηνόπαυση και σχεδόν όλα τα παρελκόμενα.

Και επειδή πλέον έχουμε κατακτήσει το δικαίωμα να μιλάμε ανοιχτά για το τέλος της εμμήνου ρύσης μας και για τις επιλογές που έχουμε προκειμένου να περάσουμε τις ορμονικές αλλαγές με όσο το δυνατόν καλύτερο τρόπο, να κάποια πράγματα που κάνω κι έχουν αποτέλεσμα σε μένα σε αυτή τη φάση της ζωής μου:

1/ Τακτική αλλά ήπια άσκηση, αεροβική για εξισορρόπηση ορμονών και πιλάτες για το μυϊκό όγκο που χάνεται ραγδαία.

2 / Περιορισμός των υδατανθράκων ( με συμβουλή του γυναικολόγου μου @eliashintipas ) και επεξεργασμένων τροφίμων . Δίνω βάση στις πρωτεΐνες, όσπρια , λαχανικά , φρούτα και κάνω διαλειμματικη νηστεία 16:8 όταν μπορώ.

3/ Πολύ νερό, λίγο αλκοόλ ( έχω λατρέψει τα alcohol free ποτά)

4/ Συμπληρώματα διατροφής για ενέργεια, γερά οστά και καλό ύπνο (το πιο σημαντικό!)», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Όταν η Ζέτα Δούκα μιλούσε για τις διαταραχές βάρους και τη διάγνωση με νευρική ανορεξία και βουλιμία

«Ημουν ανορεξική και μου φαινόταν. Ξεκίνησα στα 15 και ξεμπέρδεψα με την αρρώστια μου στα 26. Δύο χρόνια ήμουν σοβαρά. Τα υπόλοιπα χρόνια ήμουν βουλιμική. Η βουλιμία είναι πιο ύπουλη, γιατί ενώ έχεις το σωστό βάρος, αυτό διατηρείται με λάθος τρόπους και πάντα μπορείς να πας στην ανορεξία ή την υπερφαγία. Από εκεί και πέρα τα χρόνια που ήμουν φοιτήτρια, δεν μου φαινόταν. Είχα εξάρσεις και υφέσεις. Δεν ήμουν συνέχεια σοβαρά άρρωστη. Αλλοτε το καταπολεμούσα κι άλλοτε όχι. Δεν υπήρξε όμως κανείς να μου υποδείξει θεραπεία. Μόνη μου τα κατάφερα.

Στα 17 μου πήγα με τη μητέρα μου στον γυναικολόγο γιατί μου κόπηκε η περίοδος επειδή δεν έτρωγα. Κανείς δεν μου είπε ότι έχω ανορεξία. Μου είπαν να τρώω λίγο παραπάνω κι ότι έτσι θα μου έρθει πάλι η περίοδος. Μου έδωσαν αντισυλληπτικά που είναι αντένδειξη για την πορεία της νόσου», είχε δηλώσει πριν μερικά χρόνια.

Και συνέχισε: «Ακόμα και τώρα οι γυναικολόγοι είναι οι πρώτοι γιατροί που βλέπουν ανορεξικές γυναίκες, γιατί η διακοπή του κύκλου είναι το πρώτο στάδιο της ασθένειας. Ο οργανισμός δεν μπορεί να συνεχίσει. Στους άνδρες παρουσιάζεται με μια εμμονή με το σώμα. Αρχίζουν και παίρνουν σκευάσματα, ιδιαίτερα στα γυμναστήρια, με στόχο να εξαφανιστεί το λίπος από το σώμα τους.

Εκείνα τα χρόνια ήξερα ότι κάνω κάτι πολύ κακό στον εαυτό μου αλλά βρήκα το κουράγιο να το αντιμετωπίσω. Η ενασχόλησή μου με το θέατρο με βοήθησε πολύ να βρω κάποια κομμάτια του εαυτού μου που μου έλειψαν. Και να φύγω από αυτή την ιστορία. Είχα μια λατρεία με τη σκηνή, ήμουν χορεύτρια ως τα 22 μου. Οταν σταμάτησα να χορεύω και βρέθηκα στην φυσιοθεραπεία, την οποία και είχα σπουδάσει, συνειδητοποίησα ότι μου έλειπε το κομμάτι της ενασχόλησης με την τέχνη. Στο θέατρο βρήκα αυτό που μου έλειπε. Και βέβαια με βοήθησε να βρω τον εαυτό μου και να ξεπεράσω κάποια προβλήματα».