Το Hamnet θα σε κάνει να κλαις δίχως αύριο. Αλλά δεν είναι ο λόγος που είναι ένα αριστούργημα
Δήμητρα Πραντάλου
22 Ιανουαρίου 2026
Οι κριτικοί κινηματογράφου χαρακτήρισαν το Hamnet ως την πιο συγκινητική ταινία όλων των εποχών. Και είναι. Το -καλύτερο μέχρι στιγμής- φιλμ της Κλόι Ζάο, το οποίο βασίστηκε στο σπαρακτικό μυθιστόρημα της Μάγκι Ο’Φάρελ, είναι μια ωδή στην τέχνη και μια ευγενική υπενθύμιση του πόση ανάγκη έχουμε τον κινηματογράφο. Στην σκοτεινή αίθουσα του ανακαινισμένου Αθήναιον, άκουγες ανθρώπους να ρουφάνε μύτες και να ξεφυσούν - βίωναν την απέραντη θλίψη της απώλειας, του θρήνου, της μοναξιάς και της εκκωφαντικής σιωπής.
Το μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε το 2020, αφηγείται μια φανταστική ιστορία που η Μάγκι Ο’Φάρελ εμπνεύστηκε από τις ελάχιστες πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές για τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ και τη ζωή του. Το αδιαμφισβήτητο στοιχείο, όμως, είναι ο χαμός του μοναχογιού του, Άμνετ, που πέθανε στα 11 του από την πανώλη. Τρία χρόνια αργότερα, ο Σαίξπηρ σύστησε ένα από τα κορυφαία έργα της παγκόσμιας δραματουργίας, τον Άμλετ, με το διαχρονικό ερώτημα: «Να ζει κανείς ή να μη ζει».
Στο Hamnet βέβαια ο βασικός πρωταγωνιστής δεν είναι ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ - για την ακρίβεια η Κλόι Ζάο τον αφήνει έξω από το κάδρο. Η ταινία εστιάζει στην Άγκνες, μια γυναίκα βαθιά συνδεδεμένη με την φύση που οι πολλοί αποκαλούν μάγισσα. Κάνει βόλτες με το γεράκι της, μαζεύει βότανα και κοιμάται στο δάσος. Μέχρι που γνωρίζει τον Γουίλ, τον δάσκαλο Λατινικών, που γράφει με πάθος υπό το φως των κεριών. Το love story τους είναι αγνό, τρυφερό και αληθινό. Η πρώτη εγκυμοσύνη έρχεται πριν οι δυο τους παντρευτούν και έτσι παρά τις αντιρρήσεις των γονιών του Γουίλ, καταλήγουν μαζί. Η οικογένειά τους μεγαλώνει, αποκτούν τρία παιδιά, με την ανατροφή τους να έχει αναλάβει η Άγκνες, όσο ο Σαίξπηρ χτίζει την καριέρα του στο Λονδίνο. Μέχρι που η μεγαλύτερη τραγωδία που ένας γονιός μπορεί να βιώσει, τους χτυπά.
Το Hamnet μέχρι εκείνη τη στιγμή, κυλά αργά και σταθερά. Η Κλόι Ζάο ήθελε να δώσει έμφαση στα πάντα. Από τον θάνατο του 11χρονου γιου τους και έπειτα, η ιστορία γίνεται χειμαρρώδης και καθηλωτική. Όχι σε λόγια, αλλά σε συναισθήματα. Η απώλεια, το πένθος και η μοναξιά κάνουν την Άγκνες απόμακρη και επιθετική. Ο Σαίξπηρ, από την άλλη, αντιμετωπίζει τον πόνο του με έμπνευση και δημιουργία. Γράφει το πιο θλιβερό του έργο, τον Άμλετ, ως μια κάθαρση, με σκοπό να απαλύνει και τον πόνο της Άγκνες, όπως αφήνει να εννοηθεί στην ταινία.
Το συναισθηματικό βάθος που νιώθει ο θεατής είναι αποκλειστικό προνόμιο των Τζέσι Μπάκλεϊ και Πολ Μεσκάλ, που χαρίζουν τις πιο δυνατές τους ερμηνείες μέχρι σήμερα. Η Μπάκλεϊ που κέρδισε και το βραβείο Α’ Γυναικείου ρόλου στην κατηγορία δράμα, στις Χρυσές Σφαίρες, είναι απολαυστική. Το θολωμένο βλέμμα της λέει πολλά περισσότερα από τις ίδιες τις λέξεις. Είναι εκείνο που σε κάνει να μουδιάζεις και να θλίβεσαι. Η απώλεια γίνεται δική σου, την ζεις κι εσύ. Και στο τέλος, ο Πολ Μεσκάλ, ο οποίος αν και δεν είναι ο βασικός πρωταγωνιστής, δίνει την πιο συγκλονιστική ερμηνεία στο θεατρικό σανίδι, όπου ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ παρουσιάζει για πρώτη φορά τον Άμλετ. Πραγματικά συγκλονιστικός.
Δεν ξέρω αν θα καταφέρει να πάρει το Hamnet το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, αλλά, τελικά, μικρή σημασία έχει. Είναι μια πραγματικά καλή ταινία, όχι γιατί σε κάνει να κλαις χωρίς σταματημό, αλλά γιατί σε κάνει να θαυμάζεις το έργο, τη σκηνοθεσία, την εικόνα και τις ερμηνείες. Αυτή είναι η απόδειξη πως ο κινηματογράφος παίζει αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχαγωγίας.