3 παραστάσεις που, αν δεν έχεις ήδη δει, πρέπει να τρέξεις - Αξίζουν κάθε χειροκρότημα
Άννα Καντζηλιέρη
1 Φεβρουαρίου 2026
Αν ξεκίνησες το 2026 με στόχο να παρακολουθείς περισσότερο θέατρο, δεν γίνεται με τίποτα να χάσεις τις συγκεκριμένες παραστάσεις. Είμαι σίγουρη, πως κάπου κάτι θα έχει πάρει το μάτι σου γι’ αυτές: από stories και post στα social media μέχρι άρθρα, κριτικές ή συζητήσεις σε παρέες. Οι θεατρόφιλοι τις γνωρίζουν καλά - ίσως να τις έχουν παρακολουθήσει και πάνω από μία φορά. Όσοι διατηρούσαν αμφιβολίες μέχρι να χτυπήσει και το τρίτο κουδούνι, μετά την υπόκλιση διαψεύστηκαν. Και εκείνοι, που απλώς δεν έτυχε να βρεθούν στις εν λόγω θεατρικές αίθουσες, ίσως να το μετανιώσουν.
Έχοντας δει αρκετές παραστάσεις - οι περισσότερες από τις οποίες ήταν πραγματικά υπέροχες, σύμφωνα με την προσωπική κρίση - μπορώ να σου πω χωρίς δεύτερη σκέψη, για ποιες τρεις αξίζει 100% να ψάξεις (και να ξαναψάξεις) ένα εισιτήριο. Μπορεί η επιτυχία μιας δουλειάς να μην κρίνεται απαραίτητα από τα sold out της, όμως στην προκειμένη περίπτωση, το γεγονός ότι κάθε διαθέσιμο εισιτήριο αγοράζεται πριν προλάβεις να κάνεις δεύτερο σκρολ, επιβεβαιώνει την αξία τους.
Εξαιρετικές δουλειές, μελετημένες ακόμα και στη λεπτομέρεια, φροντισμένες από την αρχή μέχρι το φινάλε. Όσο κι αν διαφέρουν μεταξύ τους, το σίγουρο είναι πως θα σε προβληματίσουν σε βάθος, θα εκκινήσουν νέες διαδρομές σκέψης και θα σε «αναγκάσουν» να κολυμπήσεις σε αχαρτογράφητα νερά, που δεν ήξερες ότι μπορείς να πας. Αυτές οι θεατρικές παραστάσεις έχουν έντονο συναισθηματικό φορτίο και σε παρασύρουν σε μια εμπειρία που δεν γνώριζες ότι χρειάζεσαι. Και ναι, αξίζουν κάθε χειροκρότημα, κάθε sold out, κάθε καλή κριτική.
3 θεατρικές παραστάσεις που αξίζει πραγματικά να δεις
#1 Το πάρτι της ζωής μου στο Θέατρο Διάνα
Μπαίνοντας στη θεατρική αίθουσα του Διάνα, πρέπει να είσαι έτοιμος να επιβιβαστείς σε ένα roller coaster συναισθημάτων. Η Ελένη Ράντου είναι καθηλωτική: δεν σου επιτρέπει να πάρεις τα μάτια σου από επάνω της. Η ερμηνεία της «σπάει» κόκκαλα. Είναι αδύνατον να μην ταυτιστείς μαζί της ή έστω με κάποια κομμάτια της διαδρομής της. Αυτή η παράσταση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια «αλλιώτικη συνεδρία ψυχοθεραπείας». Οι λέξεις της βρίσκουν θέση μέσα σου και η από καρδιάς κατάθεσή της είναι σχεδόν αδύνατον να μην σε συγκινήσει. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο το γεγονός, πως φέτος ανεβαίνει για τέταρτη σεζόν.
Σκηνοθεσία: Ανέστης Αζάς
Κείμενο, Ερμηνεία: Ελένη Ράντου
#2 Cleansed στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Ό,τι και να γράψω γι’ αυτή την παράσταση, μάλλον δεν θα μπορέσω να περιγράψω επαρκώς αυτό που είδα και σίγουρα αξίζει να δεις και εσύ. Η τέχνη της υποκριτικής και της σκηνοθεσίας σε όλο της το μεγαλείο. Το Cleansed σε «απογυμνώνει», σε μουδιάζει, σε σοκάρει, κάνει την καρδιά σου να χτυπά δυνατά. Κι όλο αυτά, κάτω από τον μανδύα του έρωτα. Όπως ισχυρίζεται η δημιουργός Σάρα Κέιν, πρόκειται για μια «ιστορία αγάπης». Είναι σκληρή και αποκαρδιωτική. Προετοιμάσου για ακραίες σκηνές βίας και ωμές αλήθειες. Μια παράσταση που δεν αφήνει τίποτα όρθιο και σε φέρνει αντιμέτωπο με τις αντοχές σου.
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Ηθοποιοί: Χρήστος Λούλης, Μαίρη Μηνά, Δημήτρης Καπουράνης, Νατάσα Εξηνταβελώνη, Γιώργος Ζυγούρης, Νικολάκης Ζεγκίνογλου, Θανάσης Ραφτόπουλος
#3 Η Δίκη στο Θέατρο Ark
Αν έχεις 90 λεπτά να διαθέσεις σε μια παράσταση, η Δίκη πρέπει να είναι αυτή. Ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, με τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Άρη Μπινιάρη, βρίσκεται ίσως στην καλύτερη θεατρική στιγμή του. Υποδύεται τον Γιόζεφ Κ - ο οποίος, σύμφωνα με το έργο του Φραντς Κάφκα, προσπαθεί να ξεφύγει από τη μανία του συστήματος και να αποδείξει την αθωότητά του. Όπου κι αν ψάξει, όμως, για διέξοδο, θα πέσει πάνω σε τοίχο. Η Δίκη είναι μια παράσταση που καθρεφτίζει τις παθογένειες της κοινωνίας, δείχνοντας πώς ισχυρές έννοιες, όπως η ελευθερία και η δικαιοσύνη, μπορούν να χάσουν την αξία τους, να υποβαθμιστούν και να τεθούν υπό αμφισβήτηση.
Διασκευή - Σκηνοθεσία - Σχεδιασμός Σκηνικού: Άρης Μπινιάρης
Ηθοποιοί: Εβίτα Αγαΐτση, Αλέξης Βιδαλάκης, Αγγελική Δεληθανάση, Θανάσης Ισιδώρου, Βασίλης Καζής, Κωνσταντίνος Μαγκλάρας, Κλέαρχος Παπαγεωργίου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Σωτήρης Τσακομίδης, Νικόλας Χατζηβασιλειάδης