Στρακαστρούκες: Η παράσταση που δεν ήξερες ότι χρειάζεσαι - Οδοστρωτήρας συναισθημάτων και αλήθειας
Άννα Καντζηλιέρη
30 Μαρτίου 2026
Βράδυ Κυριακής, στην «καρδιά» της Αθήνας, τα κουδούνια του θεάτρου Auditorium αρχίσουν να χτυπούν λίγο μετά τις 21:00. Έφτασε η στιγμή να παρακολουθήσουμε την παράσταση «Στρακαστρούκες», σε σκηνοθεσία Μάριου Κακουλλή, με τον Δημήτρη Σαμόλη να γράφει το κείμενο και να ερμηνεύει - εβδομάδες μετά την κράτηση των εισιτηρίων μας. Εδώ και τρεις σεζόν που αυτή η παράσταση «ταξιδεύει» από τη σκηνή στις καρδιές των θεατών, γίνεται διαρκώς sold out. Και τώρα που την παρακολούθησα, μπορώ να πω με σιγουριά: όχι αδίκως. Δεν ξέρω, γιατί άργησα τόσο να τη δω, όμως μην κάνεις και εσύ το ίδιο λάθος.
Ο Δημήτρης Σαμόλης «κουβαλάει» στη φωνή, στις εκφράσεις του προσώπου και στη γλώσσα του σώματός του όλο το βάρος αυτής της δουλειάς, που ξεκινά με χιούμορ, όμως ξαφνικά και απότομα σε βγάζει από τη βολή σου και σε φέρνει αντιμέτωπο με τη σκληρή αλήθεια, την αλήθεια που όλοι υποπτευόμαστε, αλλά κανείς δεν παραδέχεται ανοιχτά. Ο ταλαντούχος τραγουδοποιός έφτιαξε μια ιστορία βγαλμένη από τη ζωή στην επαρχία - αυτή που όλοι γνωρίζουμε, αλλά θεωρούμε ότι απέχει χιλιόμετρα από τον μικρόκοσμό μας στην πόλη, ότι δεν μπορεί να μας αγγίξει. Και αυτό, μέχρι να καταλάβουμε, ότι βρίσκεται μια πόρτα μακριά μας.
Η παράσταση «Στρακαστρούκες» απογυμνώνει τον πυρήνα της ελληνικής κοινωνίας
Ο κεντρικός ήρωας της παράστασης γεννιέται και μεγαλώνει σε ένα μικρό χωριό της Κρήτης μαζί με τις τρεις μεγαλύτερες αδελφές και τους γονείς τους. Σε νεαρή ηλικία, καταλαβαίνει πως δεν μοιάζει με τα άλλα αγόρια της ηλικίας του και αυτό τον φέρνει αντιμέτωπο με περιστατικά bullying, υποτίμησης, χλευασμού. Αν και το σπίτι του θα μπορούσε να είναι το καταφύγιό του, ο πατέρας του δεν αναγνωρίζει ποτέ τίποτα απ’ όσα κάνει. Ζει όπως προστάζουν οι άγραφοι κανόνες της κλειστής κοινωνίας της Κρήτης και συμπεριφέρεται στον γιο του, όπως είναι «αποδεκτό» από τους άλλους. Δίχως συναισθήματα, μόνο με «πρέπει» και «μη».
Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας ήδη από την εφηβεία του παλεύει να γίνει αποδεκτός και αγαπητός - όχι γι’ αυτό που είναι, αλλά γι’ αυτό που όλοι οι άλλοι θέλουν να’ ναι. Έχοντας πέσει πολλές φορές θύμα εκφοβισμού, αποφασίζει να αλλάξει ρότα και να γίνει ίδιος με αυτούς, προφυλάσσοντας τον εαυτό του από την κριτική, την έκθεση, το δημόσιο μαστίγωμα. Ανακαλύπτει τον έρωτα μια και μοναδική φορά, όμως τα όρια του χωριού του δεν του επιτρέπουν να τον ζήσει. Βρίσκει παρηγοριά στη μουσική, όπως έκανε από παιδί, μέχρι την ημέρα που περνάει στο Πανεπιστήμιο και μετακομίζει στην Αθήνα.
Η συνέχεια θα μπορούσε να ήταν λυτρωτική, αλλά αυτό το σενάριο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Όσα φοβόταν, εμφανίζονται (ξανά) μπροστά του. Γιατί, τελικά, έννοιες όπως πατριαρχία, εκφοβισμός, ρατσισμός δεν «εγκλωβίζονται» στα όρια του χωριού, αλλά γιγαντώνονται στην πόλη. Ο ήρωάς μας δίνει μια αέναη μάχη να γίνει αποδεκτός σε ένα σύστημα που δεν γνωρίζει τι σημαίνει αγάπη, δεν έχει αξίες, δεν σέβεται τον άνθρωπο.
Ο Δημήτρης Σαμόλης - με μια αφοπλιστική ηρεμία - μπαινοβγαίνει με μαεστρία στους ρόλους, παραδίδοντας μαθήματα υποκριτικής τέχνης. Καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης, ξεχνάς πως πρόκειται για ηθοποιό - σε παρασύρει στην ιστορία του, γίνεσαι μάρτυρας των βιωμάτων και της μεγαλειώδους αλήθειας του. Από την αρχή μέχρι το τέλος, χάνεσαι μέσα στη ζωή του - άλλοτε γελάς πολύ και άλλοτε τα μάτια σου θολώνουν. Σαρωτικός σαν οδοστρωτήρας, αληθινός σαν ένα 5χρονο παιδί. Δεν άφησε τίποτα στην τύχη του. Η ερμηνεία του θα σε συγκινήσει, (μάλλον) θα κάνει την καρδιά σου χίλια κομμάτια και θα στριφογυρίζει στο μυαλό σου για πολλές ημέρες μετά.
Οι «Στρακαστρούκες» είναι η παράσταση που δεν ήξερες - και δεν ήξερα - ότι χρειαζόμαστε. Αν δεν την έχεις ήδη δει, θα κάνει καλοκαιρινή περιοδεία. Μην χάσεις αυτή την ευκαιρία.